Ang 1047 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੪੭)

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ॥jo tis bhaavai soiee karasee ||जो तिसु भावै सोई करसी ॥جو تس بھاوَے سوای کرسیِ ۔۔

ਆਪਹੁ ਹੋਆ ਨਾ ਕਿਛੁ ਹੋਸੀ ॥aapahu hoaa naa kichh hosee ||आपहु होआ ना किछु होसी ॥آپهُ هوآ نا کچھ هوسیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥naanak naam milai vaddiaaiee dhar saachai pat paiee he ||16||3||नानक नामु मिलै वडिआई दरि साचै पति पाई हे ॥१६॥३॥نانک نام ملَے وڈآای درِ ساچَے پتِ پاای هے ۔۔۱۶۔۔۳۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਜੋ ਆਇਆ ਸੋ ਸਭੁ ਕੋ ਜਾਸੀ ॥jo aaiaa so sabh ko jaasee ||जो आइआ सो सभु को जासी ॥جو آاآ سو سبھ کو جاسیِ ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਾਧਾ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥dhoojai bhai baadhaa jam faasee ||दूजै भाइ बाधा जम फासी ॥دُوجَے بھاا بادھا جم پھاسیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਜਨ ਉਬਰੇ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥satigur raakhe se jan ubare saache saach samaiee he ||1||सतिगुरि राखे से जन उबरे साचे साचि समाई हे ॥१॥ستگر راکھے سے جن اُبرے ساچے ساچ سماای هے ۔۔۱۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ॥aape karataa kar kar vekhai ||आपे करता करि करि वेखै ॥آپے کرتا کر کرِ وےکھَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਲੇਖੈ ॥jis no nadhar kare soiee jan lekhai ||जिस नो नदरि करे सोई जनु लेखै ॥جِس نو ندر کرے سوای جن لےکھَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਿਸੁ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅਗਿਆਨੀ ਅੰਧੁ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੨॥gurmukh giaan tis sabh kichh soojhai agiaanee a(n)dh kamaiee he ||2||गुरमुखि गिआनु तिसु सभु किछु सूझै अगिआनी अंधु कमाई हे ॥२॥گُرمکھ گآن تس سبھ کچھ سُوجھَے اگآنیِ اںدھ کماای هے ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਸਹਸਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥manmukh sahasaa boojh na paiee ||मनमुख सहसा बूझ न पाई ॥منمکھ سهسا بُوجھ ن پاای ۔۔

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਜਨਮੁ ਗਵਾਈ ॥mar mar ja(n)mai janam gavaiee ||मरि मरि जंमै जनमु गवाई ॥مر مرِ جںمَے جنم گواای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜੇ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੩॥gurmukh naam rate sukh paiaa sahaje saach samaiee he ||3||गुरमुखि नामि रते सुखु पाइआ सहजे साचि समाई हे ॥३॥گُرمکھ نام رتے سُکھ پاایا سهجے ساچ سماای هے ۔۔۳۔۔

ਧੰਧੈ ਧਾਵਤ ਮਨੁ ਭਇਆ ਮਨੂਰਾ ॥dha(n)dhai dhaavat man bhiaa manooraa ||धंधै धावत मनु भइआ मनूरा ॥دھںدھَے دھاوت من بھایا منُورا ۔۔

ਫਿਰਿ ਹੋਵੈ ਕੰਚਨੁ ਭੇਟੈ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥fir hovai ka(n)chan bheTai gur pooraa ||फिरि होवै कंचनु भेटै गुरु पूरा ॥پھِر هووَے کںچن بھےٹَے گُر پُورا ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੪॥aape bakhas le sukh paae poorai sabadh milaiee he ||4||आपे बखसि लए सुखु पाए पूरै सबदि मिलाई हे ॥४॥آپے بکھس لاے سُکھ پااے پُورَے سبد ملاای هے ۔۔۴۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਝੂਠੀ ਬੁਰੀ ਬੁਰਿਆਰਿ ॥dhuramat jhooThee buree buriaar ||दुरमति झूठी बुरी बुरिआरि ॥دُرمت جھُوٹھیِ بُریِ بُرآر ۔۔

ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਅਉਗਣਿਆਰਿ ॥aauganiaaree aauganiaar ||अउगणिआरी अउगणिआरि ॥ااگݨآریِ ااگݨآر ۔۔

ਕਚੀ ਮਤਿ ਫੀਕਾ ਮੁਖਿ ਬੋਲੈ ਦੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੫॥kachee mat feekaa mukh bolai dhuramat naam na paiee he ||5||कची मति फीका मुखि बोलै दुरमति नामु न पाई हे ॥५॥کچیِ مت پھیِکا مُکھ بولَے دُرمت نام ن پاای هے ۔۔۵۔۔

ਅਉਗਣਿਆਰੀ ਕੰਤ ਨ ਭਾਵੈ ॥aauganiaaree ka(n)t na bhaavai ||अउगणिआरी कंत न भावै ॥ااگݨآریِ کںت ن بھاوَے ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਜੂਠੀ ਜੂਠੁ ਕਮਾਵੈ ॥man kee jooThee jooTh kamaavai ||मन की जूठी जूठु कमावै ॥من کیِ جُوٹھیِ جُوٹھ کماوَے ۔۔

ਪਿਰ ਕਾ ਸਾਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂਰਖਿ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੬॥pir kaa saau na jaanai moorakh bin gur boojh na paiee he ||6||पिर का साउ न जाणै मूरखि बिनु गुर बूझ न पाई हे ॥६॥پِر کا ساا ن جاݨَے مُورکھ بن گُر بُوجھ ن پاای هے ۔۔۶۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਖੋਟੀ ਖੋਟੁ ਕਮਾਵੈ ॥dhuramat khoTee khoT kamaavai ||दुरमति खोटी खोटु कमावै ॥دُرمت کھوٹیِ کھوٹ کماوَے ۔۔

ਸੀਗਾਰੁ ਕਰੇ ਪਿਰ ਖਸਮ ਨ ਭਾਵੈ ॥seegaar kare pir khasam na bhaavai ||सीगारु करे पिर खसम न भावै ॥سیِگار کرے پر کھسم ن بھاوَے ۔۔

ਗੁਣਵੰਤੀ ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੭॥gunava(n)tee sadhaa pir raavai satigur mel milaiee he ||7||गुणवंती सदा पिरु रावै सतिगुरि मेलि मिलाई हे ॥७॥گُݨوںتیِ سدا پر راوَے ستگر مےل ملاای هے ۔۔۷۔۔

ਆਪੇ ਹੁਕਮੁ ਕਰੇ ਸਭੁ ਵੇਖੈ ॥aape hukam kare sabh vekhai ||आपे हुकमु करे सभु वेखै ॥آپے هُکم کرے سبھ وےکھَے ۔۔

ਇਕਨਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਧੁਰਿ ਲੇਖੈ ॥eikanaa bakhas le dhur lekhai ||इकना बखसि लए धुरि लेखै ॥ِاکنا بکھس لاے دھُر لےکھَے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੮॥anadhin naam rate sach paiaa aape mel milaiee he ||8||अनदिनु नामि रते सचु पाइआ आपे मेलि मिलाई हे ॥८॥اندن نام رتے سچ پاایا آپے مےل ملاای هے ۔۔۸۔۔

ਹਉਮੈ ਧਾਤੁ ਮੋਹ ਰਸਿ ਲਾਈ ॥haumai dhaat moh ras laiee ||हउमै धातु मोह रसि लाई ॥هامَے دھات موه رس لاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਵ ਸਾਚੀ ਸਹਜਿ ਸਮਾਈ ॥gurmukh liv saachee sahaj samaiee ||गुरमुखि लिव साची सहजि समाई ॥گُرمکھ لو ساچیِ سهج سماای ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲੈ ਆਪੇ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੯॥aape melai aape kar vekhai bin satigur boojh na paiee he ||9||आपे मेलै आपे करि वेखै बिनु सतिगुर बूझ न पाई हे ॥९॥آپے مےلَے آپے کر وےکھَے بن ستِگر بُوجھ ن پاای هے ۔۔۹۔۔

ਇਕਿ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਦਾ ਜਨ ਜਾਗੇ ॥eik sabadh veechaar sadhaa jan jaage ||इकि सबदु वीचारि सदा जन जागे ॥ِاک سبد ویِچار سدا جن جاگے ۔۔

ਇਕਿ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਸੋਇ ਰਹੇ ਅਭਾਗੇ ॥eik maiaa moh soi rahe abhaage ||इकि माइआ मोहि सोइ रहे अभागे ॥ِاک ماایا موه سوا رهے ابھاگے ۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਹੋਰੁ ਕਰਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥aape kare karaae aape hor karanaa kichhoo na jaiee he ||10||आपे करे कराए आपे होरु करणा किछू न जाई हे ॥१०॥آپے کرے کرااے آپے هور کرݨا کچھُو ن جاای هے ۔۔۱۰۔۔

ਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ॥kaal maar gur sabadh nivaare ||कालु मारि गुर सबदि निवारे ॥کال مار گُر سبد نوارے ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰੇ ॥har kaa naam rakhai ur dhaare ||हरि का नामु रखै उर धारे ॥هر کا نام رکھَے اُر دھارے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥satigur sevaa te sukh paiaa har kai naam samaiee he ||11||सतिगुर सेवा ते सुखु पाइआ हरि कै नामि समाई हे ॥११॥ستگر سےوا تے سُکھ پاایا هرِ کَے نام سماای هے ۔۔۱۱۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਫਿਰੈ ਦੇਵਾਨੀ ॥dhoojai bhai firai dhevaanee ||दूजै भाइ फिरै देवानी ॥دُوجَے بھاا پھرَے دےوانیِ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਦੁਖ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨੀ ॥maiaa moh dhukh maeh samaanee ||माइआ मोहि दुख माहि समानी ॥مااآ موه دُکھ ماه سمانیِ ۔۔

ਬਹੁਤੇ ਭੇਖ ਕਰੈ ਨਹ ਪਾਏ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥bahute bhekh karai neh paae bin satigur sukh na paiee he ||12||बहुते भेख करै नह पाए बिनु सतिगुर सुखु न पाई हे ॥१२॥بهُتے بھےکھ کرَے نه پااے بن ستگر سُکھ ن پاای هے ۔۔۱۲۔۔

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਜਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥kis no kaheeaai jaa aap karaae ||किस नो कहीऐ जा आपि कराए ॥کِس نو کهیِاَے جا آپ کرااے ۔۔

ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਰਾਹਿ ਚਲਾਏ ॥jit bhaavai tit raeh chalaae ||जितु भावै तितु राहि चलाए ॥جِت بھاوَے تت راه چلااے ۔۔

ਆਪੇ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥aape miharavaan sukhadhaataa jiau bhaavai tivai chalaiee he ||13||आपे मिहरवानु सुखदाता जिउ भावै तिवै चलाई हे ॥१३॥آپے مهروان سُکھداتا جا بھاوَے توَے چلاای هے ۔۔۱۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ॥aape karataa aape bhugataa ||आपे करता आपे भुगता ॥آپے کرتا آپے بھُگتا ۔۔

ਆਪੇ ਸੰਜਮੁ ਆਪੇ ਜੁਗਤਾ ॥aape sa(n)jam aape jugataa ||आपे संजमु आपे जुगता ॥آپے سںجم آپے جُگتا ۔۔

ਆਪੇ ਨਿਰਮਲੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਮਧੁਸੂਦਨੁ ਜਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥aape niramal miharavaan madhusoodhan jis dhaa hukam na meTiaa jaiee he ||14||आपे निरमलु मिहरवानु मधुसूदनु जिस दा हुकमु न मेटिआ जाई हे ॥१४॥آپے نرمل مهروان مدھسُودن جس دا هُکم ن مےٹآ جاای هے ۔۔۱۴۔۔

ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ਜਿਨੀ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥se vaddabhaagee jinee eko jaataa ||से वडभागी जिनी एको जाता ॥سے وڈبھاگیِ جنیِ اےکو جاتا ۔۔