Ang 1028 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੨੮)

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਮੁਕਤਿ ਕਰਾਏ ॥satigur dhaataa mukat karaae ||सतिगुरु दाता मुकति कराए ॥ستگر داتا مُکت کرااے ۔۔

ਸਭਿ ਰੋਗ ਗਵਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਏ ॥sabh rog gavaae a(n)mirat ras paae ||सभि रोग गवाए अंमृत रसु पाए ॥سبھ روگ گوااے اںمرت رس پااے ۔۔

ਜਮੁ ਜਾਗਾਤਿ ਨਾਹੀ ਕਰੁ ਲਾਗੈ ਜਿਸੁ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਠਰੁ ਸੀਨਾ ਹੇ ॥੫॥jam jaagaat naahee kar laagai jis agan bujhee Thar seenaa he ||5||जमु जागाति नाही करु लागै जिसु अगनि बुझी ठरु सीना हे ॥५॥جم جاگات ناهیِ کر لاگَے جس اگن بُجھیِ ٹھر سیٍنا هے ۔۔۵۔۔

ਕਾਇਆ ਹੰਸ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਹੁ ਧਾਰੀ ॥kaiaa ha(n)s preet bahu dhaaree ||काइआ हंस प्रीति बहु धारी ॥کااآ هںس پریِت بهُ دھاریِ ۔۔

ਓਹੁ ਜੋਗੀ ਪੁਰਖੁ ਓਹ ਸੁੰਦਰਿ ਨਾਰੀ ॥oh jogee purakh oh su(n)dhar naaree ||ओहु जोगी पुरखु ओह सुँदरि नारी ॥اوهُ جوگیِ پُرکھ اوه سُںدر ناریِ ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਭੋਗੈ ਚੋਜ ਬਿਨੋਦੀ ਉਠਿ ਚਲਤੈ ਮਤਾ ਨ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੬॥ahinis bhogai choj binodhee uTh chalatai mataa na keenaa he ||6||अहिनिसि भोगै चोज बिनोदी उठि चलतै मता न कीना हे ॥६॥اهٍنس بھوگَے چوج بنودیِ اُٹھ چلتَے متا ن کیٍنا هے ۔۔۶۔۔

ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇ ਰਹੇ ਪ੍ਰਭ ਛਾਜੈ ॥sirasaT upai rahe prabh chhaajai ||सृसटि उपाइ रहे प्रभ छाजै ॥سِرسٹ اُپاا رهے پربھ چھاجَے ۔۔

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਗਾਜੈ ॥paun paanee baisa(n)tar gaajai ||पउण पाणी बैसंतरु गाजै ॥پاݨ پاݨیِ بَےسںتر گاجَے ۔۔

ਮਨੂਆ ਡੋਲੈ ਦੂਤ ਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਸੋ ਪਾਏ ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੭॥manooaa ddolai dhoot sa(n)gat mil so paae jo kichh keenaa he ||7||मनूआ डोलै दूत संगति मिलि सो पाए जो किछु कीना हे ॥७॥منُوآ ڈولَے دُوت سںگت مل سو پااے جو کچھ کیٍنا هے ۔۔۷۔۔

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਦੋਖ ਦੁਖ ਸਹੀਐ ॥naam visaar dhokh dhukh saheeaai ||नामु विसारि दोख दुख सहीऐ ॥نام وسار دوکھ دُکھ سهیِاَے ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਭਇਆ ਚਲਣਾ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ॥hukam bhiaa chalanaa kiau raheeaai ||हुकमु भइआ चलणा किउ रहीऐ ॥هُکم بھایا چلݨا کا رهیِاَے ۔۔

ਨਰਕ ਕੂਪ ਮਹਿ ਗੋਤੇ ਖਾਵੈ ਜਿਉ ਜਲ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਮੀਨਾ ਹੇ ॥੮॥narak koop meh gote khaavai jiau jal te baahar meenaa he ||8||नरक कूप महि गोते खावै जिउ जल ते बाहरि मीना हे ॥८॥نرک کُوپ مهِ گوتے کھاوَے جا جل تے باهر میٍنا هے ۔۔۸۔۔

ਚਉਰਾਸੀਹ ਨਰਕ ਸਾਕਤੁ ਭੋਗਾਈਐ ॥chauraaseeh narak saakat bhogaieeaai ||चउरासीह नरक साकतु भोगाईऐ ॥چاراسیِه نرک ساکت بھوگاایاَے ۔۔

ਜੈਸਾ ਕੀਚੈ ਤੈਸੋ ਪਾਈਐ ॥jaisaa keechai taiso paieeaai ||जैसा कीचै तैसो पाईऐ ॥جَےسا کیِچَے تَےسو پاایاَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ਕਿਰਤਿ ਬਾਧਾ ਗ੍ਰਸਿ ਦੀਨਾ ਹੇ ॥੯॥satigur baajhahu mukat na hoiee kirat baadhaa gras dheenaa he ||9||सतिगुर बाझहु मुकति न होई किरति बाधा ग्रसि दीना हे ॥९॥ستگر باجھهُ مُکت ن هوای کرت بادھا گرس دیٍنا هے ۔۔۹۔۔

ਖੰਡੇ ਧਾਰ ਗਲੀ ਅਤਿ ਭੀੜੀ ॥kha(n)dde dhaar galee at bheeRee ||खंडे धार गली अति भीड़ी ॥کھںڈے دھار گلیِ ات بھیِڑیِ ۔۔

ਲੇਖਾ ਲੀਜੈ ਤਿਲ ਜਿਉ ਪੀੜੀ ॥lekhaa leejai til jiau peeRee ||लेखा लीजै तिल जिउ पीड़ी ॥لےکھا لیِجَے تل جا پیِڑیِ ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਕਲਤ੍ਰ ਸੁਤ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਰਸ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੦॥maat pitaa kalatr sut belee naahee bin har ras mukat na keenaa he ||10||मात पिता कलत्र सुत बेली नाही बिनु हरि रस मुकति न कीना हे ॥१०॥مات پتا کلتر سُت بےلیِ ناهیِ بن هر رس مُکت ن کیٍنا هے ۔۔۱۰۔۔

ਮੀਤ ਸਖੇ ਕੇਤੇ ਜਗ ਮਾਹੀ ॥meet sakhe kete jag maahee ||मीत सखे केते जग माही ॥میِت سکھے کےتے جگ ماهیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪਰਮੇਸਰ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥bin gur paramesar koiee naahee ||बिनु गुर परमेसर कोई नाही ॥بٍن گُر پرمےسر کوای ناهیِ ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਮੁਕਤਿ ਪਰਾਇਣਿ ਅਨਦਿਨੁ ਕੀਰਤਨੁ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੧॥gur kee sevaa mukat parain anadhin keeratan keenaa he ||11||गुर की सेवा मुकति पराइणि अनदिनु कीरतनु कीना हे ॥११॥گُر کیِ سےوا مُکت پرااݨ اندن کیِرتن کیٍنا هے ۔۔۱۱۔۔

ਕੂੜੁ ਛੋਡਿ ਸਾਚੇ ਕਉ ਧਾਵਹੁ ॥kooR chhodd saache kau dhaavahu ||कूड़ु छोडि साचे कउ धावहु ॥کُوڑ چھوڈ ساچے کا دھاوهُ ۔۔

ਜੋ ਇਛਹੁ ਸੋਈ ਫਲੁ ਪਾਵਹੁ ॥jo ichhahu soiee fal paavahu ||जो इछहु सोई फलु पावहु ॥جو اچھهُ سوای پھل پاوهُ ۔۔

ਸਾਚ ਵਖਰ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀ ਵਿਰਲੇ ਲੈ ਲਾਹਾ ਸਉਦਾ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੨॥saach vakhar ke vaapaaree virale lai laahaa saudhaa keenaa he ||12||साच वखर के वापारी विरले लै लाहा सउदा कीना हे ॥१२॥ساچ وکھر کے واپاریِ ورلے لَے لاها سادا کیٍنا هے ۔۔۱۲۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਖਰੁ ਲੈ ਚਲਹੁ ॥har har naam vakhar lai chalahu ||हरि हरि नामु वखरु लै चलहु ॥هر هرِ نام وکھر لَے چلهُ ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਪਾਵਹੁ ਸਹਜਿ ਮਹਲਹੁ ॥dharasan paavahu sahaj mahalahu ||दरसनु पावहु सहजि महलहु ॥درسن پاوهُ سهج مهلهُ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜਿ ਲਹਹਿ ਜਨ ਪੂਰੇ ਇਉ ਸਮਦਰਸੀ ਚੀਨਾ ਹੇ ॥੧੩॥gurmukh khoj laheh jan poore iau samadharasee cheenaa he ||13||गुरमुखि खोजि लहहि जन पूरे इउ समदरसी चीना हे ॥१३॥گُرمکھ کھوج لههِ جن پُورے اا سمدرسیِ چیٍنا هے ۔۔۱۳۔۔

ਪ੍ਰਭ ਬੇਅੰਤ ਗੁਰਮਤਿ ਕੋ ਪਾਵਹਿ ॥prabh bea(n)t gurmat ko paaveh ||प्रभ बेअंत गुरमति को पावहि ॥پربھ بےاںت گُرمت کو پاوه ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਮਨ ਕਉ ਸਮਝਾਵਹਿ ॥gur kai sabadh man kau samajhaaveh ||गुर कै सबदि मन कउ समझावहि ॥گُر کَے سبد من کا سمجھاوه ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਹੁ ਇਉ ਆਤਮ ਰਾਮੈ ਲੀਨਾ ਹੇ ॥੧੪॥satigur kee baanee sat sat kar maanahu iau aatam raamai leenaa he ||14||सतिगुर की बाणी सति सति करि मानहु इउ आतम रामै लीना हे ॥१४॥ستگر کیِ باݨیِ ستِ ستِ کرِ مانهُ اا آتم رامَے لیٍنا هے ۔۔۱۴۔۔

ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ॥naaradh saaradh sevak tere ||नारद सारद सेवक तेरे ॥نارد سارد سےوک تےرے ۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਸੇਵਕ ਵਡਹੁ ਵਡੇਰੇ ॥tirabhavan sevak vaddahu vaddere ||तृभवणि सेवक वडहु वडेरे ॥تِربھوݨ سےوک وڈهُ وڈےرے ۔۔

ਸਭ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਤੂ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਦਾਤਾ ਸਭੁ ਤੇਰੋ ਕਾਰਣੁ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੧੫॥sabh teree kudharat too sir sir dhaataa sabh tero kaaran keenaa he ||15||सभ तेरी कुदरति तू सिरि सिरि दाता सभु तेरो कारणु कीना हे ॥१५॥سبھ تےریِ کُدرت تُو سر سرِ داتا سبھ تےرو کارݨ کیٍنا هے ۔۔۱۵۔۔

ਇਕਿ ਦਰਿ ਸੇਵਹਿ ਦਰਦੁ ਵਞਾਏ ॥eik dhar seveh dharadh van(j)aae ||इकि दरि सेवहि दरदु वञाए ॥ِاک در سےوه درد ونجااے ۔۔

ਓਇ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਛਡਾਏ ॥oi dharageh paidhe satiguroo chhaddaae ||ओइ दरगह पैधे सतिगुरू छडाए ॥اوِا درگه پَےدھے ستگرُو چھڈااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਬੰਧਨ ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੋੜੇ ਚਿਤੁ ਚੰਚਲੁ ਚਲਣਿ ਨ ਦੀਨਾ ਹੇ ॥੧੬॥haumai ba(n)dhan satigur toRe chit cha(n)chal chalan na dheenaa he ||16||हउमै बंधन सतिगुरि तोड़े चितु चंचलु चलणि न दीना हे ॥१६॥هامَے بںدھن ستگر توڑے چت چںچل چلݨ ن دیٍنا هے ۔۔۱۶۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਹੁ ਚੀਨਹੁ ਬਿਧਿ ਸਾਈ ॥satigur milahu cheenahu bidh saiee ||सतिगुर मिलहु चीनहु बिधि साई ॥ستگر ملهُ چیٍنهُ بدھِ ساای ۔۔

ਜਿਤੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਵਹੁ ਗਣਤ ਨ ਕਾਈ ॥jit prabh paavahu ganat na kaiee ||जितु प्रभु पावहु गणत न काई ॥جِت پربھ پاوهُ گݨت ن کاای ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਕਰਹੁ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਭੀਨਾ ਹੇ ॥੧੭॥੨॥੮॥haumai maar karahu gur sevaa jan naanak har ra(n)g bheenaa he ||17||2||8||हउमै मारि करहु गुर सेवा जन नानक हरि रंगि भीना हे ॥१७॥२॥८॥هامَے مار کرهُ گُر سےوا جن نانک هر رںگ بھیٍنا هے ۔۔۱۷۔۔۲۔۔۸۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਅਸੁਰ ਸਘਾਰਣ ਰਾਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥asur saghaaran raam hamaaraa ||असुर सघारण रामु हमारा ॥اسر سگھارݨ رام همارا ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਮਈਆ ਰਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥ghaT ghaT ramieeaa raam piaaraa ||घटि घटि रमईआ रामु पिआरा ॥گھٹ گھٹِ رمایآ رام پآرا ۔۔

ਨਾਲੇ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਮੂਲੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਿਖੁ ਵੀਚਾਰਾ ਹੇ ॥੧॥naale alakh na lakheeaai moole gurmukh likh veechaaraa he ||1||नाले अलखु न लखीऐ मूले गुरमुखि लिखु वीचारा हे ॥१॥نالے الکھ ن لکھیِاَے مُولے گُرمکھ لکھ ویِچارا هے ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਧੂ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥gurmukh saadhoo saran tumaaree ||गुरमुखि साधू सरणि तुमारी ॥گُرمکھ سادھُو سرݨ تُماریِ ۔۔