Ang 1049 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੪੯)

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥maiaa moh sudh na kaiee ||माइआ मोहि सुधि न काई ॥مااآ موه سُدھ ن کاای ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਗਾਸੀ ਹੇ ॥੧੪॥manmukh a(n)dhe kichhoo na soojhai gurmat naam pragaasee he ||14||मनमुख अंधे किछू न सूझै गुरमति नामु प्रगासी हे ॥१४॥منمکھ اںدھے کچھُو ن سُوجھَے گُرمت نام پرگاسیِ هے ۔۔۱۴۔۔

ਮਨਮੁਖ ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਸੂਤੇ ॥manmukh haumai maiaa soote ||मनमुख हउमै माइआ सूते ॥منمکھ هامَے ماایا سُوتے ۔۔

ਅਪਣਾ ਘਰੁ ਨ ਸਮਾਲਹਿ ਅੰਤਿ ਵਿਗੂਤੇ ॥apanaa ghar na samaaleh a(n)t vigoote ||अपणा घरु न समालहि अंति विगूते ॥اپݨا گھر ن سماله اںت وگُوتے ۔۔

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਹਿ ਬਹੁ ਚਿੰਤਾ ਜਾਲੈ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੫॥par ni(n)dhaa kareh bahu chi(n)taa jaalai dhukhe dhukh nivaasee he ||15||पर निंदा करहि बहु चिंता जालै दुखे दुखि निवासी हे ॥१५॥پر نںدا کره بهُ چںتا جالَے دُکھے دُکھ نواسیِ هے ۔۔۱۵۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤੈ ਕਾਰ ਕਰਾਈ ॥aape karatai kaar karaiee ||आपे करतै कार कराई ॥آپے کرتَے کار کراای ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ॥aape gurmukh dhei bujhaiee ||आपे गुरमुखि देइ बुझाई ॥آپے گُرمکھ دےا بُجھاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੀ ਹੇ ॥੧੬॥੫॥naanak naam rate man niramal naame naam nivaasee he ||16||5||नानक नामि रते मनु निरमलु नामे नामि निवासी हे ॥१६॥५॥نانک نام رتے من نرمل نامے نام نواسیِ هے ۔۔۱۶۔۔۵۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਏਕੋ ਸੇਵੀ ਸਦਾ ਥਿਰੁ ਸਾਚਾ ॥eko sevee sadhaa thir saachaa ||एको सेवी सदा थिरु साचा ॥اےکو سےویِ سدا تھر ساچا ۔۔

ਦੂਜੈ ਲਾਗਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਕਾਚਾ ॥dhoojai laagaa sabh jag kaachaa ||दूजै लागा सभु जगु काचा ॥دُوجَے لاگا سبھ جگ کاچا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸਾਚਿ ਪਤੀਜੈ ਹੇ ॥੧॥gurmatee sadhaa sach saalaahee saache hee saach pateejai he ||1||गुरमती सदा सचु सालाही साचे ही साचि पतीजै हे ॥१॥گُرمتیِ سدا سچ سالاهیِ ساچے هیِ ساچ پتیِجَے هے ۔۔۱۔۔

ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਬਹੁਤੇ ਮੈ ਏਕੁ ਨ ਜਾਤਾ ॥tere gun bahute mai ek na jaataa ||तेरे गुण बहुते मै एकु न जाता ॥تےرے گُݨ بهُتے مَے اےک ن جاتا ۔۔

ਆਪੇ ਲਾਇ ਲਏ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥aape lai le jagajeevan dhaataa ||आपे लाइ लए जगजीवनु दाता ॥آپے لاا لاے جگجیِون داتا ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮਤਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੨॥aape bakhase dhe vaddiaaiee gurmat ih man bheejai he ||2||आपे बखसे दे वडिआई गुरमति इहु मनु भीजै हे ॥२॥آپے بکھسے دے وڈآای گُرمت اهُ من بھیِجَے هے ۔۔۲۔۔

ਮਾਇਆ ਲਹਰਿ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥maiaa lahar sabadh nivaaree ||माइआ लहरि सबदि निवारी ॥مااآ لهر سبد نواریِ ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥eih man niramal haumai maaree ||इहु मनु निरमलु हउमै मारी ॥ِاهُ من نرمل هامَے ماریِ ۔۔

ਸਹਜੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਰਸਨਾ ਰਾਮੁ ਰਵੀਜੈ ਹੇ ॥੩॥sahaje gun gaavai ra(n)g raataa rasanaa raam raveejai he ||3||सहजे गुण गावै रंगि राता रसना रामु रवीजै हे ॥३॥سهجے گُݨ گاوَے رںگ راتا رسنا رام رویِجَے هے ۔۔۳۔۔

ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਵਿਹਾਣੀ ॥meree meree karat vihaanee ||मेरी मेरी करत विहाणी ॥مےریِ مےریِ کرت وهاݨیِ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਨ ਬੂਝੈ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥manmukh na boojhai firai iaanee ||मनमुखि न बूझै फिरै इआणी ॥منمکھ ن بُوجھَے پھرَے ایاݨیِ ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਘੜੀ ਮੁਹਤੁ ਨਿਹਾਲੇ ਅਨਦਿਨੁ ਆਰਜਾ ਛੀਜੈ ਹੇ ॥੪॥jamakaal ghaRee muhat nihaale anadhin aarajaa chheejai he ||4||जमकालु घड़ी मुहतु निहाले अनदिनु आरजा छीजै हे ॥४॥جمکال گھڑیِ مُهت نهالے اندن آرجا چھیِجَے هے ۔۔۴۔۔

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਕਰੈ ਨਹੀ ਬੂਝੈ ॥a(n)tar lobh karai nahee boojhai ||अंतरि लोभु करै नही बूझै ॥اںتر لوبھ کرَے نهیِ بُوجھَے ۔۔

ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੂਝੈ ॥sir uoopar jamakaal na soojhai ||सिर ऊपरि जमकालु न सूझै ॥سِر اُوپر جمکال ن سُوجھَے ۔۔

ਐਥੈ ਕਮਾਣਾ ਸੁ ਅਗੈ ਆਇਆ ਅੰਤਕਾਲਿ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ਹੇ ॥੫॥aaithai kamaanaa su agai aaiaa a(n)takaal kiaa keejai he ||5||ऐथै कमाणा सु अगै आइआ अंतकालि किआ कीजै हे ॥५॥اَےتھَے کماݨا سُ اگَے آاآ اںتکال کآ کیِجَے هے ۔۔۵۔۔

ਜੋ ਸਚਿ ਲਾਗੇ ਤਿਨ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥jo sach laage tin saachee soi ||जो सचि लागे तिन साची सोइ ॥جو سچ لاگے تن ساچیِ سوا ۔۔

ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਮਨਮੁਖਿ ਰੋਇ ॥dhoojai laage manmukh roi ||दूजै लागे मनमुखि रोइ ॥دُوجَے لاگے منمکھ روا ۔۔

ਦੁਹਾ ਸਿਰਿਆ ਕਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਗੁਣ ਮਹਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੬॥dhuhaa siriaa kaa khasam hai aape aape gun meh bheejai he ||6||दुहा सिरिआ का खसमु है आपे आपे गुण महि भीजै हे ॥६॥دُها سرآ کا کھسم هَے آپے آپے گُݨ مهِ بھیِجَے هے ۔۔۶۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਜਨੁ ਸੋਹੈ ॥gur kai sabadh sadhaa jan sohai ||गुर कै सबदि सदा जनु सोहै ॥گُر کَے سبد سدا جن سوهَے ۔۔

ਨਾਮ ਰਸਾਇਣਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੋਹੈ ॥naam rasain ih man mohai ||नाम रसाइणि इहु मनु मोहै ॥نام رسااݨ اهُ من موهَے ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ਨ ਲਾਗੈ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੭॥maiaa moh mail pata(n)g na laagai gurmatee har naam bheejai he ||7||माइआ मोह मैलु पतंगु न लागै गुरमती हरि नामि भीजै हे ॥७॥مااآ موه مَےل پتںگ ن لاگَے گُرمتیِ هر نام بھیِجَے هے ۔۔۷۔۔

ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਇਕੁ ਸੋਈ ॥sabhanaa vich varatai ik soiee ||सभना विचि वरतै इकु सोई ॥سبھنا وچ ورتَے اک سوای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ॥gur parasaadhee paragaT hoiee ||गुर परसादी परगटु होई ॥گُر پرسادیِ پرگٹ هوای ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਨਾਇ ਸਾਚੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੮॥haumai maar sadhaa sukh paiaa nai saachai a(n)mrit peejai he ||8||हउमै मारि सदा सुखु पाइआ नाइ साचै अंमृतु पीजै हे ॥८॥هامَے مار سدا سُکھ پاایا ناا ساچَے اںمرت پیِجَے هے ۔۔۸۔۔

ਕਿਲਬਿਖ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥kilabikh dhookh nivaaranahaaraa ||किलबिख दूख निवारणहारा ॥کِلبکھ دُوکھ نوارݨهارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਿਆ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥gurmukh seviaa sabadh veechaaraa ||गुरमुखि सेविआ सबदि वीचारा ॥گُرمکھ سےوآ سبد ویِچارا ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੯॥sabh kichh aape aap varatai gurmukh tan man bheejai he ||9||सभु किछु आपे आपि वरतै गुरमुखि तनु मनु भीजै हे ॥९॥سبھ کچھ آپے آپ ورتَے گُرمکھ تن من بھیِجَے هے ۔۔۹۔۔

ਮਾਇਆ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥maiaa agan jalai sa(n)saare ||माइआ अगनि जलै संसारे ॥مااآ اگن جلَے سںسارے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਵਾਰੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੇ ॥gurmukh nivaarai sabadh veechaare ||गुरमुखि निवारै सबदि वीचारे ॥گُرمکھ نوارَے سبد ویِچارے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮੁ ਲੀਜੈ ਹੇ ॥੧੦॥a(n)tar saa(n)t sadhaa sukh paiaa gurmatee naam leejai he ||10||अंतरि साँति सदा सुखु पाइआ गुरमती नामु लीजै हे ॥१०॥اںتر ساںت سدا سُکھ پاایا گُرمتیِ نام لیِجَے هے ۔۔۱۰۔۔

ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਿ ਬੈਠੇ ਜਮ ਕਾ ਭਉ ਪਾਵਹਿ ॥ei(n)dhr i(n)dhraasan baiThe jam kaa bhau paaveh ||इंद्र इंद्रासणि बैठे जम का भउ पावहि ॥ِاںدر اںدراسݨ بَےٹھے جم کا بھا پاوه ۔۔

ਜਮੁ ਨ ਛੋਡੈ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ॥jam na chhoddai bahu karam kamaaveh ||जमु न छोडै बहु करम कमावहि ॥جم ن چھوڈَے بهُ کرم کماوه ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰਸਨਾ ਪੀਜੈ ਹੇ ॥੧੧॥satigur bheTai taa mukat paieeaai har har rasanaa peejai he ||11||सतिगुरु भेटै ता मुकति पाईऐ हरि हरि रसना पीजै हे ॥११॥ستگر بھےٹَے تا مُکت پاایاَے هرِ هرِ رسنا پیِجَے هے ۔۔۱۱۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥manmukh a(n)tar bhagat na hoiee ||मनमुखि अंतरि भगति न होई ॥منمکھ اںتر بھگت ن هوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥gurmukh bhagat saa(n)t sukh hoiee ||गुरमुखि भगति साँति सुखु होई ॥گُرمکھ بھگت ساںت سُکھ هوای ۔۔

ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਵਨ ਸਦਾ ਹੈ ਬਾਣੀ ਗੁਰਮਤਿ ਅੰਤਰੁ ਭੀਜੈ ਹੇ ॥੧੨॥pavitr paavan sadhaa hai baanee gurmat a(n)tar bheejai he ||12||पवित्र पावन सदा है बाणी गुरमति अंतरु भीजै हे ॥१२॥پوتر پاون سدا هَے باݨیِ گُرمت اںتر بھیِجَے هے ۔۔۱۲۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥brahamaa bisan mahes veechaaree ||ब्रहमा बिसनु महेसु वीचारी ॥برهما بسن مهےس ویِچاریِ ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਬਧਕ ਮੁਕਤਿ ਨਿਰਾਰੀ ॥trai gun badhak mukat niraaree ||त्रै गुण बधक मुकति निरारी ॥ترَے گُݨ بدھک مُکت نراریِ ۔۔