Ang 1051 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੫੧)

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ॥gurmukh saachaa sabadh pachhaataa ||गुरमुखि साचा सबदि पछाता ॥گُرمکھ ساچا سبد پچھاتا ۔۔

ਨਾ ਤਿਸੁ ਕੁਟੰਬੁ ਨਾ ਤਿਸੁ ਮਾਤਾ ॥naa tis kuTa(n)b naa tis maataa ||ना तिसु कुटंबु ना तिसु माता ॥نا تس کُٹںب نا تس ماتا ۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਰਵਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਕਾ ਆਧਾਰੀ ਹੇ ॥੧੩॥eko ek raviaa sabh a(n)tar sabhanaa jeeaa kaa aadhaaree he ||13||एको एकु रविआ सभ अंतरि सभना जीआ का आधारी हे ॥१३॥اےکو اےک روآ سبھ اںتر سبھنا جیِآ کا آدھاریِ هے ۔۔۱۳۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਦੂਜਾ ਭਾਇਆ ॥haumai meraa dhoojaa bhaiaa ||हउमै मेरा दूजा भाइआ ॥هامَے مےرا دُوجا بھاایا ۔۔

ਕਿਛੁ ਨ ਚਲੈ ਧੁਰਿ ਖਸਮਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥kichh na chalai dhur khasam likh paiaa ||किछु न चलै धुरि खसमि लिखि पाइआ ॥کِچھ ن چلَے دھُر کھسم لکھ پاایا ۔۔

ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਤੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਸਾਚੈ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੪॥gur saache te saach kamaaveh saachai dhookh nivaaree he ||14||गुर साचे ते साचु कमावहि साचै दूख निवारी हे ॥१४॥گُر ساچے تے ساچ کماوه ساچَے دُوکھ نواریِ هے ۔۔۱۴۔۔

ਜਾ ਤੂ ਦੇਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥jaa too dheh sadhaa sukh paae ||जा तू देहि सदा सुखु पाए ॥جا تُو دےه سدا سُکھ پااے ۔۔

ਸਾਚੈ ਸਬਦੇ ਸਾਚੁ ਕਮਾਏ ॥saachai sabadhe saach kamaae ||साचै सबदे साचु कमाए ॥ساچَے سبدے ساچ کمااے ۔۔

ਅੰਦਰੁ ਸਾਚਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਾਚਾ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰੀ ਹੇ ॥੧੫॥a(n)dhar saachaa man tan saachaa bhagat bhare bha(n)ddaaree he ||15||अंदरु साचा मनु तनु साचा भगति भरे भंडारी हे ॥१५॥اںدر ساچا من تن ساچا بھگت بھرے بھںڈاریِ هے ۔۔۱۵۔۔

ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ॥aape vekhai hukam chalaae ||आपे वेखै हुकमि चलाए ॥آپے وےکھَے هُکم چلااے ۔۔

ਅਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥apanaa bhaanaa aap karaae ||अपणा भाणा आपि कराए ॥اپݨا بھاݨا آپ کرااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਸਨਾ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰੀ ਹੇ ॥੧੬॥੭॥naanak naam rate bairaagee man tan rasanaa naam savaaree he ||16||7||नानक नामि रते बैरागी मनु तनु रसना नामि सवारी हे ॥१६॥७॥نانک نام رتے بَےراگیِ من تن رسنا نام سواریِ هے ۔۔۱۶۔۔۷۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇ ਉਪੰਨਾ ॥aape aap upai upa(n)naa ||आपे आपु उपाइ उपंना ॥آپے آپ اُپاا اُپنّا ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਵਰਤੈ ਏਕੁ ਪਰਛੰਨਾ ॥sabh meh varatai ek parachha(n)naa ||सभ महि वरतै एकु परछंना ॥سبھ مهِ ورتَے اےک پرچھنّا ۔۔

ਸਭਨਾ ਸਾਰ ਕਰੇ ਜਗਜੀਵਨੁ ਜਿਨਿ ਅਪਣਾ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧॥sabhanaa saar kare jagajeevan jin apanaa aap pachhaataa he ||1||सभना सार करे जगजीवनु जिनि अपणा आपु पछाता हे ॥१॥سبھنا سار کرے جگجیِون جن اپݨا آپ پچھاتا هے ۔۔۱۔۔

ਜਿਨਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਉਪਾਏ ॥jin brahamaa bisan mahes upaae ||जिनि ब्रहमा बिसनु महेसु उपाए ॥جٍن برهما بسن مهےس اُپااے ۔۔

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਆਪੇ ਲਾਏ ॥sir sir dha(n)dhai aape laae ||सिरि सिरि धंधै आपे लाए ॥سِر سر دھںدھَے آپے لااے ۔۔

ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੨॥jis bhaavai tis aape mele jin gurmukh eko jaataa he ||2||जिसु भावै तिसु आपे मेले जिनि गुरमुखि एको जाता हे ॥२॥جِس بھاوَے تس آپے مےلے جن گُرمکھ اےکو جاتا هے ۔۔۲۔۔

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥aavaa gaun hai sa(n)saaraa ||आवा गउणु है संसारा ॥آوا گاݨ هَے سںسارا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਬਹੁ ਚਿਤੈ ਬਿਕਾਰਾ ॥maiaa moh bahu chitai bikaaraa ||माइआ मोहु बहु चितै बिकारा ॥مااآ موهُ بهُ چتَے بکارا ۔۔

ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦ ਹੀ ਜਿਨਿ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੩॥thir saachaa saalaahee sadh hee jin gur kaa sabadh pachhaataa he ||3||थिरु साचा सालाही सद ही जिनि गुर का सबदु पछाता हे ॥३॥تھِر ساچا سالاهیِ سد هیِ جن گُر کا سبد پچھاتا هے ۔۔۳۔۔

ਇਕਿ ਮੂਲਿ ਲਗੇ ਓਨੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥eik mool lage onee sukh paiaa ||इकि मूलि लगे ओनी सुखु पाइआ ॥ِاک مُول لگے اونیِ سُکھ پاایا ۔۔

ਡਾਲੀ ਲਾਗੇ ਤਿਨੀ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥ddaalee laage tinee janam gavaiaa ||डाली लागे तिनी जनमु गवाइआ ॥ڈالیِ لاگے تنیِ جنم گواایا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਤਿਨ ਜਨ ਕਉ ਲਾਗੇ ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਤਾ ਹੇ ॥੪॥a(n)mirat fal tin jan kau laage jo boleh a(n)mirat baataa he ||4||अंमृत फल तिन जन कउ लागे जो बोलहि अंमृत बाता हे ॥४॥اںمرت پھل تن جن کا لاگے جو بوله اںمرت باتا هے ۔۔۴۔۔

ਹਮ ਗੁਣ ਨਾਹੀ ਕਿਆ ਬੋਲਹ ਬੋਲ ॥ham gun naahee kiaa boleh bol ||हम गुण नाही किआ बोलह बोल ॥هم گُݨ ناهیِ کآ بوله بول ۔۔

ਤੂ ਸਭਨਾ ਦੇਖਹਿ ਤੋਲਹਿ ਤੋਲ ॥too sabhanaa dhekheh toleh tol ||तू सभना देखहि तोलहि तोल ॥تُو سبھنا دےکھه توله تول ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹਿ ਰਹਣਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੫॥jiau bhaavai tiau raakheh rahanaa gurmukh eko jaataa he ||5||जिउ भावै तिउ राखहि रहणा गुरमुखि एको जाता हे ॥५॥جِا بھاوَے تا راکھه رهݨا گُرمکھ اےکو جاتا هے ۔۔۵۔۔

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਣਾ ਤਾ ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥jaa tudh bhaanaa taa sachee kaarai laae ||जा तुधु भाणा ता सची कारै लाए ॥جا تُدھ بھاݨا تا سچیِ کارَے لااے ۔۔

ਅਵਗਣ ਛੋਡਿ ਗੁਣ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥avagan chhodd gun maeh samaae ||अवगण छोडि गुण माहि समाए ॥اوگݨ چھوڈ گُݨ ماه سمااے ۔۔

ਗੁਣ ਮਹਿ ਏਕੋ ਨਿਰਮਲੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੬॥gun meh eko niramal saachaa gur kai sabadh pachhaataa he ||6||गुण महि एको निरमलु साचा गुर कै सबदि पछाता हे ॥६॥گُݨ مهِ اےکو نرمل ساچا گُر کَے سبد پچھاتا هے ۔۔۶۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਏਕੋ ਸੋਈ ॥jeh dhekhaa teh eko soiee ||जह देखा तह एको सोई ॥جه دےکھا ته اےکو سوای ۔۔

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਸਬਦੇ ਖੋਈ ॥dhoojee dhuramat sabadhe khoiee ||दूजी दुरमति सबदे खोई ॥دُوجیِ دُرمت سبدے کھوای ۔۔

ਏਕਸੁ ਮਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਮਾਣਾ ਅਪਣੈ ਰੰਗਿ ਸਦ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੭॥ekas meh prabh ek samaanaa apanai ra(n)g sadh raataa he ||7||एकसु महि प्रभु एकु समाणा अपणै रंगि सद राता हे ॥७॥اےکس مهِ پربھ اےک سماݨا اپݨَے رںگ سد راتا هے ۔۔۷۔۔

ਕਾਇਆ ਕਮਲੁ ਹੈ ਕੁਮਲਾਣਾ ॥kaiaa kamal hai kumalaanaa ||काइआ कमलु है कुमलाणा ॥کااآ کمل هَے کُملاݨا ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਸਬਦੁ ਨ ਬੁਝੈ ਇਆਣਾ ॥manmukh sabadh na bujhai iaanaa ||मनमुखु सबदु न बुझै इआणा ॥منمکھ سبد ن بُجھَے ایاݨا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਾਇਆ ਖੋਜੇ ਪਾਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਹੇ ॥੮॥gur parasaadhee kaiaa khoje paae jagajeevan dhaataa he ||8||गुर परसादी काइआ खोजे पाए जगजीवनु दाता हे ॥८॥گُر پرسادیِ کااآ کھوجے پااے جگجیِون داتا هے ۔۔۸۔۔

ਕੋਟ ਗਹੀ ਕੇ ਪਾਪ ਨਿਵਾਰੇ ॥koT gahee ke paap nivaare ||कोट गही के पाप निवारे ॥کوٹ گهیِ کے پاپ نوارے ۔۔

ਸਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥sadhaa har jeeau raakhai ur dhaare ||सदा हरि जीउ राखै उर धारे ॥سدا هر جیِا راکھَے اُر دھارے ۔۔

ਜੋ ਇਛੇ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਏ ਜਿਉ ਰੰਗੁ ਮਜੀਠੈ ਰਾਤਾ ਹੇ ॥੯॥jo ichhe soiee fal paae jiau ra(n)g majeeThai raataa he ||9||जो इछे सोई फलु पाए जिउ रंगु मजीठै राता हे ॥९॥جو اچھے سوای پھل پااے جا رںگ مجیِٹھَے راتا هے ۔۔۹۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਗਿਆਨੁ ਕਥੇ ਨ ਹੋਈ ॥manmukh giaan kathe na hoiee ||मनमुखु गिआनु कथे न होई ॥منمکھ گآن کتھے ن هوای ۔۔

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਠਉਰ ਨ ਕੋਈ ॥fir fir aavai Thaur na koiee ||फिरि फिरि आवै ठउर न कोई ॥پھِر پھر آوَے ٹھار ن کوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਸਦਾ ਸਾਲਾਹੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੦॥gurmukh giaan sadhaa saalaahe jug jug eko jaataa he ||10||गुरमुखि गिआनु सदा सालाहे जुगि जुगि एको जाता हे ॥१०॥گُرمکھ گآن سدا سالاهے جُگ جُگ اےکو جاتا هے ۔۔۱۰۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਕਾਰ ਕਰੇ ਸਭਿ ਦੁਖ ਸਬਾਏ ॥manmukh kaar kare sabh dhukh sabaae ||मनमुखु कार करे सभि दुख सबाए ॥منمکھ کار کرے سبھ دُکھ سبااے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਨਾਹੀ ਕਿਉ ਦਰਿ ਜਾਏ ॥a(n)tar sabadh naahee kiau dhar jaae ||अंतरि सबदु नाही किउ दरि जाए ॥اںتر سبد ناهیِ کا در جااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਸਦ ਸੇਵੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹੇ ॥੧੧॥gurmukh sabadh vasai man saachaa sadh seve sukhadhaataa he ||11||गुरमुखि सबदु वसै मनि साचा सद सेवे सुखदाता हे ॥११॥گُرمکھ سبد وسَے من ساچا سد سےوے سُکھداتا هے ۔۔۱۱۔۔