Ang 1060 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੬੦)

ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਭਗਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ॥੬॥anadhin sadhaa rahai ra(n)g raataa kar kirapaa bhagat karaidhaa ||6||अनदिनु सदा रहै रंगि राता करि किरपा भगति कराइदा ॥६॥اندن سدا رهَے رںگ راتا کر کرپا بھگت کراادا ۔۔۶۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਧਾਵੈ ॥eis man ma(n)dhar meh manooaa dhaavai ||इसु मन मंदर महि मनूआ धावै ॥ِاس من مںدر مهِ منُوآ دھاوَے ۔۔

ਸੁਖੁ ਪਲਰਿ ਤਿਆਗਿ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥sukh palar tiaag mahaa dhukh paavai ||सुखु पलरि तिआगि महा दुखु पावै ॥سُکھ پلر تآگ مها دُکھ پاوَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਠਉਰ ਨ ਪਾਵੈ ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਕਰਾਇਦਾ ॥੭॥bin satigur bheTe Thaur na paavai aape khel karaidhaa ||7||बिनु सतिगुर भेटे ठउर न पावै आपे खेलु कराइदा ॥७॥بٍن ستگر بھےٹے ٹھار ن پاوَے آپے کھےل کراادا ۔۔۷۔۔

ਆਪਿ ਅਪਰੰਪਰੁ ਆਪਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥aap apara(n)par aap veechaaree ||आपि अपरंपरु आपि वीचारी ॥آپ اپرمپر آپ ویِچاریِ ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰੀ ॥aape mele karanee saaree ||आपे मेले करणी सारी ॥آپے مےلے کرݨیِ ساریِ ۔۔

ਕਿਆ ਕੋ ਕਾਰ ਕਰੇ ਵੇਚਾਰਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੮॥kiaa ko kaar kare vechaaraa aape bakhas milaidhaa ||8||किआ को कार करे वेचारा आपे बखसि मिलाइदा ॥८॥کِآ کو کار کرے وےچارا آپے بکھس ملاادا ۔۔۸۔۔

ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਪੂਰਾ ॥aape satigur mele pooraa ||आपे सतिगुरु मेले पूरा ॥آپے ستگر مےلے پُورا ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ ॥sachai sabadh mahaabal sooraa ||सचै सबदि महाबल सूरा ॥سچَے سبد مهابل سُورا ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਸਚੇ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੯॥aape mele dhe vaddiaaiee sache siau chit laidhaa ||9||आपे मेले दे वडिआई सचे सिउ चितु लाइदा ॥९॥آپے مےلے دے وڈآای سچے سا چت لاادا ۔۔۹۔۔

ਘਰ ਹੀ ਅੰਦਰਿ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥ghar hee a(n)dhar saachaa soiee ||घर ही अंदरि साचा सोई ॥گھر هیِ اںدر ساچا سوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥gurmukh viralaa boojhai koiee ||गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥گُرمکھ ورلا بُوجھَے کوای ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ॥੧੦॥naam nidhaan vasiaa ghaT a(n)tar rasanaa naam dhiaaidhaa ||10||नामु निधानु वसिआ घट अंतरि रसना नामु धिआइदा ॥१०॥نام ندھان وسآ گھٹ اںتر رسنا نام دھآِادا ۔۔۱۰۔۔

ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵੈ ਅੰਤਰੁ ਨਹੀ ਭਾਲੇ ॥dhisa(n)tar bhavai a(n)tar nahee bhaale ||दिसंतरु भवै अंतरु नही भाले ॥دِسںتر بھوَے اںتر نهیِ بھالے ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥maiaa moh badhaa jamakaale ||माइआ मोहि बधा जमकाले ॥مااآ موه بدھا جمکالے ۔۔

ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ਕਬਹੂ ਨ ਤੂਟੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਭਰਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥jam kee faasee kabahoo na tooTai dhoojai bhai bharamaidhaa ||11||जम की फासी कबहू न तूटै दूजै भाइ भरमाइदा ॥११॥جم کیِ پھاسیِ کبهُو ن تُوٹَے دُوجَے بھاا بھرماادا ۔۔۱۱۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਹੋਰੁ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥jap tap sa(n)jam hor koiee naahee ||जपु तपु संजमु होरु कोई नाही ॥جپ تپ سںجم هور کوای ناهیِ ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਨ ਕਮਾਹੀ ॥jab lag gur kaa sabadh na kamaahee ||जब लगु गुर का सबदु न कमाही ॥جب لگ گُر کا سبد ن کماهیِ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਿਆ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੨॥gur kai sabadh miliaa sach paiaa sache sach samaidhaa ||12||गुर कै सबदि मिलिआ सचु पाइआ सचे सचि समाइदा ॥१२॥گُر کَے سبد ملآ سچ پاایا سچے سچِ سماادا ۔۔۱۲۔۔

ਕਾਮ ਕਰੋਧੁ ਸਬਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥kaam karodh sabal sa(n)saaraa ||काम करोधु सबल संसारा ॥کام کرودھ سبل سںسارا ۔۔

ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਸਭੁ ਦੁਖ ਕਾ ਪਸਾਰਾ ॥bahu karam kamaaveh sabh dhukh kaa pasaaraa ||बहु करम कमावहि सभु दुख का पसारा ॥بهُ کرم کماوه سبھ دُکھ کا پسارا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੩॥satigur seveh se sukh paaveh sachai sabadh milaidhaa ||13||सतिगुर सेवहि से सुखु पावहि सचै सबदि मिलाइदा ॥१३॥ستگر سےوه سے سُکھ پاوه سچَے سبد ملاِادا ۔۔۱۳۔۔

ਪਉਣੁ ਪਾਣੀ ਹੈ ਬੈਸੰਤਰੁ ॥paun paanee hai baisa(n)tar ||पउणु पाणी है बैसंतरु ॥پاݨ پاݨیِ هَے بَےسںتر ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ॥maiaa moh varatai sabh a(n)tar ||माइआ मोहु वरतै सभ अंतरि ॥مااآ موهُ ورتَے سبھ اںتر ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਜਾ ਤਿਸੈ ਪਛਾਣਹਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੧੪॥jin keete jaa tisai pachhaaneh maiaa moh chukaidhaa ||14||जिनि कीते जा तिसै पछाणहि माइआ मोहु चुकाइदा ॥१४॥جٍن کیِتے جا تسَے پچھاݨه ماایا موهُ چُکاادا ۔۔۱۴۔۔

ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਗਰਬਿ ਵਿਆਪੇ ॥eik maiaa moh garab viaape ||इकि माइआ मोहि गरबि विआपे ॥ِاک ماایا موه گرب وآپے ۔۔

ਹਉਮੈ ਹੋਇ ਰਹੇ ਹੈ ਆਪੇ ॥haumai hoi rahe hai aape ||हउमै होइ रहे है आपे ॥هامَے هوا رهے هَے آپے ۔۔

ਜਮਕਾਲੈ ਕੀ ਖਬਰਿ ਨ ਪਾਈ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਇਦਾ ॥੧੫॥jamakaalai kee khabar na paiee a(n)t giaa pachhutaidhaa ||15||जमकालै की खबरि न पाई अंति गइआ पछुताइदा ॥१५॥جمکالَے کیِ کھبر ن پاای اںت گایا پچھتاادا ۔۔۱۵۔۔

ਜਿਨਿ ਉਪਾਏ ਸੋ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥jin upaae so bidh jaanai ||जिनि उपाए सो बिधि जाणै ॥جٍن اُپااے سو بدھ جاݨَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥gurmukh dhevai sabadh pachhaanai ||गुरमुखि देवै सबदु पछाणै ॥گُرمکھ دےوَے سبد پچھاݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਦਾ ॥੧੬॥੨॥੧੬॥naanak dhaas kahai bena(n)tee sach naam chit laidhaa ||16||2||16||नानक दासु कहै बेनंती सचि नामि चितु लाइदा ॥१६॥२॥१६॥نانک داس کهَے بےنµتیِ سچ نام چت لاادا ۔۔۱۶۔۔۲۔۔۱۶۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ॥aadh jugaadh dhiaapat dhaataa ||आदि जुगादि दइआपति दाता ॥آد جُگاد دایاپت داتا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥poore gur kai sabadh pachhaataa ||पूरे गुर कै सबदि पछाता ॥پُورے گُر کَے سبد پچھاتا ۔۔

ਤੁਧੁਨੋ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਤੁਝਹਿ ਸਮਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥tudhuno seveh se tujheh samaaveh too aape mel milaidhaa ||1||तुधुनो सेवहि से तुझहि समावहि तू आपे मेलि मिलाइदा ॥१॥تُدھنو سےوه سے تُجھه سماوه تُو آپے مےل ملاِادا ۔۔۱۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥agam agochar keemat nahee paiee ||अगम अगोचरु कीमति नही पाई ॥اگم اگوچر کیِمت نهیِ پاای ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥jeea ja(n)t teree saranaiee ||जीअ जंत तेरी सरणाई ॥جیِا جںت تےریِ سرݨاای ۔۔

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥jiau tudh bhaavai tivai chalaaveh too aape maarag paidhaa ||2||जिउ तुधु भावै तिवै चलावहि तू आपे मारगि पाइदा ॥२॥جِا تُدھ بھاوَے توَے چلاوه تُو آپے مارگ پاادا ۔۔۲۔۔

ਹੈ ਭੀ ਸਾਚਾ ਹੋਸੀ ਸੋਈ ॥hai bhee saachaa hosee soiee ||है भी साचा होसी सोई ॥هَے بھیِ ساچا هوسیِ سوای ۔۔

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥aape saaje avar na koiee ||आपे साजे अवरु न कोई ॥آپے ساجے اور ن کوای ۔۔

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਆਪੇ ਰਿਜਕੁ ਪਹੁਚਾਇਦਾ ॥੩॥sabhanaa saar kare sukhadhaataa aape rijak pahuchaidhaa ||3||सभना सार करे सुखदाता आपे रिजकु पहुचाइदा ॥३॥سبھنا سار کرے سُکھداتا آپے رجک پهُچاادا ۔۔۳۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥agam agochar alakh apaaraa ||अगम अगोचरु अलख अपारा ॥اگم اگوچر الکھ اپارا ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਪਰਵਾਰਾ ॥koi na jaanai teraa paravaaraa ||कोइ न जाणै तेरा परवारा ॥کوا ن جاݨَے تےرا پروارا ۔۔

ਆਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਆਪੇ ਗੁਰਮਤੀ ਆਪਿ ਬੁਝਾਇਦਾ ॥੪॥aapanaa aap pachhaaneh aape gurmatee aap bujhaidhaa ||4||आपणा आपु पछाणहि आपे गुरमती आपि बुझाइदा ॥४॥آپݨا آپ پچھاݨه آپے گُرمتیِ آپ بُجھاادا ۔۔۴۔۔

ਪਾਤਾਲ ਪੁਰੀਆ ਲੋਅ ਆਕਾਰਾ ॥ ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਹੁਕਮੁ ਕਰਾਰਾ ॥paataal pureeaa loa aakaaraa || tis vich varatai hukam karaaraa ||पाताल पुरीआ लोअ आकारा ॥ तिसु विचि वरतै हुकमु करारा ॥پاتال پُریِآ لوا آکارا ۔۔ تس وچ ورتَے هُکم کرارا ۔۔