Ang 1038 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੩੮)

ਸਾਮ ਵੇਦੁ ਰਿਗੁ ਜੁਜਰੁ ਅਥਰਬਣੁ ॥saam vedh rig jujar atharaban ||साम वेदु रिगु जुजरु अथरबणु ॥سام وےد رگ جُجر اتھربݨ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੇ ਮੁਖਿ ਮਾਇਆ ਹੈ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ॥brahame mukh maiaa hai trai gun ||ब्रहमे मुखि माइआ है त्रै गुण ॥برهمے مُکھ ماایا هَے ترَے گُݨ ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋ ਤਿਉ ਬੋਲੇ ਜਿਉ ਬੋਲਾਇਦਾ ॥੯॥taa kee keemat keh na sakai ko tiau bole jiau bolaidhaa ||9||ता की कीमति कहि न सकै को तिउ बोले जिउ बोलाइदा ॥९॥تا کیِ کیِمت کهِ ن سکَے کو تا بولے جا بولاادا ۔۔۹۔۔

ਸੁੰਨਹੁ ਸਪਤ ਪਾਤਾਲ ਉਪਾਏ ॥su(n)nahu sapat paataal upaae ||सुँनहु सपत पाताल उपाए ॥سُنّهُ سپت پاتال اُپااے ۔۔

ਸੁੰਨਹੁ ਭਵਣ ਰਖੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥su(n)nahu bhavan rakhe liv laae ||सुँनहु भवण रखे लिव लाए ॥سُنّهُ بھوݨ رکھے لو لااے ۔۔

ਆਪੇ ਕਾਰਣੁ ਕੀਆ ਅਪਰੰਪਰਿ ਸਭੁ ਤੇਰੋ ਕੀਆ ਕਮਾਇਦਾ ॥੧੦॥aape kaaran keeaa apara(n)par sabh tero keeaa kamaidhaa ||10||आपे कारणु कीआ अपरंपरि सभु तेरो कीआ कमाइदा ॥१०॥آپے کارݨ کیِآ اپرمپر سبھ تےرو کیِآ کماادا ۔۔۱۰۔۔

ਰਜ ਤਮ ਸਤ ਕਲ ਤੇਰੀ ਛਾਇਆ ॥raj tam sat kal teree chhaiaa ||रज तम सत कल तेरी छाइआ ॥رج تم ست کل تےریِ چھااآ ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥janam maran haumai dhukh paiaa ||जनम मरण हउमै दुखु पाइआ ॥جنم مرݨ هامَے دُکھ پاایا ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣਿ ਚਉਥੈ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਇਦਾ ॥੧੧॥jis no kirapaa kare har gurmukh gun chauthai mukat karaidhaa ||11||जिस नो कृपा करे हरि गुरमुखि गुणि चउथै मुकति कराइदा ॥११॥جِس نو ک®پا کرے هر گُرمکھ گُݨ چاتھَے مُکت کراِادا ۔۔۱۱۔۔

ਸੁੰਨਹੁ ਉਪਜੇ ਦਸ ਅਵਤਾਰਾ ॥su(n)nahu upaje dhas avataaraa ||सुँनहु उपजे दस अवतारा ॥سُنّهُ اُپجے دس اوتارا ۔۔

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਕੀਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥sirasaT upai keeaa paasaaraa ||सृसटि उपाइ कीआ पासारा ॥سِرسٹ اُپاا کیِآ پاسارا ۔۔

ਦੇਵ ਦਾਨਵ ਗਣ ਗੰਧਰਬ ਸਾਜੇ ਸਭਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਮ ਕਮਾਇਦਾ ॥੧੨॥dhev dhaanav gan ga(n)dharab saaje sabh likhiaa karam kamaidhaa ||12||देव दानव गण गंधरब साजे सभि लिखिआ करम कमाइदा ॥१२॥دےو دانو گݨ گںدھرب ساجے سبھ لکھِآ کرم کماادا ۔۔۱۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਮਝੈ ਰੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥gurmukh samajhai rog na hoiee ||गुरमुखि समझै रोगु न होई ॥گُرمکھ سمجھَے روگ ن هوای ۔۔

ਇਹ ਗੁਰ ਕੀ ਪਉੜੀ ਜਾਣੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥eeh gur kee pauRee jaanai jan koiee ||इह गुर की पउड़ी जाणै जनु कोई ॥ِاه گُر کیِ پاڑیِ جاݨَے جن کوای ۔۔

ਜੁਗਹ ਜੁਗੰਤਰਿ ਮੁਕਤਿ ਪਰਾਇਣ ਸੋ ਮੁਕਤਿ ਭਇਆ ਪਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥jugeh juga(n)tar mukat parain so mukat bhiaa pat paidhaa ||13||जुगह जुगंतरि मुकति पराइण सो मुकति भइआ पति पाइदा ॥१३॥جُگه جُگںتر مُکت پرااݨ سو مُکت بھایا پت پاادا ۔۔۱۳۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਸੁੰਨਹੁ ਪਰਗਾਸਾ ॥pa(n)ch tat su(n)nahu paragaasaa ||पंच ततु सुँनहु परगासा ॥پںچ تت سُنّهُ پرگاسا ۔۔

ਦੇਹ ਸੰਜੋਗੀ ਕਰਮ ਅਭਿਆਸਾ ॥dheh sa(n)jogee karam abhiaasaa ||देह संजोगी करम अभिआसा ॥دےه سںجوگیِ کرم ابھآسا ۔۔

ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਦੁਇ ਮਸਤਕਿ ਲੀਖੇ ਪਾਪੁ ਪੁੰਨੁ ਬੀਜਾਇਦਾ ॥੧੪॥buraa bhalaa dhui masatak leekhe paap pu(n)n beejaidhaa ||14||बुरा भला दुइ मसतकि लीखे पापु पुँनु बीजाइदा ॥१४॥بُرا بھلا دُا مستک لیِکھے پاپ پُنّ بیِجاادا ۔۔۱۴۔۔

ਊਤਮ ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖ ਨਿਰਾਲੇ ॥uootam satigur purakh niraale ||ऊतम सतिगुर पुरख निराले ॥اُوتم ستگر پُرکھ نرالے ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਹਰਿ ਰਸਿ ਮਤਵਾਲੇ ॥sabadh rate har ras matavaale ||सबदि रते हरि रसि मतवाले ॥سبد رتے هر رسِ متوالے ۔۔

ਰਿਧਿ ਬੁਧਿ ਸਿਧਿ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੫॥ridh budh sidh giaan guroo te paieeaai poorai bhaag milaidhaa ||15||रिधि बुधि सिधि गिआनु गुरू ते पाईऐ पूरै भागि मिलाइदा ॥१५॥رِدھ بُدھ سدھ گآن گُرُو تے پاایاَے پُورَے بھاگ ملاِادا ۔۔۱۵۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਮਾਇਆ ਕਉ ਨੇਹੁ ਘਨੇਰਾ ॥eis man maiaa kau neh ghaneraa ||इसु मन माइआ कउ नेहु घनेरा ॥ِاس من ماایا کا نےهُ گھنےرا ۔۔

ਕੋਈ ਬੂਝਹੁ ਗਿਆਨੀ ਕਰਹੁ ਨਿਬੇਰਾ ॥koiee boojhahu giaanee karahu niberaa ||कोई बूझहु गिआनी करहु निबेरा ॥کوای بُوجھهُ گآنیِ کرهُ نبےرا ۔۔

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਹਉਮੈ ਸਹਸਾ ਨਰੁ ਲੋਭੀ ਕੂੜੁ ਕਮਾਇਦਾ ॥੧੬॥aasaa manasaa haumai sahasaa nar lobhee kooR kamaidhaa ||16||आसा मनसा हउमै सहसा नरु लोभी कूड़ु कमाइदा ॥१६॥آسا منسا هامَے سهسا نر لوبھیِ کُوڑ کماادا ۔۔۱۶۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਏ ਵੀਚਾਰਾ ॥satigur te paae veechaaraa ||सतिगुर ते पाए वीचारा ॥ستگر تے پااے ویِچارا ۔۔

ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਸਚੇ ਘਰ ਬਾਰਾ ॥su(n)n samaadh sache ghar baaraa ||सुँन समाधि सचे घर बारा ॥سُنّ سمادھ سچے گھر بارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਿਰਮਲ ਨਾਦੁ ਸਬਦ ਧੁਨਿ ਸਚੁ ਰਾਮੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੭॥੫॥੧੭॥naanak niramal naadh sabadh dhun sach raamai naam samaidhaa ||17||5||17||नानक निरमल नादु सबद धुनि सचु रामै नामि समाइदा ॥१७॥५॥१७॥نانک نرمل ناد سبد دھُن سچ رامَے نام سماادا ۔۔۱۷۔۔۵۔۔۱۷۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਦੀਨ ਦਇਆਲਾ ॥jeh dhekhaa teh dheen dhiaalaa ||जह देखा तह दीन दइआला ॥جه دےکھا ته دیٍن دایالا ۔۔

ਆਇ ਨ ਜਾਈ ਪ੍ਰਭੁ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥aai na jaiee prabh kirapaalaa ||आइ न जाई प्रभु किरपाला ॥آا ن جاای پربھ کرپالا ۔۔

ਜੀਆ ਅੰਦਰਿ ਜੁਗਤਿ ਸਮਾਈ ਰਹਿਓ ਨਿਰਾਲਮੁ ਰਾਇਆ ॥੧॥jeeaa a(n)dhar jugat samaiee rahio niraalam raiaa ||1||जीआ अंदरि जुगति समाई रहिओ निरालमु राइआ ॥१॥جیِآ اںدر جُگت سماای رهِاو نرالم راایا ۔۔۱۔۔

ਜਗੁ ਤਿਸ ਕੀ ਛਾਇਆ ਜਿਸੁ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਇਆ ॥jag tis kee chhaiaa jis baap na maiaa ||जगु तिस की छाइआ जिसु बापु न माइआ ॥جگ تس کیِ چھاایا جس باپ ن ماایا ۔۔

ਨਾ ਤਿਸੁ ਭੈਣ ਨ ਭਰਾਉ ਕਮਾਇਆ ॥naa tis bhain na bharaau kamaiaa ||ना तिसु भैण न भराउ कमाइआ ॥نا تس بھَےݨ ن بھراا کماایا ۔۔

ਨਾ ਤਿਸੁ ਓਪਤਿ ਖਪਤਿ ਕੁਲ ਜਾਤੀ ਓਹੁ ਅਜਰਾਵਰੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥੨॥naa tis opat khapat kul jaatee oh ajaraavar man bhaiaa ||2||ना तिसु ओपति खपति कुल जाती ओहु अजरावरु मनि भाइआ ॥२॥نا تس اوپت کھپت کُل جاتیِ اوهُ اجراور من بھاایا ۔۔۲۔۔

ਤੂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖੁ ਨਾਹੀ ਸਿਰਿ ਕਾਲਾ ॥too akaal purakh naahee sir kaalaa ||तू अकाल पुरखु नाही सिरि काला ॥تُو اکال پُرکھ ناهیِ سر کالا ۔۔

ਤੂ ਪੁਰਖੁ ਅਲੇਖ ਅਗੰਮ ਨਿਰਾਲਾ ॥too purakh alekh aga(n)m niraalaa ||तू पुरखु अलेख अगंम निराला ॥تُو پُرکھ الےکھ اگںم نرالا ۔۔

ਸਤ ਸੰਤੋਖਿ ਸਬਦਿ ਅਤਿ ਸੀਤਲੁ ਸਹਜ ਭਾਇ ਲਿਵ ਲਾਇਆ ॥੩॥sat sa(n)tokh sabadh at seetal sahaj bhai liv laiaa ||3||सत संतोखि सबदि अति सीतलु सहज भाइ लिव लाइआ ॥३॥ست سںتوکھ سبد ات سیِتل سهج بھاا لو لاایا ۔۔۳۔۔

ਤ੍ਰੈ ਵਰਤਾਇ ਚਉਥੈ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ॥trai varatai chauthai ghar vaasaa ||त्रै वरताइ चउथै घरि वासा ॥ترَے ورتاا چاتھَے گھر واسا ۔۔

ਕਾਲ ਬਿਕਾਲ ਕੀਏ ਇਕ ਗ੍ਰਾਸਾ ॥kaal bikaal ke'ee ik graasaa ||काल बिकाल कीए इक ग्रासा ॥کال بکال کیِاے اک گراسا ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਸਰਬ ਜਗਜੀਵਨੁ ਗੁਰਿ ਅਨਹਦ ਸਬਦਿ ਦਿਖਾਇਆ ॥੪॥niramal jot sarab jagajeevan gur anahadh sabadh dhikhaiaa ||4||निरमल जोति सरब जगजीवनु गुरि अनहद सबदि दिखाइआ ॥४॥نِرمل جوت سرب جگجیِون گُر انهد سبد دکھاایا ۔۔۴۔۔

ਊਤਮ ਜਨ ਸੰਤ ਭਲੇ ਹਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥uootam jan sa(n)t bhale har piaare ||ऊतम जन संत भले हरि पिआरे ॥اُوتم جن سںت بھلے هر پآرے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸ ਮਾਤੇ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੇ ॥har ras maate paar utaare ||हरि रस माते पारि उतारे ॥هر رس ماتے پار اُتارے ۔۔

ਨਾਨਕ ਰੇਣ ਸੰਤ ਜਨ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ॥੫॥naanak ren sa(n)t jan sa(n)gat har gur parasaadhee paiaa ||5||नानक रेण संत जन संगति हरि गुर परसादी पाइआ ॥५॥نانک رےݨ سںت جن سںگت هر گُر پرسادیِ پاایا ۔۔۵۔۔

ਤੂ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਜੀਅ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ॥too a(n)tarajaamee jeea sabh tere ||तू अंतरजामी जीअ सभि तेरे ॥تُو اںترجامیِ جیِا سبھ تےرے ۔۔