Ang 1044 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੪੪)

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥aape mele dhe vaddiaaiee ||आपे मेले दे वडिआई ॥آپے مےلے دے وڈآای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥gur parasaadhee keemat paiee ||गुर परसादी कीमति पाई ॥گُر پرسادیِ کیِمت پاای ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਬਹੁਤੁ ਫਿਰੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ਹੇ ॥੩॥manmukh bahut firai bilalaadhee dhoojai bhai khuaaiee he ||3||मनमुखि बहुतु फिरै बिललादी दूजै भाइ खुआई हे ॥३॥منمکھ بهُت پھرَے بللادیِ دُوجَے بھاا کھُآای هے ۔۔۳۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਇਆ ਵਿਚੇ ਪਾਈ ॥haumai maiaa viche paiee ||हउमै माइआ विचे पाई ॥هامَے ماایا وچے پاای ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥manmukh bhoole pat gavaiee ||मनमुख भूले पति गवाई ॥منمکھ بھُولے پت گواای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਨਾਇ ਰਾਚੈ ਸਾਚੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੪॥gurmukh hovai so nai raachai saachai rahiaa samaiee he ||4||गुरमुखि होवै सो नाइ राचै साचै रहिआ समाई हे ॥४॥گُرمکھ هووَے سو ناا راچَے ساچَے رهِآ سماای هے ۔۔۴۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਾਇਆ ॥gur te giaan naam ratan paiaa ||गुर ते गिआनु नाम रतनु पाइआ ॥گُر تے گآن نام رتن پاایا ۔۔

ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਮਾਇਆ ॥manasaa maar man maeh samaiaa ||मनसा मारि मन माहि समाइआ ॥منسا مار من ماه سماایا ۔۔

ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਬੁਝਾਈ ਹੇ ॥੫॥aape khel kare sabh karataa aape dhei bujhaiee he ||5||आपे खेल करे सभि करता आपे देइ बुझाई हे ॥५॥آپے کھےل کرے سبھ کرتا آپے دےا بُجھاای هے ۔۔۵۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥satigur seve aap gavaae ||सतिगुरु सेवे आपु गवाए ॥ستگر سےوے آپ گوااے ۔۔

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥mil preetam sabadh sukh paae ||मिलि प्रीतम सबदि सुखु पाए ॥مِل پریِتم سبد سُکھ پااے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਪਿਆਰੁ ਭਗਤੀ ਰਾਤਾ ਸਹਜਿ ਮਤੇ ਬਣਿ ਆਈ ਹੇ ॥੬॥a(n)tar piaar bhagatee raataa sahaj mate ban aaiee he ||6||अंतरि पिआरु भगती राता सहजि मते बणि आई हे ॥६॥اںتر پآر بھگتیِ راتا سهج متے بݨِ آای هے ۔۔۶۔۔

ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣੁ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਤਾ ॥dhookh nivaaran gur te jaataa ||दूख निवारणु गुर ते जाता ॥دُوکھ نوارݨ گُر تے جاتا ۔۔

ਆਪਿ ਮਿਲਿਆ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ॥aap miliaa jagajeevan dhaataa ||आपि मिलिआ जगजीवनु दाता ॥آپ ملآ جگجیِون داتا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਲਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਭਉ ਭਰਮੁ ਸਰੀਰਹੁ ਜਾਈ ਹੇ ॥੭॥jis no laae soiee boojhai bhau bharam sareerahu jaiee he ||7||जिस नो लाए सोई बूझै भउ भरमु सरीरहु जाई हे ॥७॥جِس نو لااے سوای بُوجھَے بھا بھرم سریِرهُ جاای هے ۔۔۷۔۔

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ॥aape gurmukh aape dhevai ||आपे गुरमुखि आपे देवै ॥آپے گُرمکھ آپے دےوَے ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੈ ॥sachai sabadh satigur sevai ||सचै सबदि सतिगुरु सेवै ॥سچَے سبد ستگر سےوَے ۔۔

ਜਰਾ ਜਮੁ ਤਿਸੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਾਚੇ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ਹੇ ॥੮॥jaraa jam tis joh na saakai saache siau ban aaiee he ||8||जरा जमु तिसु जोहि न साकै साचे सिउ बणि आई हे ॥८॥جرا جم تس جوه ن ساکَے ساچے سا بݨ آای هے ۔۔۸۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥tirasanaa agan jalai sa(n)saaraa ||तृसना अगनि जलै संसारा ॥تِرسنا اگن جلَے سںسارا ۔۔

ਜਲਿ ਜਲਿ ਖਪੈ ਬਹੁਤੁ ਵਿਕਾਰਾ ॥jal jal khapai bahut vikaaraa ||जलि जलि खपै बहुतु विकारा ॥جل جلِ کھپَے بهُت وکارا ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਠਉਰ ਨ ਪਾਏ ਕਬਹੂ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ਹੇ ॥੯॥manmukh Thaur na paae kabahoo satigur boojh bujhaiee he ||9||मनमुखु ठउर न पाए कबहू सतिगुर बूझ बुझाई हे ॥९॥منمکھ ٹھار ن پااے کبهُو ستگر بُوجھ بُجھاای هے ۔۔۹۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਵਡਭਾਗੀ ॥satigur sevan se vaddabhaagee ||सतिगुरु सेवनि से वडभागी ॥ستگر سےون سے وڈبھاگیِ ۔۔

ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥saachai naam sadhaa liv laagee ||साचै नामि सदा लिव लागी ॥ساچَے نام سدا لو لاگیِ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਰਵਿਆ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥a(n)tar naam raviaa nihakeval tirasanaa sabadh bujhaiee he ||10||अंतरि नामु रविआ निहकेवलु तृसना सबदि बुझाई हे ॥१०॥اںتر نام روآ نهکےول ترسنا سبد بُجھاای هے ۔۔۱۰۔۔

ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥sachaa sabadh sachee hai baanee ||सचा सबदु सची है बाणी ॥سچا سبد سچیِ هَے باݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਕਿਨੈ ਪਛਾਣੀ ॥gurmukh viralai kinai pachhaanee ||गुरमुखि विरलै किनै पछाणी ॥گُرمکھ ورلَے کنَے پچھاݨیِ ۔۔

ਸਚੇ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥sache sabadh rate bairaagee aavan jaan rahaiee he ||11||सचे सबदि रते बैरागी आवणु जाणु रहाई हे ॥११॥سچے سبد رتے بَےراگیِ آوݨ جاݨ رهاای هے ۔۔۱۱۔۔

ਸਬਦੁ ਬੁਝੈ ਸੋ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਏ ॥sabadh bujhai so mail chukaae ||सबदु बुझै सो मैलु चुकाए ॥سبد بُجھَے سو مَےل چُکااے ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ ॥niramal naam vasai man aae ||निरमल नामु वसै मनि आए ॥نِرمل نام وسَے من آاے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਣਾ ਸਦ ਹੀ ਸੇਵਹਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥satigur apanaa sadh hee seveh haumai vichahu jaiee he ||12||सतिगुरु अपणा सद ही सेवहि हउमै विचहु जाई हे ॥१२॥ستگر اپݨا سد هیِ سےوه هامَے وچهُ جاای هے ۔۔۱۲۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਬੂਝੈ ਤਾ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ॥gur te boojhai taa dhar soojhai ||गुर ते बूझै ता दरु सूझै ॥گُر تے بُوجھَے تا در سُوجھَے ۔۔

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਾ ਕਥਿ ਕਥਿ ਲੂਝੈ ॥naam vihoonaa kath kath loojhai ||नाम विहूणा कथि कथि लूझै ॥نام وهُوݨا کتھ کتھِ لُوجھَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ਗਵਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥satigur seve kee vaddiaaiee tirasanaa bhookh gavaiee he ||13||सतिगुर सेवे की वडिआई तृसना भूख गवाई हे ॥१३॥ستگر سےوے کیِ وڈِآای ترسنا بھُوکھ گواای هے ۔۔۱۳۔۔

ਆਪੇ ਆਪਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਬੂਝੈ ॥aape aap milai taa boojhai ||आपे आपि मिलै ता बूझै ॥آپے آپ ملَے تا بُوجھَے ۔۔

ਗਿਆਨ ਵਿਹੂਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਸੂਝੈ ॥giaan vihoonaa kichhoo na soojhai ||गिआन विहूणा किछू न सूझै ॥گِآن وهُوݨا کچھُو ن سُوجھَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਦਾਤਿ ਸਦਾ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਵਜਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥gur kee dhaat sadhaa man a(n)tar baanee sabadh vajaiee he ||14||गुर की दाति सदा मन अंतरि बाणी सबदि वजाई हे ॥१४॥گُر کیِ دات سدا من اںتر باݨیِ سبد وجاای هے ۔۔۱۴۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮ ਕਮਾਇਆ ॥jo dhur likhiaa su karam kamaiaa ||जो धुरि लिखिआ सु करम कमाइआ ॥جو دھُر لکھآ سُ کرم کماایا ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਧੁਰਿ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥koi na meTai dhur furamaiaa ||कोइ न मेटै धुरि फुरमाइआ ॥کوا ن مےٹَے دھُر پھُرماایا ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਹਿ ਤਿਨ ਹੀ ਵਾਸਾ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥satasa(n)gat meh tin hee vaasaa jin kau dhur likh paiee he ||15||सतसंगति महि तिन ही वासा जिन कउ धुरि लिखि पाई हे ॥१५॥ستسںگت مهِ تن هیِ واسا جن کا دھُر لکھ پاای هے ۔۔۱۵۔۔

ਅਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋ ਪਾਏ ॥apanee nadhar kare so paae ||अपणी नदरि करे सो पाए ॥اپݨیِ ندر کرے سو پااے ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਤਾੜੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥sachai sabadh taaRee chit laae ||सचै सबदि ताड़ी चितु लाए ॥سچَے سبد تاڑیِ چت لااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਭੀਖਿਆ ਨਾਮੁ ਦਰਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥naanak dhaas kahai bena(n)tee bheekhiaa naam dhar paiee he ||16||1||नानक दासु कहै बेनंती भीखिआ नामु दरि पाई हे ॥१६॥१॥نانک داس کهَے بےنµتیِ بھیِکھآ نام در پاای هے ۔۔۱۶۔۔۱۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥maaroo mahalaa teejaa ||मारू महला ३ ॥مارُو مهلا ۳ ۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਵਰਤੈ ਸਭੁ ਸੋਈ ॥eko ek varatai sabh soiee ||एको एकु वरतै सभु सोई ॥اےکو اےک ورتَے سبھ سوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਈ ॥gurmukh viralaa boojhai koiee ||गुरमुखि विरला बूझै कोई ॥گُرمکھ ورلا بُوجھَے کوای ۔۔

ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਅੰਤਰਿ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਹੇ ॥੧॥eko rav rahiaa sabh a(n)tar tis bin avar na koiee he ||1||एको रवि रहिआ सभ अंतरि तिसु बिनु अवरु न कोई हे ॥१॥اےکو رو رهِآ سبھ اںتر تس بن اور ن کوای هے ۔۔۱۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੀਅ ਉਪਾਏ ॥lakh chauraaseeh jeea upaae ||लख चउरासीह जीअ उपाए ॥لکھ چاراسیِه جیِا اُپااے ۔۔