Ang 1057 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੫੭)

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥gur kai sabadh har naam vakhaanai ||गुर कै सबदि हरि नामु वखाणै ॥گُر کَے سبد هر نام وکھاݨَے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥anadhin naam rataa dhin raatee maiaa moh chukaahaa he ||8||अनदिनु नामि रता दिनु राती माइआ मोहु चुकाहा हे ॥८॥اندن نام رتا دن راتیِ ماایا موهُ چُکاها هے ۔۔۸۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਏ ॥gur sevaa te sabh kichh paae ||गुर सेवा ते सभु किछु पाए ॥گُر سےوا تے سبھ کچھ پااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥haumai meraa aap gavaae ||हउमै मेरा आपु गवाए ॥هامَے مےرا آپ گوااے ۔۔

ਆਪੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੯॥aape kirapaa kare sukhadhaataa gur kai sabadhe sohaa he ||9||आपे कृपा करे सुखदाता गुर कै सबदे सोहा हे ॥९॥آپے ک®پا کرے سُکھداتا گُر کَے سبدے سوها هے ۔۔۹۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥gur kaa sabadh a(n)mirat hai baanee ||गुर का सबदु अंमृत है बाणी ॥گُر کا سبد اںمرت هَے باݨیِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥anadhin har kaa naam vakhaanee ||अनदिनु हरि का नामु वखाणी ॥اندن هر کا نام وکھاݨیِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਚਾ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋ ਘਟੁ ਨਿਰਮਲੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥har har sachaa vasai ghaT a(n)tar so ghaT niramal taahaa he ||10||हरि हरि सचा वसै घट अंतरि सो घटु निरमलु ताहा हे ॥१०॥هر هرِ سچا وسَے گھٹ اںتر سو گھٹ نرمل تاها هے ۔۔۱۰۔۔

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਸਬਦਿ ਸਲਾਹਹਿ ॥sevak seveh sabadh salaaheh ||सेवक सेवहि सबदि सलाहहि ॥سےوک سےوه سبد سلاههِ ۔۔

ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥sadhaa ra(n)g raate har gun gaaveh ||सदा रंगि राते हरि गुण गावहि ॥سدا رںگ راتے هر گُݨ گاوه ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਪਰਮਲ ਵਾਸੁ ਮਨਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥aape bakhase sabadh milaae paramal vaas man taahaa he ||11||आपे बखसे सबदि मिलाए परमल वासु मनि ताहा हे ॥११॥آپے بکھسے سبد ملااے پرمل واس من تاها هے ۔۔۱۱۔۔

ਸਬਦੇ ਅਕਥੁ ਕਥੇ ਸਾਲਾਹੇ ॥sabadhe akath kathe saalaahe ||सबदे अकथु कथे सालाहे ॥سبدے اکتھ کتھے سالاهے ۔۔

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥mere prabh saache veparavaahe ||मेरे प्रभ साचे वेपरवाहे ॥مےرے پربھ ساچے وےپرواهے ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਏ ਸਬਦੈ ਕਾ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥aape gunadhaataa sabadh milaae sabadhai kaa ras taahaa he ||12||आपे गुणदाता सबदि मिलाए सबदै का रसु ताहा हे ॥१२॥آپے گُݨداتا سبد ملااے سبدَے کا رس تاها هے ۔۔۱۲۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਭੂਲਾ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ॥manmukh bhoolaa Thaur na paae ||मनमुखु भूला ठउर न पाए ॥منمکھ بھُولا ٹھار ن پااے ۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥jo dhur likhiaa su karam kamaae ||जो धुरि लिखिआ सु करम कमाए ॥جو دھُر لکھآ سُ کرم کمااے ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਰਾਤੇ ਬਿਖਿਆ ਖੋਜੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੁਖੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥bikhiaa raate bikhiaa khojai mar janamai dhukh taahaa he ||13||बिखिआ राते बिखिआ खोजै मरि जनमै दुखु ताहा हे ॥१३॥بِکھآ راتے بکھآ کھوجَے مرِ جنمَے دُکھ تاها هے ۔۔۱۳۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਸਾਲਾਹੇ ॥aape aap aap saalaahe ||आपे आपि आपि सालाहे ॥آپے آپ آپ سالاهے ۔۔

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਭ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹੇ ॥tere gun prabh tujh hee maahe ||तेरे गुण प्रभ तुझ ही माहे ॥تےرے گُݨ پربھ تُجھ هیِ ماهے ۔۔

ਤੂ ਆਪਿ ਸਚਾ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ਸਚੀ ਆਪੇ ਅਲਖੁ ਅਥਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥too aap sachaa teree baanee sachee aape alakh athaahaa he ||14||तू आपि सचा तेरी बाणी सची आपे अलखु अथाहा हे ॥१४॥تُو آپ سچا تےریِ باݨیِ سچیِ آپے الکھ اتھاها هے ۔۔۱۴۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥bin gur dhaate koi na paae ||बिनु गुर दाते कोइ न पाए ॥بٍن گُر داتے کوا ن پااے ۔۔

ਲਖ ਕੋਟੀ ਜੇ ਕਰਮ ਕਮਾਏ ॥lakh koTee je karam kamaae ||लख कोटी जे करम कमाए ॥لکھ کوٹیِ جے کرم کمااے ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਸਬਦੇ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥gur kirapaa te ghaT a(n)tar vasiaa sabadhe sach saalaahaa he ||15||गुर किरपा ते घट अंतरि वसिआ सबदे सचु सालाहा हे ॥१५॥گُر کرپا تے گھٹ اںتر وسآ سبدے سچ سالاها هے ۔۔۱۵۔۔

ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਧੁਰਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥se jan mile dhur aap milaae ||से जन मिले धुरि आपि मिलाए ॥سے جن ملے دھُر آپ ملااے ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥saachee baanee sabadh suhaae ||साची बाणी सबदि सुहाए ॥ساچیِ باݨیِ سبد سُهااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਗੁਣੀ ਸਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੪॥੧੩॥naanak jan gun gaavai nit saache gun gaaveh gunee samaahaa he ||16||4||13||नानक जनु गुण गावै नित साचे गुण गावह गुणी समाहा हे ॥१६॥४॥१३॥نانک جن گُݨ گاوَے نت ساچے گُݨ گاوه گُݨیِ سماها هے ۔۔۱۶۔۔۴۔۔۱۳۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਨਿਹਚਲੁ ਏਕੁ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥nihachal ek sadhaa sach soiee ||निहचलु एकु सदा सचु सोई ॥نِهچل اےک سدا سچ سوای ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥poore gur te sojhee hoiee ||पूरे गुर ते सोझी होई ॥پُورے گُر تے سوجھیِ هوای ۔۔

ਹਰਿ ਰਸਿ ਭੀਨੇ ਸਦਾ ਧਿਆਇਨਿ ਗੁਰਮਤਿ ਸੀਲੁ ਸੰਨਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥har ras bheene sadhaa dhiaain gurmat seel sa(n)naahaa he ||1||हरि रसि भीने सदा धिआइनि गुरमति सीलु संनाहा हे ॥१॥هر رسِ بھیٍنے سدا دھآان گُرمت سیِل سنّاها هے ۔۔۱۔۔

ਅੰਦਰਿ ਰੰਗੁ ਸਦਾ ਸਚਿਆਰਾ ॥a(n)dhar ra(n)g sadhaa sachiaaraa ||अंदरि रंगु सदा सचिआरा ॥اںدر رںگ سدا سچآرا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰਾ ॥gur kai sabadh har naam piaaraa ||गुर कै सबदि हरि नामि पिआरा ॥گُر کَے سبد هر نام پآرا ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਛੋਡਿਆ ਮਾਇਆ ਕਾ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥nau nidh naam vasiaa ghaT a(n)tar chhoddiaa maiaa kaa laahaa he ||2||नउ निधि नामु वसिआ घट अंतरि छोडिआ माइआ का लाहा हे ॥२॥نا ندھ نام وسِآ گھٹ اںتر چھوڈآ ماایا کا لاها هے ۔۔۲۔۔

ਰਈਅਤਿ ਰਾਜੇ ਦੁਰਮਤਿ ਦੋਈ ॥rieeat raaje dhuramat dhoiee ||रईअति राजे दुरमति दोई ॥رایات راجے دُرمت دوای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਏਕੁ ਨ ਹੋਈ ॥bin satigur seve ek na hoiee ||बिनु सतिगुर सेवे एकु न होई ॥بٍن ستگر سےوے اےک ن هوای ۔۔

ਏਕੁ ਧਿਆਇਨਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਨਿਹਚਲੁ ਰਾਜੁ ਤਿਨਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥ek dhiaain sadhaa sukh pain nihachal raaj tinaahaa he ||3||एकु धिआइनि सदा सुखु पाइनि निहचलु राजु तिनाहा हे ॥३॥اےک دھآان سدا سُکھ پاان نهچل راج تناها هے ۔۔۳۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਰਖੈ ਨ ਕੋਈ ॥aavan jaanaa rakhai na koiee ||आवणु जाणा रखै न कोई ॥آوݨ جاݨا رکھَے ن کوای ۔۔

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣੁ ਤਿਸੈ ਤੇ ਹੋਈ ॥ja(n)man maran tisai te hoiee ||जंमणु मरणु तिसै ते होई ॥جںمݨ مرݨ تسَے تے هوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਤਿਸੈ ਤੇ ਪਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥gurmukh saachaa sadhaa dhiaavahu gat mukat tisai te paahaa he ||4||गुरमुखि साचा सदा धिआवहु गति मुकति तिसै ते पाहा हे ॥४॥گُرمکھ ساچا سدا دھآوهُ گت مُکت تسَے تے پاها هے ۔۔۴۔۔

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ॥sach sa(n)jam satiguroo dhuaarai ||सचु संजमु सतिगुरू दुआरै ॥سچ سںجم ستگرُو دُآرَے ۔۔

ਹਉਮੈ ਕ੍ਰੋਧੁ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੈ ॥haumai karodh sabadh nivaarai ||हउमै क्रोधु सबदि निवारै ॥هامَے ک®ودھ سبد نوارَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸੀਲੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਭੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥satigur sev sadhaa sukh paieeaai seel sa(n)tokh sabh taahaa he ||5||सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाईऐ सीलु संतोखु सभु ताहा हे ॥५॥ستگر سےو سدا سُکھ پاایاَے سیِل سںتوکھ سبھ تاها هے ۔۔۵۔۔

ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਉਪਜੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥haumai moh upajai sa(n)saaraa ||हउमै मोहु उपजै संसारा ॥هامَے موهُ اُپجَے سںسارا ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਿਨਸੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਾ ॥sabh jag binasai naam visaaraa ||सभु जगु बिनसै नामु विसारा ॥سبھ جگ بنسَے نام وسارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਸਚਾ ਜਗਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥bin satigur seve naam na paieeaai naam sachaa jag laahaa he ||6||बिनु सतिगुर सेवे नामु न पाईऐ नामु सचा जगि लाहा हे ॥६॥بٍن ستگر سےوے نام ن پاایاَے نام سچا جگِ لاها هے ۔۔۶۔۔

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥sachaa amar sabadh suhaiaa ||सचा अमरु सबदि सुहाइआ ॥سچا امر سبد سُهاایا ۔۔

ਪੰਚ ਸਬਦ ਮਿਲਿ ਵਾਜਾ ਵਾਇਆ ॥pa(n)ch sabadh mil vaajaa vaiaa ||पंच सबद मिलि वाजा वाइआ ॥پںچ سبد مل واجا واایا ۔۔