Ang 1058 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੫੮)

ਸਦਾ ਕਾਰਜੁ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸੁਹੇਲਾ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਾਰਜੁ ਕੇਹਾ ਹੇ ॥੭॥sadhaa kaaraj sach naam suhelaa bin sabadhai kaaraj kehaa he ||7||सदा कारजु सचि नामि सुहेला बिनु सबदै कारजु केहा हे ॥७॥سدا کارج سچ نام سُهےلا بن سبدَے کارج کےها هے ۔۔۷۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਹਸੈ ਖਿਨ ਮਹਿ ਰੋਵੈ ॥khin meh hasai khin meh rovai ||खिन महि हसै खिन महि रोवै ॥کھٍن مهِ هسَے کھن مهِ رووَے ۔۔

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾਰਜੁ ਨ ਹੋਵੈ ॥dhoojee dhuramat kaaraj na hovai ||दूजी दुरमति कारजु न होवै ॥دُوجیِ دُرمت کارج ن هووَے ۔۔

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿ ਪਾਏ ਕਿਰਤੁ ਨ ਚਲੈ ਚਲਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥sa(n)jog vijog karatai likh paae kirat na chalai chalaahaa he ||8||संजोगु विजोगु करतै लिखि पाए किरतु न चलै चलाहा हे ॥८॥سںجوگ وجوگ کرتَے لکھ پااے کرت ن چلَے چلاها هے ۔۔۸۔۔

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਕਮਾਏ ॥jeevan mukat gur sabadh kamaae ||जीवन मुकति गुर सबदु कमाए ॥جیِون مُکت گُر سبد کمااے ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਸਦ ਹੀ ਰਹੈ ਸਮਾਏ ॥har siau sadh hee rahai samaae ||हरि सिउ सद ही रहै समाए ॥هر سا سد هیِ رهَے سمااے ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥gur kirapaa te milai vaddiaaiee haumai rog na taahaa he ||9||गुर किरपा ते मिलै वडिआई हउमै रोगु न ताहा हे ॥९॥گُر کرپا تے ملَے وڈآای هامَے روگ ن تاها هے ۔۔۹۔۔

ਰਸ ਕਸ ਖਾਏ ਪਿੰਡੁ ਵਧਾਏ ॥ras kas khaae pi(n)dd vadhaae ||रस कस खाए पिंडु वधाए ॥رس کس کھااے پںڈ ودھااے ۔۔

ਭੇਖ ਕਰੈ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਨ ਕਮਾਏ ॥bhekh karai gur sabadh na kamaae ||भेख करै गुर सबदु न कमाए ॥بھےکھ کرَے گُر سبد ن کمااے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਰੋਗੁ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਭਾਰੀ ਬਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥a(n)tar rog mahaa dhukh bhaaree bisaTaa maeh samaahaa he ||10||अंतरि रोगु महा दुखु भारी बिसटा माहि समाहा हे ॥१०॥اںتر روگ مها دُکھ بھاریِ بسٹا ماه سماها هے ۔۔۱۰۔۔

ਬੇਦ ਪੜਹਿ ਪੜਿ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ॥bedh paReh paR baadh vakhaaneh ||बेद पड़हि पड़ि बादु वखाणहि ॥بےد پڑه پڑ باد وکھاݨه ۔۔

ਘਟ ਮਹਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਤਿਸੁ ਸਬਦਿ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥ghaT meh braham tis sabadh na pachhaaneh ||घट महि ब्रहमु तिसु सबदि न पछाणहि ॥گھٹ مهِ برهم تس سبد ن پچھاݨه ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਤਤੁ ਬਿਲੋਵੈ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥gurmukh hovai su tat bilovai rasanaa har ras taahaa he ||11||गुरमुखि होवै सु ततु बिलोवै रसना हरि रसु ताहा हे ॥११॥گُرمکھ هووَے سُ تت بلووَے رسنا هر رس تاها هے ۔۔۱۱۔۔

ਘਰਿ ਵਥੁ ਛੋਡਹਿ ਬਾਹਰਿ ਧਾਵਹਿ ॥ghar vath chhoddeh baahar dhaaveh ||घरि वथु छोडहि बाहरि धावहि ॥گھر وتھ چھوڈه باهرِ دھاوه ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ॥manmukh a(n)dhe saadh na paaveh ||मनमुख अंधे सादु न पावहि ॥منمکھ اںدھے ساد ن پاوه ۔۔

ਅਨ ਰਸ ਰਾਤੀ ਰਸਨਾ ਫੀਕੀ ਬੋਲੇ ਹਰਿ ਰਸੁ ਮੂਲਿ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥an ras raatee rasanaa feekee bole har ras mool na taahaa he ||12||अन रस राती रसना फीकी बोले हरि रसु मूलि न ताहा हे ॥१२॥ان رس راتیِ رسنا پھیِکیِ بولے هر رس مُول ن تاها هے ۔۔۱۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਦੇਹੀ ਭਰਮੁ ਭਤਾਰੋ ॥manmukh dhehee bharam bhataaro ||मनमुख देही भरमु भतारो ॥منمکھ دےهیِ بھرم بھتارو ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਮਰੈ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੋ ॥dhuramat marai nit hoi khuaaro ||दुरमति मरै नित होइ खुआरो ॥دُرمت مرَے نت هوا کھُآرو ۔۔

ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਮਨੁ ਦੂਜੈ ਲਾਇਆ ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥kaam karodh man dhoojai laiaa supanai sukh na taahaa he ||13||कामि क्रोधि मनु दूजै लाइआ सुपनै सुखु न ताहा हे ॥१३॥کام ک®ودھ من دُوجَے لاایا سُپنَے سُکھ ن تاها هے ۔۔۱۳۔۔

ਕੰਚਨ ਦੇਹੀ ਸਬਦੁ ਭਤਾਰੋ ॥ka(n)chan dhehee sabadh bhataaro ||कंचन देही सबदु भतारो ॥کںچن دےهیِ سبد بھتارو ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਗ ਭੋਗੇ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪਿਆਰੋ ॥anadhin bhog bhoge har siau piaaro ||अनदिनु भोग भोगे हरि सिउ पिआरो ॥اندن بھوگ بھوگے هر سا پآرو ۔۔

ਮਹਲਾ ਅੰਦਰਿ ਗੈਰ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ਭਾਣਾ ਬੁਝਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥mahalaa a(n)dhar gair mahal paae bhaanaa bujh samaahaa he ||14||महला अंदरि गैर महलु पाए भाणा बुझि समाहा हे ॥१४॥مهلا اںدر گَےر مهل پااے بھاݨا بُجھ سماها هے ۔۔۱۴۔۔

ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥aape dhevai dhevanahaaraa ||आपे देवै देवणहारा ॥آپے دےوَے دےوݨهارا ۔۔

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਨਹੀ ਕਿਸੈ ਕਾ ਚਾਰਾ ॥tis aagai nahee kisai kaa chaaraa ||तिसु आगै नही किसै का चारा ॥تِس آگَے نهیِ کسَے کا چارا ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਤਿਸ ਦਾ ਸਬਦੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥aape bakhase sabadh milaae tis dhaa sabadh athaahaa he ||15||आपे बखसे सबदि मिलाए तिस दा सबदु अथाहा हे ॥१५॥آپے بکھسے سبد ملااے تس دا سبد اتھاها هے ۔۔۱۵۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ॥jeeau pi(n)dd sabh hai tis keraa ||जीउ पिंडु सभु है तिसु केरा ॥جیِا پںڈ سبھ هَے تس کےرا ۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥sachaa saahib Thaakur meraa ||सचा साहिबु ठाकुरु मेरा ॥سچا ساهب ٹھاکر مےرا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਬਾਣੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਾਪਿ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥੧੪॥naanak gurbaanee har paiaa har jap jaap samaahaa he ||16||5||14||नानक गुरबाणी हरि पाइआ हरि जपु जापि समाहा हे ॥१६॥५॥१४॥نانک گُرباݨیِ هر پااآ هرِ جپ جاپ سماها هے ۔۔۱۶۔۔۵۔۔۱۴۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥gurmukh naadh bedh beechaar ||गुरमुखि नाद बेद बीचारु ॥گُرمکھ ناد بےد بیِچار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਆਪਾਰੁ ॥gurmukh giaan dhiaan aapaar ||गुरमुखि गिआनु धिआनु आपारु ॥گُرمکھ گآن دھآن آپار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂਰਾ ਪਾਇਦਾ ॥੧॥gurmukh kaar kare prabh bhaavai gurmukh pooraa paidhaa ||1||गुरमुखि कार करे प्रभ भावै गुरमुखि पूरा पाइदा ॥१॥گُرمکھ کار کرے پربھ بھاوَے گُرمکھ پُورا پاادا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੂਆ ਉਲਟਿ ਪਰਾਵੈ ॥gurmukh manooaa ulaT paraavai ||गुरमुखि मनूआ उलटि परावै ॥گُرمکھ منُوآ اُلٹ پراوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਨਾਦੁ ਵਜਾਵੈ ॥gurmukh baanee naadh vajaavai ||गुरमुखि बाणी नादु वजावै ॥گُرمکھ باݨیِ ناد وجاوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥gurmukh sach rate bairaagee nij ghar vaasaa paidhaa ||2||गुरमुखि सचि रते बैरागी निज घरि वासा पाइदा ॥२॥گُرمکھ سچ رتے بَےراگیِ نج گھرِ واسا پاادا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸਾਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਾਖੀ ॥gur kee saakhee a(n)mirat bhaakhee ||गुर की साखी अंमृत भाखी ॥گُر کیِ ساکھیِ اںمرت بھاکھیِ ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸੁਭਾਖੀ ॥sachai sabadhe sach subhaakhee ||सचै सबदे सचु सुभाखी ॥سچَے سبدے سچ سُبھاکھیِ ۔۔

ਸਦਾ ਸਚਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੩॥sadhaa sach ra(n)g raataa man meraa sache sach samaidhaa ||3||सदा सचि रंगि राता मनु मेरा सचे सचि समाइदा ॥३॥سدا سچ رںگ راتا من مےرا سچے سچِ سماادا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਤ ਸਰਿ ਨਾਵੈ ॥gurmukh man niramal sat sar naavai ||गुरमुखि मनु निरमलु सत सरि नावै ॥گُرمکھ من نرمل ست سر ناوَے ۔۔

ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ॥mail na laagai sach samaavai ||मैलु न लागै सचि समावै ॥مَےل ن لاگَے سچ سماوَے ۔۔

ਸਚੋ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਸਦ ਹੀ ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਇਦਾ ॥੪॥sacho sach kamaavai sadh hee sachee bhagat dhiraRaidhaa ||4||सचो सचु कमावै सद ही सची भगति दृड़ाइदा ॥४॥سچو سچ کماوَے سد هیِ سچیِ بھگت درڑاادا ۔۔۴۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਬੈਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਨੈਣੀ ॥gurmukh sach bainee gurmukh sach nainee ||गुरमुखि सचु बैणी गुरमुखि सचु नैणी ॥گُرمکھ سچ بَےݨیِ گُرمکھ سچ نَےݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਕਮਾਵੈ ਕਰਣੀ ॥gurmukh sach kamaavai karanee ||गुरमुखि सचु कमावै करणी ॥گُرمکھ سچ کماوَے کرݨیِ ۔۔

ਸਦ ਹੀ ਸਚੁ ਕਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਅਵਰਾ ਸਚੁ ਕਹਾਇਦਾ ॥੫॥sadh hee sach kahai dhin raatee avaraa sach kahaidhaa ||5||सद ही सचु कहै दिनु राती अवरा सचु कहाइदा ॥५॥سد هیِ سچ کهَے دن راتیِ اورا سچ کهاادا ۔۔۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੀ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ॥gurmukh sachee uootam baanee ||गुरमुखि सची ऊतम बाणी ॥گُرمکھ سچیِ اُوتم باݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੀ ॥gurmukh sacho sach vakhaanee ||गुरमुखि सचो सचु वखाणी ॥گُرمکھ سچو سچ وکھاݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦ ਸੇਵਹਿ ਸਚੋ ਸਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਦਾ ॥੬॥gurmukh sadh seveh sacho sachaa gurmukh sabadh sunaidhaa ||6||गुरमुखि सद सेवहि सचो सचा गुरमुखि सबदु सुणाइदा ॥६॥گُرمکھ سد سےوه سچو سچا گُرمکھ سبد سُݨاِادا ۔۔۶۔۔