Ang 106 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੬)

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਉ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥sarab jeeaa kau dhevanahaaraa ||सरब जीआ कउ देवणहारा ॥سرب جیِآ کا دےوݨهارا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਰਾ ॥gur parasaadhee nadhar nihaaraa ||गुर परसादी नदरि निहारा ॥گُر پرسادیِ ندر نهارا ۔۔

ਜਲ ਥਲ ਮਹੀਅਲ ਸਭਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਣੇ ਸਾਧੂ ਚਰਨ ਪਖਾਲੀ ਜੀਉ ॥੩॥jal thal maheeal sabh tirapataane saadhoo charan pakhaalee jeeau ||3||जल थल महीअल सभि तृपताणे साधू चरन पखाली जीउ ॥३॥جل تھل مهیِال سبھ ترپتاݨے سادھُو چرن پکھالیِ جیِا ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਕੀ ਇਛ ਪੁਜਾਵਣਹਾਰਾ ॥man kee ichh pujaavanahaaraa ||मन की इछ पुजावणहारा ॥من کیِ اچھ پُجاوݨهارا ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਾਈ ਬਲਿਹਾਰਾ ॥sadhaa sadhaa jaiee balihaaraa ||सदा सदा जाई बलिहारा ॥سدا سدا جاای بلهارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਨੁ ਕੀਆ ਦੁਖ ਭੰਜਨਿ ਰਤੇ ਰੰਗਿ ਰਸਾਲੀ ਜੀਉ ॥੪॥੩੨॥੩੯॥naanak dhaan keeaa dhukh bha(n)jan rate ra(n)g rasaalee jeeau ||4||32||39||नानक दानु कीआ दुख भंजनि रते रंगि रसाली जीउ ॥४॥३२॥३९॥نانک دان کیِآ دُکھ بھںجن رتے رںگ رسالیِ جیِا ۔۔۴۔۔۳۲۔۔۳۹۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥maajh mahalaa panjavaa ||माझ महला ५ ॥ماجھ مهلا ۵ ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਤੇਰਾ ਧਨੁ ਭੀ ਤੇਰਾ ॥man tan teraa dhan bhee teraa ||मनु तनु तेरा धनु भी तेरा ॥من تن تےرا دھن بھیِ تےرا ۔۔

ਤੂੰ ਠਾਕੁਰੁ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ॥too(n) Thaakur suaamee prabh meraa ||तूँ ठाकुरु सुआमी प्रभु मेरा ॥تُوں ٹھاکر سُآمیِ پربھ مےرا ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਰਾਸਿ ਤੁਮਾਰੀ ਤੇਰਾ ਜੋਰੁ ਗੋਪਾਲਾ ਜੀਉ ॥੧॥jeeau pi(n)dd sabh raas tumaaree teraa jor gopaalaa jeeau ||1||जीउ पिंडु सभु रासि तुमारी तेरा जोरु गोपाला जीउ ॥१॥جیِا پںڈ سبھ راس تُماریِ تےرا جور گوپالا جیِا ۔۔۱۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰਹੈ ਸੁਖਦਾਈ ॥sadhaa sadhaa too(n)hai sukhadhaiee ||सदा सदा तूँहै सुखदाई ॥سدا سدا تُوںهَے سُکھداای ۔۔

ਨਿਵਿ ਨਿਵਿ ਲਾਗਾ ਤੇਰੀ ਪਾਈ ॥niv niv laagaa teree paiee ||निवि निवि लागा तेरी पाई ॥نِو نو لاگا تےریِ پاای ۔۔

ਕਾਰ ਕਮਾਵਾ ਜੇ ਤੁਧੁ ਭਾਵਾ ਜਾ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਦਇਆਲਾ ਜੀਉ ॥੨॥kaar kamaavaa je tudh bhaavaa jaa too(n) dheh dhiaalaa jeeau ||2||कार कमावा जे तुधु भावा जा तूँ देहि दइआला जीउ ॥२॥کار کماوا جے تُدھ بھاوا جا تُوں دےه دایالا جیِا ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਭ ਤੁਮ ਤੇ ਲਹਣਾ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਗਹਣਾ ॥prabh tum te lahanaa too(n) meraa gahanaa ||प्रभ तुम ते लहणा तूँ मेरा गहणा ॥پربھ تُم تے لهݨا تُوں مےرا گهݨا ۔۔

ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਸੁਖੁ ਸਹਣਾ ॥jo too(n) dheh soiee sukh sahanaa ||जो तूँ देहि सोई सुखु सहणा ॥جو تُوں دےه سوای سُکھ سهݨا ۔۔

ਜਿਥੈ ਰਖਹਿ ਬੈਕੁੰਠੁ ਤਿਥਾਈ ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ਜੀਉ ॥੩॥jithai rakheh baiku(n)Th tithaiee too(n) sabhanaa ke pratipaalaa jeeau ||3||जिथै रखहि बैकुँठु तिथाई तूँ सभना के प्रतिपाला जीउ ॥३॥جِتھَے رکھه بَےکںٹھ تتھاای تُوں سبھنا کے پرتپالا جیِا ۔۔۳۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਨਾਨਕ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥simar simar naanak sukh paiaa ||सिमरि सिमरि नानक सुखु पाइआ ॥سِمر سمر نانک سُکھ پاایا ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥aaTh pahar tere gun gaiaa ||आठ पहर तेरे गुण गाइआ ॥آٹھ پهر تےرے گُݨ گااآ ۔۔

ਸਗਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਕਦੇ ਨ ਹੋਇ ਦੁਖਾਲਾ ਜੀਉ ॥੪॥੩੩॥੪੦॥sagal manorath pooran hoe kadhe na hoi dhukhaalaa jeeau ||4||33||40||सगल मनोरथ पूरन होए कदे न होइ दुखाला जीउ ॥४॥३३॥४०॥سگل منورتھ پُورن هواے کدے ن هوا دُکھالا جیِا ۔۔۴۔۔۳۳۔۔۴۰۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥maajh mahalaa panjavaa ||माझ महला ५ ॥ماجھ مهلا ۵ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਘੁ ਪਠਾਇਆ ॥paarabraham prabh megh paThaiaa ||पारब्रहमि प्रभि मेघु पठाइआ ॥پاربرهم پربھ مےگھ پٹھاایا ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਦਹ ਦਿਸਿ ਵਰਸਾਇਆ ॥jal thal maheeal dheh dhis varasaiaa ||जलि थलि महीअलि दह दिसि वरसाइआ ॥جل تھلِ مهیِال ده دسِ ورساایا ۔۔

ਸਾਂਤਿ ਭਈ ਬੁਝੀ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਸਭ ਠਾਈ ਜੀਉ ॥੧॥saa(n)t bhiee bujhee sabh tirasanaa anadh bhiaa sabh Thaiee jeeau ||1||साँति भई बुझी सभ तृसना अनदु भइआ सभ ठाई जीउ ॥१॥ساںت بھای بُجھیِ سبھ ترسنا اند بھایا سبھ ٹھاای جیِا ۔۔۱۔۔

ਸੁਖਦਾਤਾ ਦੁਖ ਭੰਜਨਹਾਰਾ ॥sukhadhaataa dhukh bha(n)janahaaraa ||सुखदाता दुख भंजनहारा ॥سُکھداتا دُکھ بھںجنهارا ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਕਰੇ ਜੀਅ ਸਾਰਾ ॥aape bakhas kare jeea saaraa ||आपे बखसि करे जीअ सारा ॥آپے بکھس کرے جیِا سارا ۔۔

ਅਪਨੇ ਕੀਤੇ ਨੋ ਆਪਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੇ ਪਇ ਪੈਰੀ ਤਿਸਹਿ ਮਨਾਈ ਜੀਉ ॥੨॥apane keete no aap pratipaale pi pairee tiseh manaiee jeeau ||2||अपने कीते नो आपि प्रतिपाले पइ पैरी तिसहि मनाई जीउ ॥२॥اپنے کیِتے نو آپ پرتپالے پِا پَےریِ تسه مناای جیِا ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕੀ ਸਰਣਿ ਪਇਆ ਗਤਿ ਪਾਈਐ ॥jaa kee saran piaa gat paieeaai ||जा की सरणि पइआ गति पाईऐ ॥جا کیِ سرݨ پایا گت پاایاَے ۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥saas saas har naam dhiaaieeaai ||सासि सासि हरि नामु धिआईऐ ॥ساس ساس هر نام دھآایاَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਹੋਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਠਾਕੁਰੁ ਸਭ ਤਿਸੈ ਕੀਆ ਜਾਈ ਜੀਉ ॥੩॥tis bin hor na dhoojaa Thaakur sabh tisai keeaa jaiee jeeau ||3||तिसु बिनु होरु न दूजा ठाकुरु सभ तिसै कीआ जाई जीउ ॥३॥تِس بن هور ن دُوجا ٹھاکر سبھ تسَے کیِآ جاای جیِاُ ۔۔۳۔۔

ਤੇਰਾ ਮਾਣੁ ਤਾਣੁ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰਾ ॥teraa maan taan prabh teraa ||तेरा माणु ताणु प्रभ तेरा ॥تےرا ماݨ تاݨ پربھ تےرا ۔۔

ਤੂੰ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਣੀ ਗਹੇਰਾ ॥too(n) sachaa saahib gunee gaheraa ||तूँ सचा साहिबु गुणी गहेरा ॥تُوں سچا ساهب گُݨیِ گهےرا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਆਠ ਪਹਰ ਤੁਧੁ ਧਿਆਈ ਜੀਉ ॥੪॥੩੪॥੪੧॥naanak dhaas kahai bena(n)tee aaTh pahar tudh dhiaaiee jeeau ||4||34||41||नानकु दासु कहै बेनंती आठ पहर तुधु धिआई जीउ ॥४॥३४॥४१॥نانک داس کهَے بےنµتیِ آٹھ پهر تُدھ دھآای جیِا ۔۔۴۔۔۳۴۔۔۴۱۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ॥maajh mahalaa panjavaa ||माझ महला ५ ॥ماجھ مهلا ۵ ۔۔

ਸਭੇ ਸੁਖ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਤੁਠੇ ॥sabhe sukh bhe prabh tuThe ||सभे सुख भए प्रभ तुठे ॥سبھے سُکھ بھاے پربھ تُٹھے ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੇ ਚਰਣ ਮਨਿ ਵੁਠੇ ॥gur poore ke charan man vuThe ||गुर पूरे के चरण मनि वुठे ॥گُر پُورے کے چرݨ من وُٹھے ۔۔

ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਲਗੀ ਲਿਵ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਰਸੁ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜੀਉ ॥੧॥sahaj samaadh lagee liv a(n)tar so ras soiee jaanai jeeau ||1||सहज समाधि लगी लिव अंतरि सो रसु सोई जाणै जीउ ॥१॥سهج سمادھ لگیِ لو اںتر سو رس سوای جاݨَے جیِا ۔۔۱۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ॥agam agochar saahib meraa ||अगम अगोचरु साहिबु मेरा ॥اگم اگوچر ساهب مےرا ۔۔

ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਵਰਤੈ ਨੇਰਾ ॥ghaT ghaT a(n)tar varatai neraa ||घट घट अंतरि वरतै नेरा ॥گھٹ گھٹ اںتر ورتَے نےرا ۔۔

ਸਦਾ ਅਲਿਪਤੁ ਜੀਆ ਕਾ ਦਾਤਾ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਜੀਉ ॥੨॥sadhaa alipat jeeaa kaa dhaataa ko viralaa aap pachhaanai jeeau ||2||सदा अलिपतु जीआ का दाता को विरला आपु पछाणै जीउ ॥२॥سدا الپت جیِآ کا داتا کو ورلا آپ پچھاݨَے جیِا ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਣੈ ਕੀ ਏਹ ਨੀਸਾਣੀ ॥prabh milanai kee eh neesaanee ||प्रभ मिलणै की एह नीसाणी ॥پربھ ملݨَے کیِ اےه نیِساݨیِ ۔۔

ਮਨਿ ਇਕੋ ਸਚਾ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੀ ॥man iko sachaa hukam pachhaanee ||मनि इको सचा हुकमु पछाणी ॥من اکو سچا هُکم پچھاݨیِ ۔۔

ਸਹਜਿ ਸੰਤੋਖਿ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਅਨਦੁ ਖਸਮ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੀਉ ॥੩॥sahaj sa(n)tokh sadhaa tirapataase anadh khasam kai bhaanai jeeau ||3||सहजि संतोखि सदा तृपतासे अनदु खसम कै भाणै जीउ ॥३॥سهج سںتوکھ سدا ترپتاسے اند کھسم کَے بھاݨَے جیِا ۔۔۳۔۔

ਹਥੀ ਦਿਤੀ ਪ੍ਰਭਿ ਦੇਵਣਹਾਰੈ ॥hathee dhitee prabh dhevanahaarai ||हथी दिती प्रभि देवणहारै ॥هتھیِ دتیِ پربھ دےوݨهارَے ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਰੋਗ ਸਭਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥janam maran rog sabh nivaare ||जनम मरण रोग सभि निवारे ॥جنم مرݨ روگ سبھ نوارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਕੀਏ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪੁਨੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨਿ ਰੰਗ ਮਾਣੇ ਜੀਉ ॥੪॥੩੫॥੪੨॥naanak dhaas ke'ee prabh apune har keeratan ra(n)g maane jeeau ||4||35||42||नानक दास कीए प्रभि अपुने हरि कीरतनि रंग माणे जीउ ॥४॥३५॥४२॥نانک داس کیِاے پربھ اپنے هر کیِرتن رںگ ماݨے جیِا ۔۔۴۔۔۳۵۔۔۴۲۔۔