Ang 1056 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੫੬)

ਬਿਖਿਆ ਕਾਰਣਿ ਲਬੁ ਲੋਭੁ ਕਮਾਵਹਿ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਦੋਰਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥bikhiaa kaaran lab lobh kamaaveh dhuramat kaa dhoraahaa he ||9||बिखिआ कारणि लबु लोभु कमावहि दुरमति का दोराहा हे ॥९॥بِکھآ کارݨ لب لوبھ کماوه دُرمت کا دوراها هے ۔۔۹۔۔

ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥pooraa satigur bhagat dhiraRaae ||पूरा सतिगुरु भगति दृड़ाए ॥پُورا ستگر بھگت درڑااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥gur kai sabadh har naam chit laae ||गुर कै सबदि हरि नामि चितु लाए ॥گُر کَے سبد هر نام چت لااے ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਭੀਨੈ ਭਗਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥man tan har raviaa ghaT a(n)tar man bheenai bhagat salaahaa he ||10||मनि तनि हरि रविआ घट अंतरि मनि भीनै भगति सलाहा हे ॥१०॥من تنِ هرِ روِآ گھٹ اںتر منِ بھیٍنَے بھگت سلاها هے ۔۔۱۰۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਅਸੁਰ ਸੰਘਾਰਣੁ ॥meraa prabh saachaa asur sa(n)ghaaran ||मेरा प्रभु साचा असुर संघारणु ॥مےرا پربھ ساچا اسر سںگھارݨ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਗਤਿ ਨਿਸਤਾਰਣੁ ॥gur kai sabadh bhagat nisataaran ||गुर कै सबदि भगति निसतारणु ॥گُر کَے سبد بھگت نستارݨ ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੧॥meraa prabh saachaa sadh hee saachaa sir saahaa paatisaahaa he ||11||मेरा प्रभु साचा सद ही साचा सिरि साहा पातिसाहा हे ॥११॥مےرا پربھ ساچا سد هیِ ساچا سر ساها پاتساها هے ۔۔۱۱۔۔

ਸੇ ਭਗਤ ਸਚੇ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥se bhagat sache terai man bhaae ||से भगत सचे तेरै मनि भाए ॥سے بھگت سچے تےرَے من بھااے ۔۔

ਦਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਏ ॥dhar keeratan kareh gur sabadh suhaae ||दरि कीरतनु करहि गुर सबदि सुहाए ॥در کیِرتن کره گُر سبد سُهااے ۔۔

ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਅਨਦਿਨੁ ਗਾਵਹਿ ਨਿਰਧਨ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵੇਸਾਹਾ ਹੇ ॥੧੨॥saachee baanee anadhin gaaveh niradhan kaa naam vesaahaa he ||12||साची बाणी अनदिनु गावहि निरधन का नामु वेसाहा हे ॥१२॥ساچیِ باݨیِ اندن گاوه نردھن کا نام وےساها هے ۔۔۱۲۔۔

ਜਿਨ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਵਿਛੋੜਹਿ ਨਾਹੀ ॥jin aape mel vichhoReh naahee ||जिन आपे मेलि विछोड़हि नाही ॥جٍن آپے مےل وچھوڑه ناهیِ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੀ ॥gur kai sabadh sadhaa saalaahee ||गुर कै सबदि सदा सालाही ॥گُر کَے سبد سدا سالاهیِ ۔۔

ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਤੂ ਏਕੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਬਦੇ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੧੩॥sabhanaa sir too eko saahib sabadhe naam salaahaa he ||13||सभना सिरि तू एको साहिबु सबदे नामु सलाहा हे ॥१३॥سبھنا سر تُو اےکو ساهب سبدے نام سلاها هے ۔۔۱۳۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਤੁਧੁਨੋ ਕੋਈ ਨ ਜਾਣੀ ॥bin sabadhai tudhuno koiee na jaanee ||बिनु सबदै तुधुनो कोई न जाणी ॥بٍن سبدَے تُدھنو کوای ن جاݨیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕਥੀ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥tudh aape kathee akath kahaanee ||तुधु आपे कथी अकथ कहाणी ॥تُدھ آپے کتھیِ اکتھ کهاݨیِ ۔۔

ਆਪੇ ਸਬਦੁ ਸਦਾ ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਸੰਬਾਹਾ ਹੇ ॥੧੪॥aape sabadh sadhaa gur dhaataa har naam jap sa(n)baahaa he ||14||आपे सबदु सदा गुरु दाता हरि नामु जपि संबाहा हे ॥१४॥آپے سبد سدا گُر داتا هر نام جپِ سںباها هے ۔۔۱۴۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥too aape karataa sirajanahaaraa ||तू आपे करता सिरजणहारा ॥تُو آپے کرتا سرجݨهارا ۔۔

ਤੇਰਾ ਲਿਖਿਆ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥teraa likhiaa koi na meTanahaaraa ||तेरा लिखिआ कोइ न मेटणहारा ॥تےرا لکھآ کوا ن مےٹݨهارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਦੇਵਹਿ ਤੂ ਆਪੇ ਸਹਸਾ ਗਣਤ ਨ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੧੫॥gurmukh naam dheveh too aape sahasaa ganat na taahaa he ||15||गुरमुखि नामु देवहि तू आपे सहसा गणत न ताहा हे ॥१५॥گُرمکھ نام دےوه تُو آپے سهسا گݨت ن تاها هے ۔۔۱۵۔۔

ਭਗਤ ਸਚੇ ਤੇਰੈ ਦਰਵਾਰੇ ॥bhagat sache terai dharavaare ||भगत सचे तेरै दरवारे ॥بھگت سچے تےرَے دروارے ۔۔

ਸਬਦੇ ਸੇਵਨਿ ਭਾਇ ਪਿਆਰੇ ॥sabadhe sevan bhai piaare ||सबदे सेवनि भाइ पिआरे ॥سبدے سےون بھاا پآرے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਾਮੇ ਕਾਰਜੁ ਸੋਹਾ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥੧੨॥naanak naam rate bairaagee naame kaaraj sohaa he ||16||3||12||नानक नामि रते बैरागी नामे कारजु सोहा हे ॥१६॥३॥१२॥نانک نام رتے بَےراگیِ نامے کارج سوها هے ۔۔۱۶۔۔۳۔۔۱۲۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਇਕੁ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥merai prabh saachai ik khel rachaiaa ||मेरै प्रभि साचै इकु खेलु रचाइआ ॥مےرَے پربھ ساچَے اک کھےل رچاایا ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਜੇਹਾ ਉਪਾਇਆ ॥koi na kis hee jehaa upaiaa ||कोइ न किस ही जेहा उपाइआ ॥کوا ن کس هیِ جےها اُپاایا ۔۔

ਆਪੇ ਫਰਕੁ ਕਰੇ ਵੇਖਿ ਵਿਗਸੈ ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਮਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥aape farak kare vekh vigasai sabh ras dhehee maahaa he ||1||आपे फरकु करे वेखि विगसै सभि रस देही माहा हे ॥१॥آپے پھرک کرے وےکھ وگسَے سبھ رس دےهیِ ماها هے ۔۔۱۔۔

ਵਾਜੈ ਪਉਣੁ ਤੈ ਆਪਿ ਵਜਾਏ ॥vaajai paun tai aap vajaae ||वाजै पउणु तै आपि वजाए ॥واجَے پاݨ تَے آپ وجااے ۔۔

ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਦੇਹੀ ਮਹਿ ਪਾਏ ॥siv sakatee dhehee meh paae ||सिव सकती देही महि पाए ॥سِو سکتیِ دےهیِ مهِ پااے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਲਟੀ ਹੋਵੈ ਗਿਆਨ ਰਤਨੁ ਸਬਦੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥gur parasaadhee ulaTee hovai giaan ratan sabadh taahaa he ||2||गुर परसादी उलटी होवै गिआन रतनु सबदु ताहा हे ॥२॥گُر پرسادیِ اُلٹیِ هووَے گآن رتن سبد تاها هے ۔۔۲۔۔

ਅੰਧੇਰਾ ਚਾਨਣੁ ਆਪੇ ਕੀਆ ॥a(n)dheraa chaanan aape keeaa ||अंधेरा चानणु आपे कीआ ॥اںدھےرا چانݨ آپے کیِآ ۔۔

ਏਕੋ ਵਰਤੈ ਅਵਰੁ ਨ ਬੀਆ ॥eko varatai avar na beeaa ||एको वरतै अवरु न बीआ ॥اےکو ورتَے اور ن بیِآ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਕਮਲੁ ਬਿਗਸੈ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥gur parasaadhee aap pachhaanai kamal bigasai budh taahaa he ||3||गुर परसादी आपु पछाणै कमलु बिगसै बुधि ताहा हे ॥३॥گُر پرسادیِ آپ پچھاݨَے کمل بگسَے بُدھ تاها هے ۔۔۳۔۔

ਅਪਣੀ ਗਹਣ ਗਤਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ॥apanee gahan gat aape jaanai ||अपणी गहण गति आपे जाणै ॥اپݨیِ گهݨ گت آپے جاݨَے ۔۔

ਹੋਰੁ ਲੋਕੁ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥hor lok sun sun aakh vakhaanai ||होरु लोकु सुणि सुणि आखि वखाणै ॥هور لوک سُݨ سُݨ آکھ وکھاݨَے ۔۔

ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੈ ਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਸਾਚੀ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥giaanee hovai su gurmukh boojhai saachee sifat salaahaa he ||4||गिआनी होवै सु गुरमुखि बूझै साची सिफति सलाहा हे ॥४॥گِآنیِ هووَے سُ گُرمکھ بُوجھَے ساچیِ سپھت سلاها هے ۔۔۴۔۔

ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥dhehee a(n)dhar vasat apaaraa ||देही अंदरि वसतु अपारा ॥دےهیِ اںدر وست اپارا ۔۔

ਆਪੇ ਕਪਟ ਖੁਲਾਵਣਹਾਰਾ ॥aape kapaT khulaavanahaaraa ||आपे कपट खुलावणहारा ॥آپے کپٹ کھُلاوݨهارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥gurmukh sahaje a(n)mrit peevai tirasanaa agan bujhaahaa he ||5||गुरमुखि सहजे अंमृतु पीवै तृसना अगनि बुझाहा हे ॥५॥گُرمکھ سهجے اںمرت پیِوَے ترسنا اگن بُجھاها هے ۔۔۵۔۔

ਸਭਿ ਰਸ ਦੇਹੀ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ॥sabh ras dhehee a(n)dhar paae ||सभि रस देही अंदरि पाए ॥سبھ رس دےهیِ اںدر پااے ۔۔

ਵਿਰਲੇ ਕਉ ਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ॥virale kau gur sabadh bujhaae ||विरले कउ गुरु सबदु बुझाए ॥وِرلے کا گُر سبد بُجھااے ۔۔

ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੇ ਸਬਦੁ ਸਾਲਾਹੇ ਬਾਹਰਿ ਕਾਹੇ ਜਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥a(n)dhar khoje sabadh saalaahe baahar kaahe jaahaa he ||6||अंदरु खोजे सबदु सालाहे बाहरि काहे जाहा हे ॥६॥اںدر کھوجے سبد سالاهے باهر کاهے جاها هے ۔۔۶۔۔

ਵਿਣੁ ਚਾਖੇ ਸਾਦੁ ਕਿਸੈ ਨ ਆਇਆ ॥vin chaakhe saadh kisai na aaiaa ||विणु चाखे सादु किसै न आइआ ॥وِݨ چاکھے ساد کسَے ن آایا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਇਆ ॥gur kai sabadh a(n)mrit peeaaiaa ||गुर कै सबदि अंमृतु पीआइआ ॥گُر کَے سبد اںمرت پیِآایا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਹੋਏ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਰਸੁ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥a(n)mrit pee amaraa padh hoe gur kai sabadh ras taahaa he ||7||अंमृतु पी अमरा पदु होए गुर कै सबदि रसु ताहा हे ॥७॥اںمرت پیِ امرا پد هواے گُر کَے سبد رس تاها هے ۔۔۷۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਸਭਿ ਗੁਣ ਜਾਣੈ ॥aap pachhaanai so sabh gun jaanai ||आपु पछाणै सो सभि गुण जाणै ॥آپ پچھاݨَے سو سبھ گُݨ جاݨَے ۔۔