Ang 1052 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੫੨)

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤੂ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥jeh dhekhaa too sabhanee thaiee ||जह देखा तू सभनी थाई ॥جه دےکھا تُو سبھنیِ تھاای ۔۔

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਭ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥poorai gur sabh sojhee paiee ||पूरै गुरि सभ सोझी पाई ॥پُورَے گُر سبھ سوجھیِ پاای ۔۔

ਨਾਮੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਸਦ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੨॥naamo naam dhiaaieeaai sadhaa sadh ih man naame raataa he ||12||नामो नामु धिआईऐ सदा सद इहु मनु नामे राता हे ॥१२॥نامو نام دھآایاَے سدا سد اهُ من نامے راتا هے ۔۔۱۲۔۔

ਨਾਮੇ ਰਾਤਾ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥naame raataa pavit sareeraa ||नामे राता पवितु सरीरा ॥نامے راتا پوت سریِرا ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਬਿਨੁ ਨੀਰਾ ॥bin naavai ddoob mue bin neeraa ||बिनु नावै डूबि मुए बिनु नीरा ॥بٍن ناوَے ڈُوب مُاے بن نیِرا ۔۔

ਆਵਹਿ ਜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਬੂਝਹਿ ਇਕਨਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥aaveh jaaveh naam nahee boojheh ikanaa gurmukh sabadh pachhaataa he ||13||आवहि जावहि नामु नही बूझहि इकना गुरमुखि सबदु पछाता हे ॥१३॥آوه جاوه نام نهیِ بُوجھه اکنا گُرمکھ سبد پچھاتا هے ۔۔۱۳۔۔

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥poorai satigur boojh bujhaiee ||पूरै सतिगुरि बूझ बुझाई ॥پُورَے ستگر بُوجھ بُجھاای ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥vin naavai mukat kinai na paiee ||विणु नावै मुकति किनै न पाई ॥وِݨ ناوَے مُکت کنَے ن پاای ۔۔

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥naame naam milai vaddiaaiee sahaj rahai ra(n)g raataa he ||14||नामे नामि मिलै वडिआई सहजि रहै रंगि राता हे ॥१४॥نامے نام ملَے وڈآای سهجِ رهَے رںگ راتا هے ۔۔۱۴۔۔

ਕਾਇਆ ਨਗਰੁ ਢਹੈ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ॥kaiaa nagar ddahai ddeh dderee ||काइआ नगरु ढहै ढहि ढेरी ॥کااآ نگر ڈھهَے ڈھهِ ڈھےریِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਚੂਕੈ ਨਹੀ ਫੇਰੀ ॥bin sabadhai chookai nahee feree ||बिनु सबदै चूकै नही फेरी ॥بٍن سبدَے چُوکَے نهیِ پھےریِ ۔۔

ਸਾਚੁ ਸਲਾਹੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਵੈ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥saach salaahe saach samaavai jin gurmukh eko jaataa he ||15||साचु सलाहे साचि समावै जिनि गुरमुखि एको जाता हे ॥१५॥ساچ سلاهے ساچ سماوَے جن گُرمکھ اےکو جاتا هے ۔۔۱۵۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥ ਸਾਚਾ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥jis no nadhar kare so paae || saachaa sabadh vasai man aae ||जिस नो नदरि करे सो पाए ॥ साचा सबदु वसै मनि आए ॥جِس نو ندر کرے سو پااے ۔۔ ساچا سبد وسَے من آاے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥੮॥naanak naam rate nira(n)kaaree dhar saachai saach pachhaataa he ||16||8||नानक नामि रते निरंकारी दरि साचै साचु पछाता हे ॥१६॥८॥نانک نام رتے نرںکاریِ در ساچَے ساچ پچھاتا هے ۔۔۱۶۔۔۸۔۔

ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ੩ ॥maaroo solahe 3 ||मारू सोलहे ३ ॥مارُو سولهے ۳ ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭੁ ਜਿਸੁ ਕਰਣਾ ॥aape karataa sabh jis karanaa ||आपे करता सभु जिसु करणा ॥آپے کرتا سبھ جس کرݨا ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥jeea ja(n)t sabh teree saranaa ||जीअ जंत सभि तेरी सरणा ॥جیِا جںت سبھ تےریِ سرݨا ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਪਤੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥aape gupat varatai sabh a(n)tar gur kai sabadh pachhaataa he ||1||आपे गुपतु वरतै सभ अंतरि गुर कै सबदि पछाता हे ॥१॥آپے گُپت ورتَے سبھ اںتر گُر کَے سبد پچھاتا هے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥har ke bhagat bhare bha(n)ddaaraa ||हरि के भगति भरे भंडारा ॥هر کے بھگت بھرے بھںڈارا ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥aape bakhase sabadh veechaaraa ||आपे बखसे सबदि वीचारा ॥آپے بکھسے سبد ویِچارا ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸਹਿ ਸਚੇ ਸਿਉ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥jo tudh bhaavai soiee karaseh sache siau man raataa he ||2||जो तुधु भावै सोई करसहि सचे सिउ मनु राता हे ॥२॥جو تُدھ بھاوَے سوای کرسه سچے سا من راتا هے ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਹੀਰਾ ਰਤਨੁ ਅਮੋਲੋ ॥aape heeraa ratan amolo ||आपे हीरा रतनु अमोलो ॥آپے هیِرا رتن امولو ۔۔

ਆਪੇ ਨਦਰੀ ਤੋਲੇ ਤੋਲੋ ॥aape nadharee tole tolo ||आपे नदरी तोले तोलो ॥آپے ندریِ تولے تولو ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥jeea ja(n)t sabh saran tumaaree kar kirapaa aap pachhaataa he ||3||जीअ जंत सभि सरणि तुमारी करि किरपा आपि पछाता हे ॥३॥جیِا جںت سبھ سرݨ تُماریِ کرِ کرپا آپ پچھاتا هے ۔۔۳۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਹੋਵੈ ਧੁਰਿ ਤੇਰੀ ॥jis no nadhar hovai dhur teree ||जिस नो नदरि होवै धुरि तेरी ॥جِس نو ندر هووَے دھُر تےریِ ۔۔

ਮਰੈ ਨ ਜੰਮੈ ਚੂਕੈ ਫੇਰੀ ॥marai na ja(n)mai chookai feree ||मरै न जंमै चूकै फेरी ॥مرَے ن جںمَے چُوکَے پھےریِ ۔۔

ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥saache gun gaavai dhin raatee jug jug eko jaataa he ||4||साचे गुण गावै दिनु राती जुगि जुगि एको जाता हे ॥४॥ساچے گُݨ گاوَے دن راتیِ جُگ جُگ اےکو جاتا هے ۔۔۴۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ॥maiaa moh sabh jagat upaiaa ||माइआ मोहि सभु जगतु उपाइआ ॥مااآ موه سبھ جگت اُپاایا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਦੇਵ ਸਬਾਇਆ ॥brahamaa bisan dhev sabaiaa ||ब्रहमा बिसनु देव सबाइआ ॥برهما بسن دےو سباایا ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਣੇ ਸੇ ਨਾਮਿ ਲਾਗੇ ਗਿਆਨ ਮਤੀ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥jo tudh bhaane se naam laage giaan matee pachhaataa he ||5||जो तुधु भाणे से नामि लागे गिआन मती पछाता हे ॥५॥جو تُدھ بھاݨے سے نام لاگے گآن متیِ پچھاتا هے ۔۔۵۔۔

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥paap pu(n)n varatai sa(n)saaraa ||पाप पुँन वरतै संसारा ॥پاپ پُنّ ورتَے سںسارا ۔۔

ਹਰਖੁ ਸੋਗੁ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਹੈ ਭਾਰਾ ॥harakh sog sabh dhukh hai bhaaraa ||हरखु सोगु सभु दुखु है भारा ॥هرکھ سوگ سبھ دُکھ هَے بھارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥gurmukh hovai so sukh paae jin gurmukh naam pachhaataa he ||6||गुरमुखि होवै सो सुखु पाए जिनि गुरमुखि नामु पछाता हे ॥६॥گُرمکھ هووَے سو سُکھ پااے جن گُرمکھ نام پچھاتا هے ۔۔۶۔۔

ਕਿਰਤੁ ਨ ਕੋਈ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥kirat na koiee meTanahaaraa ||किरतु न कोई मेटणहारा ॥کِرت ن کوای مےٹݨهارا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥gur kai sabadhe mokh dhuaaraa ||गुर कै सबदे मोख दुआरा ॥گُر کَے سبدے موکھ دُآرا ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨਿ ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥poorab likhiaa so fal paiaa jin aap maar pachhaataa he ||7||पूरबि लिखिआ सो फलु पाइआ जिनि आपु मारि पछाता हे ॥७॥پُورب لکھآ سو پھل پاایا جنِ آپ مار پچھاتا هے ۔۔۷۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਹਰਿ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥maiaa moh har siau chit na laagai ||माइआ मोहि हरि सिउ चितु न लागै ॥مااآ موه هر سا چت ن لاگَے ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਘਣਾ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ॥dhoojai bhai ghanaa dhukh aagai ||दूजै भाइ घणा दुखु आगै ॥دُوجَے بھاا گھݨا دُکھ آگَے ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਪਛੁਤਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥manmukh bharam bhule bhekhadhaaree a(n)t kaal pachhutaataa he ||8||मनमुख भरमि भुले भेखधारी अंत कालि पछुताता हे ॥८॥منمکھ بھرم بھُلے بھےکھدھاریِ اںت کال پچھتاتا هے ۔۔۸۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਭਾਣੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥har kai bhaanai har gun gaae ||हरि कै भाणै हरि गुण गाए ॥هر کَے بھاݨَے هرِ گُݨ گااے ۔۔

ਸਭਿ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੇ ਦੂਖ ਸਬਾਏ ॥sabh kilabikh kaaTe dhookh sabaae ||सभि किलबिख काटे दूख सबाए ॥سبھ کلبکھ کاٹے دُوکھ سبااے ۔۔

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥har niramal niramal hai baanee har setee man raataa he ||9||हरि निरमलु निरमल है बाणी हरि सेती मनु राता हे ॥९॥هر نرمل نرمل هَے باݨیِ هرِ سےتیِ من راتا هے ۔۔۹۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਗੁਣ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ॥jis no nadhar kare so gun nidh paae ||जिस नो नदरि करे सो गुण निधि पाए ॥جِس نو ندر کرے سو گُݨ ندھ پااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥haumai meraa Thaak rahaae ||हउमै मेरा ठाकि रहाए ॥هامَے مےرا ٹھاک رهااے ۔۔

ਗੁਣ ਅਵਗਣ ਕਾ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੀ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥gun avagan kaa eko dhaataa gurmukh viralee jaataa he ||10||गुण अवगण का एको दाता गुरमुखि विरली जाता हे ॥१०॥گُݨ اوگݨ کا اےکو داتا گُرمکھ ورلیِ جاتا هے ۔۔۱۰۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥meraa prabh niramal at apaaraa ||मेरा प्रभु निरमलु अति अपारा ॥مےرا پربھ نرمل ات اپارا ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥aape melai gur sabadh veechaaraa ||आपे मेलै गुर सबदि वीचारा ॥آپے مےلَے گُر سبد ویِچارا ۔۔