Ang 1040 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੪੦)

ਸਰਬ ਨਿਰੰਜਨ ਪੁਰਖੁ ਸੁਜਾਨਾ ॥sarab nira(n)jan purakh sujaanaa ||सरब निरंजन पुरखु सुजाना ॥سرب نرںجن پُرکھ سُجانا ۔۔

ਅਦਲੁ ਕਰੇ ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਸਮਾਨਾ ॥adhal kare gur giaan samaanaa ||अदलु करे गुर गिआन समाना ॥ادل کرے گُر گآن سمانا ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਲੈ ਗਰਦਨਿ ਮਾਰੇ ਹਉਮੈ ਲੋਭੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੬॥kaam karodh lai garadhan maare haumai lobh chukaiaa ||6||कामु क्रोधु लै गरदनि मारे हउमै लोभु चुकाइआ ॥६॥کام ک®ودھ لَے گردن مارے هامَے لوبھ چُکاایا ۔۔۶۔۔

ਸਚੈ ਥਾਨਿ ਵਸੈ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥sachai thaan vasai nira(n)kaaraa ||सचै थानि वसै निरंकारा ॥سچَے تھان وسَے نرںکارا ۔۔

ਆਪਿ ਪਛਾਣੈ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥aap pachhaanai sabadh veechaaraa ||आपि पछाणै सबदु वीचारा ॥آپ پچھاݨَے سبد ویِچارا ۔۔

ਸਚੈ ਮਹਲਿ ਨਿਵਾਸੁ ਨਿਰੰਤਰਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੭॥sachai mahal nivaas nira(n)tar aavan jaan chukaiaa ||7||सचै महलि निवासु निरंतरि आवण जाणु चुकाइआ ॥७॥سچَے مهل نواس نرںتر آوݨ جاݨ چُکاایا ۔۔۷۔۔

ਨਾ ਮਨੁ ਚਲੈ ਨ ਪਉਣੁ ਉਡਾਵੈ ॥naa man chalai na paun uddaavai ||ना मनु चलै न पउणु उडावै ॥نا من چلَے ن پاݨ اُڈاوَے ۔۔

ਜੋਗੀ ਸਬਦੁ ਅਨਾਹਦੁ ਵਾਵੈ ॥jogee sabadh anaahadh vaavai ||जोगी सबदु अनाहदु वावै ॥جوگیِ سبد اناهد واوَے ۔۔

ਪੰਚ ਸਬਦ ਝੁਣਕਾਰੁ ਨਿਰਾਲਮੁ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਵਾਇ ਸੁਣਾਇਆ ॥੮॥pa(n)ch sabadh jhunakaar niraalam prabh aape vai sunaiaa ||8||पंच सबद झुणकारु निरालमु प्रभि आपे वाइ सुणाइआ ॥८॥پںچ سبد جھُݨکار نرالم پربھ آپے واا سُݨاایا ۔۔۸۔۔

ਭਉ ਬੈਰਾਗਾ ਸਹਜਿ ਸਮਾਤਾ ॥bhau bairaagaa sahaj samaataa ||भउ बैरागा सहजि समाता ॥بھا بَےراگا سهج سماتا ۔۔

ਹਉਮੈ ਤਿਆਗੀ ਅਨਹਦਿ ਰਾਤਾ ॥haumai tiaagee anahadh raataa ||हउमै तिआगी अनहदि राता ॥هامَے تآگیِ انهد راتا ۔۔

ਅੰਜਨੁ ਸਾਰਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਣੈ ਸਰਬ ਨਿਰੰਜਨੁ ਰਾਇਆ ॥੯॥a(n)jan saar nira(n)jan jaanai sarab nira(n)jan raiaa ||9||अंजनु सारि निरंजनु जाणै सरब निरंजनु राइआ ॥९॥اںجن سار نرںجن جاݨَے سرب نرںجن راایا ۔۔۹۔۔

ਦੁਖ ਭੈ ਭੰਜਨੁ ਪ੍ਰਭੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥dhukh bhai bha(n)jan prabh abinaasee ||दुख भै भंजनु प्रभु अबिनासी ॥دُکھ بھَے بھںجن پربھ ابناسیِ ۔۔

ਰੋਗ ਕਟੇ ਕਾਟੀ ਜਮ ਫਾਸੀ ॥rog kaTe kaaTee jam faasee ||रोग कटे काटी जम फासी ॥روگ کٹے کاٹیِ جم پھاسیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥੧੦॥naanak har prabh so bhau bha(n)jan gur miliaai har prabh paiaa ||10||नानक हरि प्रभु सो भउ भंजनु गुरि मिलिऐ हरि प्रभु पाइआ ॥१०॥نانک هر پربھ سو بھا بھںجن گُر ملِاَے هرِ پربھ پاایا ۔۔۱۰۔۔

ਕਾਲੈ ਕਵਲੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਜਾਣੈ ॥kaalai kaval nira(n)jan jaanai ||कालै कवलु निरंजनु जाणै ॥کالَے کول نرںجن جاݨَے ۔۔

ਬੂਝੈ ਕਰਮੁ ਸੁ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ॥boojhai karamu su sabadh pachhaanai ||बूझै करमु सु सबदु पछाणै ॥بُوجھَے کرم سُ سبد پچھاݨَے ۔۔

ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪਿ ਪਛਾਣੈ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਚੋਜੁ ਸਬਾਇਆ ॥੧੧॥aape jaanai aap pachhaanai sabh tis kaa choj sabaiaa ||11||आपे जाणै आपि पछाणै सभु तिस का चोजु सबाइआ ॥११॥آپے جاݨَے آپ پچھاݨَے سبھ تس کا چوج سباایا ۔۔۱۱۔۔

ਆਪੇ ਸਾਹੁ ਆਪੇ ਵਣਜਾਰਾ ॥aape saahu aape vanajaaraa ||आपे साहु आपे वणजारा ॥آپے ساهُ آپے وݨجارا ۔۔

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਪਰਖਣਹਾਰਾ ॥aape parakhe parakhanahaaraa ||आपे परखे परखणहारा ॥آپے پرکھے پرکھݨهارا ۔۔

ਆਪੇ ਕਸਿ ਕਸਵਟੀ ਲਾਏ ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਆ ॥੧੨॥aape kas kasavaTee laae aape keemat paiaa ||12||आपे कसि कसवटी लाए आपे कीमति पाइआ ॥१२॥آپے کس کسوٹیِ لااے آپے کیِمت پاایا ۔۔۱۲۔۔

ਆਪਿ ਦਇਆਲਿ ਦਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਧਾਰੀ ॥aap dhiaal dhiaa prabh dhaaree ||आपि दइआलि दइआ प्रभि धारी ॥آپ دایال دایا پربھ دھاریِ ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਬਨਵਾਰੀ ॥ghaT ghaT rav rahiaa banavaaree ||घटि घटि रवि रहिआ बनवारी ॥گھٹ گھٹِ روِ رهِآ بنواریِ ۔۔

ਪੁਰਖੁ ਅਤੀਤੁ ਵਸੈ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਗੁਰ ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੩॥purakh ateet vasai nihakeval gur purakhai purakh milaiaa ||13||पुरखु अतीतु वसै निहकेवलु गुर पुरखै पुरखु मिलाइआ ॥१३॥پُرکھ اتیِت وسَے نهکےول گُر پُرکھَے پُرکھ ملاایا ۔۔۱۳۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਗਰਬੁ ਗਵਾਏ ॥prabh dhaanaa beenaa garab gavaae ||प्रभु दाना बीना गरबु गवाए ॥پربھ دانا بیٍنا گرب گوااے ۔۔

ਦੂਜਾ ਮੇਟੈ ਏਕੁ ਦਿਖਾਏ ॥dhoojaa meTai ek dhikhaae ||दूजा मेटै एकु दिखाए ॥دُوجا مےٹَے اےک دکھااے ۔۔

ਆਸਾ ਮਾਹਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਜੋਨੀ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨੁ ਗਾਇਆ ॥੧੪॥aasaa maeh niraalam jonee akul nira(n)jan gaiaa ||14||आसा माहि निरालमु जोनी अकुल निरंजनु गाइआ ॥१४॥آسا ماه نرالم جونیِ اکل نرںجن گاایا ۔۔۱۴۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥haumai meT sabadh sukh hoiee ||हउमै मेटि सबदि सुखु होई ॥هامَے مےٹ سبد سُکھ هوای ۔۔

ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਸੋਈ ॥aap veechaare giaanee soiee ||आपु वीचारे गिआनी सोई ॥آپ ویِچارے گآنیِ سوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਸੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਲਾਹਾ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਚੁ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥੧੫॥੨॥੧੯॥naanak har jas har gun laahaa satasa(n)gat sach fal paiaa ||15||2||19||नानक हरि जसु हरि गुण लाहा सतसंगति सचु फलु पाइआ ॥१५॥२॥१९॥نانک هر جس هرِ گُݨ لاها ستسںگت سچ پھل پاایا ۔۔۱۵۔۔۲۔۔۱۹۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਸਚੁ ਕਹਹੁ ਸਚੈ ਘਰਿ ਰਹਣਾ ॥sach kahahu sachai ghar rahanaa ||सचु कहहु सचै घरि रहणा ॥سچ کههُ سچَے گھر رهݨا ۔۔

ਜੀਵਤ ਮਰਹੁ ਭਵਜਲੁ ਜਗੁ ਤਰਣਾ ॥jeevat marahu bhavajal jag taranaa ||जीवत मरहु भवजलु जगु तरणा ॥جیِوت مرهُ بھوجل جگ ترݨا ۔۔

ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਗੁਰੁ ਬੇੜੀ ਤੁਲਹਾ ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਇਆ ॥੧॥gur bohith gur beRee tulahaa man har jap paar la(n)ghaiaa ||1||गुरु बोहिथु गुरु बेड़ी तुलहा मन हरि जपि पारि लंघाइआ ॥१॥گُر بوهتھ گُر بےڑیِ تُلها من هر جپِ پار لµگھاایا ۔۔۱۔۔

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਲੋਭ ਬਿਨਾਸਨੁ ॥haumai mamataa lobh binaasan ||हउमै ममता लोभ बिनासनु ॥هامَے ممتا لوبھ بناسن ۔۔

ਨਉ ਦਰ ਮੁਕਤੇ ਦਸਵੈ ਆਸਨੁ ॥nau dhar mukate dhasavai aasan ||नउ दर मुकते दसवै आसनु ॥نا در مُکتے دسوَے آسن ۔۔

ਊਪਰਿ ਪਰੈ ਪਰੈ ਅਪਰੰਪਰੁ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੁ ਉਪਾਇਆ ॥੨॥uoopar parai parai apara(n)par jin aape aap upaiaa ||2||ऊपरि परै परै अपरंपरु जिनि आपे आपु उपाइआ ॥२॥اُوپر پرَے پرَے اپرمپر جن آپے آپ اُپاایا ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਲੇਵਹੁ ਹਰਿ ਲਿਵ ਤਰੀਐ ॥gurmat levahu har liv tareeaai ||गुरमति लेवहु हरि लिव तरीऐ ॥گُرمت لےوهُ هر لو تریِاَے ۔۔

ਅਕਲੁ ਗਾਇ ਜਮ ਤੇ ਕਿਆ ਡਰੀਐ ॥akal gai jam te kiaa ddareeaai ||अकलु गाइ जम ते किआ डरीऐ ॥اکل گاا جم تے کآ ڈریِاَے ۔۔

ਜਤ ਜਤ ਦੇਖਉ ਤਤ ਤਤ ਤੁਮ ਹੀ ਅਵਰੁ ਨ ਦੁਤੀਆ ਗਾਇਆ ॥੩॥jat jat dhekhau tat tat tum hee avar na dhuteeaa gaiaa ||3||जत जत देखउ तत तत तुम ही अवरु न दुतीआ गाइआ ॥३॥جت جت دےکھا تت تت تُم هیِ اور ن دُتیِآ گاایا ۔۔۳۔۔

ਸਚੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਰਣਾ ॥sach har naam sach hai saranaa ||सचु हरि नामु सचु है सरणा ॥سچ هر نام سچ هَے سرݨا ۔۔

ਸਚੁ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਜਿਤੈ ਲਗਿ ਤਰਣਾ ॥sach gur sabadh jitai lag taranaa ||सचु गुर सबदु जितै लगि तरणा ॥سچ گُر سبد جتَے لگ ترݨا ۔۔

ਅਕਥੁ ਕਥੈ ਦੇਖੈ ਅਪਰੰਪਰੁ ਫੁਨਿ ਗਰਭਿ ਨ ਜੋਨੀ ਜਾਇਆ ॥੪॥akath kathai dhekhai apara(n)par fun garabh na jonee jaiaa ||4||अकथु कथै देखै अपरंपरु फुनि गरभि न जोनी जाइआ ॥४॥اکتھ کتھَے دےکھَے اپرمپر پھُن گربھ ن جونیِ جاایا ۔۔۴۔۔

ਸਚ ਬਿਨੁ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਨ ਪਾਵੈ ॥sach bin sat sa(n)tokh na paavai ||सच बिनु सतु संतोखु न पावै ॥سچ بن ست سںتوکھ ن پاوَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਕਤਿ ਨ ਆਵੈ ਜਾਵੈ ॥bin gur mukat na aavai jaavai ||बिनु गुर मुकति न आवै जावै ॥بٍن گُر مُکت ن آوَے جاوَے ۔۔

ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਸਾਇਣੁ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ॥੫॥mool ma(n)tr har naam rasain kahu naanak pooraa paiaa ||5||मूल मंत्रु हरि नामु रसाइणु कहु नानक पूरा पाइआ ॥५॥مُول مںترü هر نام رسااݨ کهُ نانک پُورا پاایا ۔۔۵۔۔