Ang 1032 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੩੨)

ਭੂਲੇ ਸਿਖ ਗੁਰੂ ਸਮਝਾਏ ॥bhoole sikh guroo samajhaae ||भूले सिख गुरू समझाए ॥بھُولے سکھ گُرُو سمجھااے ۔۔

ਉਝੜਿ ਜਾਦੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥aujhaR jaadhe maarag paae ||उझड़ि जादे मारगि पाए ॥اُجھڑ جادے مارگ پااے ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸੰਗਿ ਸਖਾਤਾ ਹੇ ॥੧੩॥tis gur sev sadhaa dhin raatee dhukh bha(n)jan sa(n)g sakhaataa he ||13||तिसु गुर सेवि सदा दिनु राती दुख भंजन संगि सखाता हे ॥१३॥تِس گُر سےو سدا دن راتیِ دُکھ بھںجن سںگ سکھاتا هے ۔۔۱۳۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਕਿਆ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥gur kee bhagat kareh kiaa praanee ||गुर की भगति करहि किआ प्राणी ॥گُر کیِ بھگت کره کآ پراݨیِ ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੈ ਇੰਦ੍ਰਿ ਮਹੇਸਿ ਨ ਜਾਣੀ ॥brahamai i(n)dhr mahes na jaanee ||ब्रहमै इंदृ महेसि न जाणी ॥برهمَے اںدر مهےس ن جاݨیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਲਖੁ ਕਹਹੁ ਕਿਉ ਲਖੀਐ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸਹਿ ਪਛਾਤਾ ਹੇ ॥੧੪॥satigur alakh kahahu kiau lakheeaai jis bakhase tiseh pachhaataa he ||14||सतिगुरु अलखु कहहु किउ लखीऐ जिसु बखसे तिसहि पछाता हे ॥१४॥ستگر الکھ کههُ کا لکھیِاَے جس بکھسے تسه پچھاتا هے ۔۔۱۴۔۔

ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਦਰਸਨੁ ॥a(n)tar prem paraapat dharasan ||अंतरि प्रेमु परापति दरसनु ॥اںتر پرےم پراپت درسن ۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁ ਪਰਸਨੁ ॥gurbaanee siau preet su parasan ||गुरबाणी सिउ प्रीति सु परसनु ॥گُرباݨیِ سا پریِت سُ پرسن ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਸਬਾਈ ਘਟਿ ਦੀਪਕੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੫॥ahinis niramal jot sabaiee ghaT dheepak gurmukh jaataa he ||15||अहिनिसि निरमल जोति सबाई घटि दीपकु गुरमुखि जाता हे ॥१५॥اهٍنس نرمل جوت سباای گھٹِ دیِپک گُرمکھ جاتا هے ۔۔۱۵۔۔

ਭੋਜਨ ਗਿਆਨੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ॥bhojan giaan mahaa ras meeThaa ||भोजन गिआनु महा रसु मीठा ॥بھوجن گآن مها رس میِٹھا ۔۔

ਜਿਨਿ ਚਾਖਿਆ ਤਿਨਿ ਦਰਸਨੁ ਡੀਠਾ ॥jin chaakhiaa tin dharasan ddeeThaa ||जिनि चाखिआ तिनि दरसनु डीठा ॥جٍن چاکھآ تن درسن ڈیِٹھا ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਮਿਲੇ ਬੈਰਾਗੀ ਮਨੁ ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਸਮਾਤਾ ਹੇ ॥੧੬॥dharasan dhekh mile bairaagee man manasaa maar samaataa he ||16||दरसनु देखि मिले बैरागी मनु मनसा मारि समाता हे ॥१६॥درسن دےکھ ملے بَےراگیِ من منسا مار سماتا هے ۔۔۱۶۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪਰਧਾਨਾ ॥satigur seveh se paradhaanaa ||सतिगुरु सेवहि से परधाना ॥ستگر سےوه سے پردھانا ۔۔

ਤਿਨ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਨਾ ॥tin ghaT ghaT a(n)tar braham pachhaanaa ||तिन घट घट अंतरि ब्रहमु पछाना ॥تٍن گھٹ گھٹ اںتر برهم پچھانا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਜਸੁ ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਦੀਜੈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਹੇ ॥੧੭॥੫॥੧੧॥naanak har jas har jan kee sa(n)gat dheejai jin satigur har prabh jaataa he ||17||5||11||नानक हरि जसु हरि जन की संगति दीजै जिन सतिगुरु हरि प्रभु जाता हे ॥१७॥५॥११॥نانک هر جس هرِ جن کیِ سںگت دیِجَے جن ستِگر هرِ پربھ جاتا هے ۔۔۱۷۔۔۵۔۔۱۱۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ॥saache saahib sirajanahaare ||साचे साहिब सिरजणहारे ॥ساچے ساهب سرجݨهارے ۔۔

ਜਿਨਿ ਧਰ ਚਕ੍ਰ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੇ ॥jin dhar chakar dhare veechaare ||जिनि धर चक्र धरे वीचारे ॥جٍن دھر چک® دھرے ویِچارے ۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਾਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ਹੇ ॥੧॥aape karataa kar kar vekhai saachaa veparavaahaa he ||1||आपे करता करि करि वेखै साचा वेपरवाहा हे ॥१॥آپے کرتا کر کرِ وےکھَے ساچا وےپرواها هے ۔۔۱۔۔

ਵੇਕੀ ਵੇਕੀ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ॥vekee vekee ja(n)t upaae ||वेकी वेकी जंत उपाए ॥وےکیِ وےکیِ جںت اُپااے ۔۔

ਦੁਇ ਪੰਦੀ ਦੁਇ ਰਾਹ ਚਲਾਏ ॥dhui pa(n)dhee dhui raeh chalaae ||दुइ पंदी दुइ राह चलाए ॥دُا پںدیِ دُا راه چلااے ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਵਿਣੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਲਾਹਾ ਹੇ ॥੨॥gur poore vin mukat na hoiee sach naam jap laahaa he ||2||गुर पूरे विणु मुकति न होई सचु नामु जपि लाहा हे ॥२॥گُر پُورے وݨ مُکت ن هوای سچ نام جپ لاها هے ۔۔۲۔۔

ਪੜਹਿ ਮਨਮੁਖ ਪਰੁ ਬਿਧਿ ਨਹੀ ਜਾਨਾ ॥paReh manmukh par bidh nahee jaanaa ||पड़हि मनमुख परु बिधि नही जाना ॥پڑه منمکھ پر بدھ نهیِ جانا ۔۔

ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਹਿ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਨਾ ॥naam na boojheh bharam bhulaanaa ||नामु न बूझहि भरमि भुलाना ॥نام ن بُوجھه بھرم بھُلانا ۔۔

ਲੈ ਕੈ ਵਢੀ ਦੇਨਿ ਉਗਾਹੀ ਦੁਰਮਤਿ ਕਾ ਗਲਿ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੩॥lai kai vaddee dhen ugaahee dhuramat kaa gal faahaa he ||3||लै कै वढी देनि उगाही दुरमति का गलि फाहा हे ॥३॥لَے کَے وڈھیِ دےن اُگاهیِ دُرمت کا گل پھاها هے ۔۔۳۔۔

ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਪੜਹਿ ਪੁਰਾਣਾ ॥simirat saasatr paReh puraanaa ||सिमृति सासत्र पड़हि पुराणा ॥سِمرت ساستر پڑه پُراݨا ۔۔

ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥vaadh vakhaaneh tat na jaanaa ||वादु वखाणहि ततु न जाणा ॥واد وکھاݨه تت ن جاݨا ۔۔

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਸਚ ਸੂਚੇ ਸਚੁ ਰਾਹਾ ਹੇ ॥੪॥vin gur poore tat na paieeaai sach sooche sach raahaa he ||4||विणु गुर पूरे ततु न पाईऐ सच सूचे सचु राहा हे ॥४॥وِݨ گُر پُورے تت ن پاایاَے سچ سُوچے سچ راها هے ۔۔۴۔۔

ਸਭ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ॥sabh saalaahe sun sun aakhai ||सभ सालाहे सुणि सुणि आखै ॥سبھ سالاهے سُݨ سُݨ آکھَے ۔۔

ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਸਚੁ ਪਰਾਖੈ ॥aape dhaanaa sach paraakhai ||आपे दाना सचु पराखै ॥آپے دانا سچ پراکھَے ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਾ ਹੇ ॥੫॥jin kau nadhar kare prabh apanee gurmukh sabadh salaahaa he ||5||जिन कउ नदरि करे प्रभु अपनी गुरमुखि सबदु सलाहा हे ॥५॥جٍن کا ندر کرے پربھ اپنیِ گُرمکھ سبد سلاها هے ۔۔۵۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਆਖੈ ਕੇਤੀ ਬਾਣੀ ॥sun sun aakhai ketee baanee ||सुणि सुणि आखै केती बाणी ॥سُݨ سُݨ آکھَے کےتیِ باݨیِ ۔۔

ਸੁਣਿ ਕਹੀਐ ਕੋ ਅੰਤੁ ਨ ਜਾਣੀ ॥sun kaheeaai ko a(n)t na jaanee ||सुणि कहीऐ को अंतु न जाणी ॥سُݨ کهیِاَے کو اںت ن جاݨیِ ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ਆਪੇ ਅਕਥ ਕਥਾ ਬੁਧਿ ਤਾਹਾ ਹੇ ॥੬॥jaa kau alakh lakhaae aape akath kathaa budh taahaa he ||6||जा कउ अलखु लखाए आपे अकथ कथा बुधि ताहा हे ॥६॥جا کا الکھ لکھااے آپے اکتھ کتھا بُدھ تاها هے ۔۔۶۔۔

ਜਨਮੇ ਕਉ ਵਾਜਹਿ ਵਾਧਾਏ ॥janame kau vaajeh vaadhaae ||जनमे कउ वाजहि वाधाए ॥جنمے کا واجه وادھااے ۔۔

ਸੋਹਿਲੜੇ ਅਗਿਆਨੀ ਗਾਏ ॥sohilaRe agiaanee gaae ||सोहिलड़े अगिआनी गाए ॥سوهلڑے اگآنیِ گااے ۔۔

ਜੋ ਜਨਮੈ ਤਿਸੁ ਸਰਪਰ ਮਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਹੇ ॥੭॥jo janamai tis sarapar maranaa kirat piaa sir saahaa he ||7||जो जनमै तिसु सरपर मरणा किरतु पइआ सिरि साहा हे ॥७॥جو جنمَے تس سرپر مرݨا کرت پایا سر ساها هے ۔۔۷۔۔

ਸੰਜੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਕੀਏ ॥sa(n)jog vijog merai prabh ke'ee ||संजोगु विजोगु मेरै प्रभि कीए ॥سںجوگ وجوگ مےرَے پربھ کیِاے ۔۔

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਦੁਖਾ ਸੁਖ ਦੀਏ ॥sirasaT upai dhukhaa sukh dhe'ee ||सृसटि उपाइ दुखा सुख दीए ॥سِرسٹ اُپاا دُکھا سُکھ دیِاے ۔۔

ਦੁਖ ਸੁਖ ਹੀ ਤੇ ਭਏ ਨਿਰਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੀਲੁ ਸਨਾਹਾ ਹੇ ॥੮॥dhukh sukh hee te bhe niraale gurmukh seel sanaahaa he ||8||दुख सुख ही ते भए निराले गुरमुखि सीलु सनाहा हे ॥८॥دُکھ سُکھ هیِ تے بھاے نرالے گُرمکھ سیِل سناها هے ۔۔۸۔۔

ਨੀਕੇ ਸਾਚੇ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ॥neeke saache ke vaapaaree ||नीके साचे के वापारी ॥نیِکے ساچے کے واپاریِ ۔۔

ਸਚੁ ਸਉਦਾ ਲੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰੀ ॥sach saudhaa lai gur veechaaree ||सचु सउदा लै गुर वीचारी ॥سچ سادا لَے گُر ویِچاریِ ۔۔

ਸਚਾ ਵਖਰੁ ਜਿਸੁ ਧਨੁ ਪਲੈ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਓਮਾਹਾ ਹੇ ॥੯॥sachaa vakhar jis dhan palai sabadh sachai omaahaa he ||9||सचा वखरु जिसु धनु पलै सबदि सचै ओमाहा हे ॥९॥سچا وکھر جس دھن پلَے سبد سچَے اوماها هے ۔۔۹۔۔

ਕਾਚੀ ਸਉਦੀ ਤੋਟਾ ਆਵੈ ॥kaachee saudhee toTaa aavai ||काची सउदी तोटा आवै ॥کاچیِ سادیِ توٹا آوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥gurmukh vanaj kare prabh bhaavai ||गुरमुखि वणजु करे प्रभ भावै ॥گُرمکھ وݨج کرے پربھ بھاوَے ۔۔

ਪੂੰਜੀ ਸਾਬਤੁ ਰਾਸਿ ਸਲਾਮਤਿ ਚੂਕਾ ਜਮ ਕਾ ਫਾਹਾ ਹੇ ॥੧੦॥poo(n)jee saabat raas salaamat chookaa jam kaa faahaa he ||10||पूँजी साबतु रासि सलामति चूका जम का फाहा हे ॥१०॥پُوںجیِ سابت راس سلامت چُوکا جم کا پھاها هے ۔۔۱۰۔۔