Ang 1059 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੫੯)

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥gurmukh hovai su sojhee paae ||गुरमुखि होवै सु सोझी पाए ॥گُرمکھ هووَے سُ سوجھیِ پااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਭਰਮੁ ਗਵਾਏ ॥haumai maiaa bharam gavaae ||हउमै माइआ भरमु गवाए ॥هامَے ماایا بھرم گوااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਊਤਮ ਊਚੀ ਦਰਿ ਸਚੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੭॥gur kee pauRee uootam uoochee dhar sachai har gun gaidhaa ||7||गुर की पउड़ी ऊतम ऊची दरि सचै हरि गुण गाइदा ॥७॥گُر کیِ پاڑیِ اُوتم اُوچیِ در سچَے هرِ گُݨ گاادا ۔۔۷۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥gurmukh sach sa(n)jam karanee saar ||गुरमुखि सचु संजमु करणी सारु ॥گُرمکھ سچ سںجم کرݨیِ سار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥gurmukh paae mokh dhuaar ||गुरमुखि पाए मोख दुआरु ॥گُرمکھ پااے موکھ دُآر ۔۔

ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ਸਮਾਇਦਾ ॥੮॥bhai bhagat sadhaa ra(n)g raataa aap gavai samaidhaa ||8||भाइ भगति सदा रंगि राता आपु गवाइ समाइदा ॥८॥بھاا بھگت سدا رںگ راتا آپ گواا سماادا ۔۔۸۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਮਨੁ ਖੋਜਿ ਸੁਣਾਏ ॥gurmukh hovai man khoj sunaae ||गुरमुखि होवै मनु खोजि सुणाए ॥گُرمکھ هووَے من کھوج سُݨااے ۔۔

ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥sachai naam sadhaa liv laae ||सचै नामि सदा लिव लाए ॥سچَے نام سدا لو لااے ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ਜੋ ਸਚੇ ਮਨਿ ਭਾਇਦਾ ॥੯॥jo tis bhaavai soiee karasee jo sache man bhaidhaa ||9||जो तिसु भावै सोई करसी जो सचे मनि भाइदा ॥९॥جو تس بھاوَے سوای کرسیِ جو سچے من بھاادا ۔۔۹۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਏ ॥jaa tis bhaavai satiguroo milaae ||जा तिसु भावै सतिगुरू मिलाए ॥جا تس بھاوَے ستگرُو ملااے ۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥jaa tis bhaavai taa ma(n)n vasaae ||जा तिसु भावै ता मंनि वसाए ॥جا تس بھاوَے تا منّ وسااے ۔۔

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਭਾਣੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧੦॥aapanai bhaanai sadhaa ra(n)g raataa bhaanai ma(n)n vasaidhaa ||10||आपणै भाणै सदा रंगि राता भाणै मंनि वसाइदा ॥१०॥آپݨَے بھاݨَے سدا رںگ راتا بھاݨَے منّ وساادا ۔۔۱۰۔۔

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਰੇ ਸੋ ਛੀਜੈ ॥manahaTh karam kare so chheejai ||मनहठि करम करे सो छीजै ॥منهٹھ کرم کرے سو چھیِجَے ۔۔

ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੇ ਨਹੀ ਭੀਜੈ ॥bahute bhekh kare nahee bheejai ||बहुते भेख करे नही भीजै ॥بهُتے بھےکھ کرے نهیِ بھیِجَے ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਦੁਖੁ ਕਮਾਵਹਿ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੧॥bikhiaa raate dhukh kamaaveh dhukhe dhukh samaidhaa ||11||बिखिआ राते दुखु कमावहि दुखे दुखि समाइदा ॥११॥بِکھآ راتے دُکھ کماوه دُکھے دُکھ سماادا ۔۔۱۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸੁਖੁ ਕਮਾਏ ॥gurmukh hovai su sukh kamaae ||गुरमुखि होवै सु सुखु कमाए ॥گُرمکھ هووَے سُ سُکھ کمااے ۔۔

ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਏ ॥maran jeevan kee sojhee paae ||मरण जीवण की सोझी पाए ॥مرݨ جیِوݨ کیِ سوجھیِ پااے ۔۔

ਮਰਣੁ ਜੀਵਣੁ ਜੋ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਸੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਦਾ ॥੧੨॥maran jeevan jo sam kar jaanai so mere prabh bhaidhaa ||12||मरणु जीवणु जो सम करि जाणै सो मेरे प्रभ भाइदा ॥१२॥مرݨ جیِوݨ جو سم کر جاݨَے سو مےرے پربھ بھاادا ۔۔۱۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਰਹਿ ਸੁ ਹਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥gurmukh mareh su heh paravaan ||गुरमुखि मरहि सु हहि परवाणु ॥گُرمکھ مره سُ ههِ پرواݨ ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥aavan jaanaa sabadh pachhaan ||आवण जाणा सबदु पछाणु ॥آوݨ جاݨا سبد پچھاݨ ۔۔

ਮਰੈ ਨ ਜੰਮੈ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਮਨ ਹੀ ਮਨਹਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੩॥marai na ja(n)mai naa dhukh paae man hee maneh samaidhaa ||13||मरै न जंमै ना दुखु पाए मन ही मनहि समाइदा ॥१३॥مرَے ن جںمَے نا دُکھ پااے من هیِ منه سماادا ۔۔۱۳۔۔

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ॥se vaddabhaagee jinee satigur paiaa ||से वडभागी जिनी सतिगुरु पाइआ ॥سے وڈبھاگیِ جنیِ ستگر پاایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥haumai vichahu moh chukaiaa ||हउमै विचहु मोहु चुकाइआ ॥هامَے وچهُ موهُ چُکاایا ۔۔

ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਫਿਰਿ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸੋਭਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧੪॥man niramal fir mail na laagai dhar sachai sobhaa paidhaa ||14||मनु निरमलु फिरि मैलु न लागै दरि सचै सोभा पाइदा ॥१४॥من نرمل پھر مَےل ن لاگَے درِ سچَے سوبھا پاادا ۔۔۱۴۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ॥aape kare karaae aape ||आपे करे कराए आपे ॥آپے کرے کرااے آپے ۔۔

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੇ ॥aape vekhai thaap uthaape ||आपे वेखै थापि उथापे ॥آپے وےکھَے تھاپ اُتھاپے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਸਚੁ ਸੁਣਿ ਲੇਖੈ ਪਾਇਦਾ ॥੧੫॥gurmukh sevaa mere prabh bhaavai sach sun lekhai paidhaa ||15||गुरमुखि सेवा मेरे प्रभ भावै सचु सुणि लेखै पाइदा ॥१५॥گُرمکھ سےوا مےرے پربھ بھاوَے سچ سُݨ لےکھَے پاادا ۔۔۱۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ॥gurmukh sacho sach kamaavai ||गुरमुखि सचो सचु कमावै ॥گُرمکھ سچو سچ کماوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਰਮਲੁ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਵੈ ॥gurmukh niramal mail na laavai ||गुरमुखि निरमलु मैलु न लावै ॥گُرمکھ نرمل مَےل ن لاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੬॥੧॥੧੫॥naanak naam rate veechaaree naame naam samaidhaa ||16||1||15||नानक नामि रते वीचारी नामे नामि समाइदा ॥१६॥१॥१५॥نانک نام رتے ویِچاریِ نامے نام سماادا ۔۔۱۶۔۔۱۔۔۱۵۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਹੁਕਮਿ ਸਭ ਸਾਜੀ ॥aape sirasaT hukam sabh saajee ||आपे सृसटि हुकमि सभ साजी ॥آپے سرسٹ هُکم سبھ ساجیِ ۔۔

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਿ ਨਿਵਾਜੀ ॥aape thaap uthaap nivaajee ||आपे थापि उथापि निवाजी ॥آپے تھاپ اُتھاپ نواجیِ ۔۔

ਆਪੇ ਨਿਆਉ ਕਰੇ ਸਭੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧॥aape niaau kare sabh saachaa saache saach milaidhaa ||1||आपे निआउ करे सभु साचा साचे साचि मिलाइदा ॥१॥آپے نآا کرے سبھ ساچا ساچے ساچ ملاادا ۔۔۱۔۔

ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਹੈ ਆਕਾਰਾ ॥kaiaa koT hai aakaaraa ||काइआ कोटु है आकारा ॥کااآ کوٹ هَے آکارا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਪਸਰਿਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥maiaa moh pasariaa paasaaraa ||माइआ मोहु पसरिआ पासारा ॥مااآ موهُ پسرآ پاسارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਸਮੈ ਕੀ ਢੇਰੀ ਖੇਹੂ ਖੇਹ ਰਲਾਇਦਾ ॥੨॥bin sabadhai bhasamai kee dderee khehoo kheh ralaidhaa ||2||बिनु सबदै भसमै की ढेरी खेहू खेह रलाइदा ॥२॥بٍن سبدَے بھسمَے کیِ ڈھےریِ کھےهُو کھےه رلاادا ۔۔۲۔۔

ਕਾਇਆ ਕੰਚਨ ਕੋਟੁ ਅਪਾਰਾ ॥kaiaa ka(n)chan koT apaaraa ||काइआ कंचन कोटु अपारा ॥کااآ کںچن کوٹ اپارا ۔۔

ਜਿਸੁ ਵਿਚਿ ਰਵਿਆ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥jis vich raviaa sabadh apaaraa ||जिसु विचि रविआ सबदु अपारा ॥جِس وچ روِآ سبد اپارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਸਦਾ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥gurmukh gaavai sadhaa gun saache mil preetam sukh paidhaa ||3||गुरमुखि गावै सदा गुण साचे मिलि प्रीतम सुखु पाइदा ॥३॥گُرمکھ گاوَے سدا گُݨ ساچے مل پریِتم سُکھ پاادا ۔۔۳۔۔

ਕਾਇਆ ਹਰਿ ਮੰਦਰੁ ਹਰਿ ਆਪਿ ਸਵਾਰੇ ॥kaiaa har ma(n)dhar har aap savaare ||काइआ हरि मंदरु हरि आपि सवारे ॥کااآ هر مںدر هرِ آپ سوارے ۔۔

ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਵਸੈ ਮੁਰਾਰੇ ॥tis vich har jeeau vasai muraare ||तिसु विचि हरि जीउ वसै मुरारे ॥تِس وچ هرِ جیِا وسَے مُرارے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਵਣਜਨਿ ਵਾਪਾਰੀ ਨਦਰੀ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੪॥gur kai sabadh vanajan vaapaaree nadharee aap milaidhaa ||4||गुर कै सबदि वणजनि वापारी नदरी आपि मिलाइदा ॥४॥گُر کَے سبد وݨجن واپاریِ ندریِ آپ ملاادا ۔۔۴۔۔

ਸੋ ਸੂਚਾ ਜਿ ਕਰੋਧੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥so soochaa j karodh nivaare ||सो सूचा जि करोधु निवारे ॥سو سُوچا ج کرودھ نوارے ۔۔

ਸਬਦੇ ਬੂਝੈ ਆਪੁ ਸਵਾਰੇ ॥sabadhe boojhai aap savaare ||सबदे बूझै आपु सवारे ॥سبدے بُوجھَے آپ سوارے ۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੫॥aape kare karaae karataa aape ma(n)n vasaidhaa ||5||आपे करे कराए करता आपे मंनि वसाइदा ॥५॥آپے کرے کرااے کرتا آپے منّ وساادا ۔۔۵۔۔

ਨਿਰਮਲ ਭਗਤਿ ਹੈ ਨਿਰਾਲੀ ॥niramal bhagat hai niraalee ||निरमल भगति है निराली ॥نِرمل بھگت هَے نرالیِ ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਧੋਵਹਿ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥man tan dhoveh sabadh veechaaree ||मनु तनु धोवहि सबदि वीचारी ॥من تن دھووه سبد ویِچاریِ ۔۔