Ang 1027 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੨੭)

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਲੈ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥chaar padhaarath lai jag aaiaa ||चारि पदारथ लै जगि आइआ ॥چار پدارتھ لَے جگ آایا ۔۔

ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ॥siv sakatee ghar vaasaa paiaa ||सिव सकती घरि वासा पाइआ ॥سِو سکتیِ گھر واسا پااآ ۔۔

ਏਕੁ ਵਿਸਾਰੇ ਤਾ ਪਿੜ ਹਾਰੇ ਅੰਧੁਲੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਾ ਹੇ ॥੬॥ek visaare taa piR haare a(n)dhulai naam visaaraa he ||6||एकु विसारे ता पिड़ हारे अंधुलै नामु विसारा हे ॥६॥اےک وسارے تا پڑ هارے اںدھلَے نام وسارا هے ۔۔۶۔۔

ਬਾਲਕੁ ਮਰੈ ਬਾਲਕ ਕੀ ਲੀਲਾ ॥baalak marai baalak kee leelaa ||बालकु मरै बालक की लीला ॥بالک مرَے بالک کیِ لیِلا ۔۔

ਕਹਿ ਕਹਿ ਰੋਵਹਿ ਬਾਲੁ ਰੰਗੀਲਾ ॥keh keh roveh baal ra(n)geelaa ||कहि कहि रोवहि बालु रंगीला ॥کهِ کهِ رووه بال رںگیِلا ۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾ ਸੋ ਤਿਨ ਹੀ ਲੀਆ ਭੂਲਾ ਰੋਵਣਹਾਰਾ ਹੇ ॥੭॥jis kaa saa so tin hee leeaa bhoolaa rovanahaaraa he ||7||जिस का सा सो तिन ही लीआ भूला रोवणहारा हे ॥७॥جِس کا سا سو تن هیِ لیِآ بھُولا رووݨهارا هے ۔۔۷۔۔

ਭਰਿ ਜੋਬਨਿ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ਕਿ ਕੀਜੈ ॥bhar joban mar jaeh k keejai ||भरि जोबनि मरि जाहि कि कीजै ॥بھر جوبن مرِ جاه ک کیِجَے ۔۔

ਮੇਰਾ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਰੋਵੀਜੈ ॥meraa meraa kar roveejai ||मेरा मेरा करि रोवीजै ॥مےرا مےرا کر روویِجَے ۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਰੋਇ ਵਿਗੂਚਹਿ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਸੰਸਾਰਾ ਹੇ ॥੮॥maiaa kaaran roi vigoocheh dhirag jeevan sa(n)saaraa he ||8||माइआ कारणि रोइ विगूचहि धृगु जीवणु संसारा हे ॥८॥مااآ کارݨ روا وگُوچه دھرگ جیِوݨ سںسارا هے ۔۔۸۔۔

ਕਾਲੀ ਹੂ ਫੁਨਿ ਧਉਲੇ ਆਏ ॥kaalee hoo fun dhaule aae ||काली हू फुनि धउले आए ॥کالیِ هُو پھُن دھالے آاے ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਗਥੁ ਗਇਆ ਗਵਾਏ ॥vin naavai gath giaa gavaae ||विणु नावै गथु गइआ गवाए ॥وِݨ ناوَے گتھ گایا گوااے ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਅੰਧੁਲਾ ਬਿਨਸਿ ਬਿਨਾਸੈ ਮੂਠੇ ਰੋਇ ਪੂਕਾਰਾ ਹੇ ॥੯॥dhuramat a(n)dhulaa binas binaasai mooThe roi pookaaraa he ||9||दुरमति अंधुला बिनसि बिनासै मूठे रोइ पूकारा हे ॥९॥دُرمت اںدھلا بنس بناسَے مُوٹھے روا پُوکارا هے ۔۔۹۔۔

ਆਪੁ ਵੀਚਾਰਿ ਨ ਰੋਵੈ ਕੋਈ ॥aap veechaar na rovai koiee ||आपु वीचारि न रोवै कोई ॥آپ ویِچار ن رووَے کوای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥satigur milai ta sojhee hoiee ||सतिगुरु मिलै त सोझी होई ॥ستگر ملَے ت سوجھیِ هوای ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਨ ਖੂਲਹਿ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਨਿਸਤਾਰਾ ਹੇ ॥੧੦॥bin gur bajar kapaaT na khooleh sabadh milai nisataaraa he ||10||बिनु गुर बजर कपाट न खूलहि सबदि मिलै निसतारा हे ॥१०॥بٍن گُر بجر کپاٹ ن کھُوله سبد ملَے نستارا هے ۔۔۱۰۔۔

ਬਿਰਧਿ ਭਇਆ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ਦੇਹੀ ॥biradh bhiaa tan chheejai dhehee ||बिरधि भइआ तनु छीजै देही ॥بِردھ بھایا تن چھیِجَے دےهیِ ۔۔

ਰਾਮੁ ਨ ਜਪਈ ਅੰਤਿ ਸਨੇਹੀ ॥raam na japiee a(n)t sanehee ||रामु न जपई अंति सनेही ॥رام ن جپای اںت سنےهیِ ۔۔

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਚਲੈ ਮੁਹਿ ਕਾਲੈ ਦਰਗਹ ਝੂਠੁ ਖੁਆਰਾ ਹੇ ॥੧੧॥naam visaar chalai muh kaalai dharageh jhooTh khuaaraa he ||11||नामु विसारि चलै मुहि कालै दरगह झूठु खुआरा हे ॥११॥نام وسار چلَے مُه کالَے درگه جھُوٹھ کھُآرا هے ۔۔۱۱۔۔

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਚਲੈ ਕੂੜਿਆਰੋ ॥naam visaar chalai kooRiaaro ||नामु विसारि चलै कूड़िआरो ॥نام وسار چلَے کُوڑآرو ۔۔

ਆਵਤ ਜਾਤ ਪੜੈ ਸਿਰਿ ਛਾਰੋ ॥aavat jaat paRai sir chhaaro ||आवत जात पड़ै सिरि छारो ॥آوت جات پڑَے سر چھارو ۔۔

ਸਾਹੁਰੜੈ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਨ ਪਾਏ ਪੇਈਅੜੈ ਸਿਰਿ ਮਾਰਾ ਹੇ ॥੧੨॥saahuraRai ghar vaas na paae peieeaRai sir maaraa he ||12||साहुरड़ै घरि वासु न पाए पेईअड़ै सिरि मारा हे ॥१२॥ساهُرڑَے گھر واس ن پااے پےایاڑَے سرِ مارا هے ۔۔۱۲۔۔

ਖਾਜੈ ਪੈਝੈ ਰਲੀ ਕਰੀਜੈ ॥khaajai paijhai ralee kareejai ||खाजै पैझै रली करीजै ॥کھاجَے پَےجھَے رلیِ کریِجَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਅਭ ਭਗਤੀ ਬਾਦਿ ਮਰੀਜੈ ॥bin abh bhagatee baadh mareejai ||बिनु अभ भगती बादि मरीजै ॥بٍن ابھ بھگتیِ باد مریِجَے ۔۔

ਸਰ ਅਪਸਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣੈ ਜਮੁ ਮਾਰੇ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ਹੇ ॥੧੩॥sar apasar kee saar na jaanai jam maare kiaa chaaraa he ||13||सर अपसर की सार न जाणै जमु मारे किआ चारा हे ॥१३॥سر اپسر کیِ سار ن جاݨَے جم مارے کآ چارا هے ۔۔۱۳۔۔

ਪਰਵਿਰਤੀ ਨਰਵਿਰਤਿ ਪਛਾਣੈ ॥paraviratee naravirat pachhaanai ||परविरती नरविरति पछाणै ॥پرورتیِ نرورت پچھاݨَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਬਦਿ ਘਰੁ ਜਾਣੈ ॥gur kai sa(n)g sabadh ghar jaanai ||गुर कै संगि सबदि घरु जाणै ॥گُر کَے سںگ سبد گھر جاݨَے ۔۔

ਕਿਸ ਹੀ ਮੰਦਾ ਆਖਿ ਨ ਚਲੈ ਸਚਿ ਖਰਾ ਸਚਿਆਰਾ ਹੇ ॥੧੪॥kis hee ma(n)dhaa aakh na chalai sach kharaa sachiaaraa he ||14||किस ही मंदा आखि न चलै सचि खरा सचिआरा हे ॥१४॥کِس هیِ مںدا آکھ ن چلَے سچ کھرا سچِآرا هے ۔۔۱۴۔۔

ਸਾਚ ਬਿਨਾ ਦਰਿ ਸਿਝੈ ਨ ਕੋਈ ॥saach binaa dhar sijhai na koiee ||साच बिना दरि सिझै न कोई ॥ساچ بنا در سجھَے ن کوای ۔۔

ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਪੈਝੈ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥saach sabadh paijhai pat hoiee ||साच सबदि पैझै पति होई ॥ساچ سبد پَےجھَے پت هوای ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਲਏ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰਾ ਹੇ ॥੧੫॥aape bakhas le tis bhaavai haumai garab nivaaraa he ||15||आपे बखसि लए तिसु भावै हउमै गरबु निवारा हे ॥१५॥آپے بکھس لاے تس بھاوَے هامَے گرب نوارا هے ۔۔۱۵۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥gur kirapaa te hukam pachhaanai ||गुर किरपा ते हुकमु पछाणै ॥گُر کرپا تے هُکم پچھاݨَے ۔۔

ਜੁਗਹ ਜੁਗੰਤਰ ਕੀ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥jugeh juga(n)tar kee bidh jaanai ||जुगह जुगंतर की बिधि जाणै ॥جُگه جُگںتر کیِ بدھ جاݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ਸਚੁ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰਾ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥੭॥naanak naam japahu tar taaree sach taare taaranahaaraa he ||16||1||7||नानक नामु जपहु तरु तारी सचु तारे तारणहारा हे ॥१६॥१॥७॥نانک نام جپهُ تر تاریِ سچ تارے تارݨهارا هے ۔۔۱۶۔۔۱۔۔۷۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਹਰਿ ਸਾ ਮੀਤੁ ਨਾਹੀ ਮੈ ਕੋਈ ॥har saa meet naahee mai koiee ||हरि सा मीतु नाही मै कोई ॥هر سا میِت ناهیِ مَے کوای ۔۔

ਜਿਨਿ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੀਆ ਸੁਰਤਿ ਸਮੋਈ ॥jin tan man dheeaa surat samoiee ||जिनि तनु मनु दीआ सुरति समोई ॥جٍن تن من دیِآ سُرت سموای ۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿ ਸਮਾਲੇ ਸੋ ਅੰਤਰਿ ਦਾਨਾ ਬੀਨਾ ਹੇ ॥੧॥sarab jeeaa pratipaal samaale so a(n)tar dhaanaa beenaa he ||1||सरब जीआ प्रतिपालि समाले सो अंतरि दाना बीना हे ॥१॥سرب جیِآ پرتپال سمالے سو اںتر دانا بیٍنا هے ۔۔۱۔۔

ਗੁਰੁ ਸਰਵਰੁ ਹਮ ਹੰਸ ਪਿਆਰੇ ॥gur saravar ham ha(n)s piaare ||गुरु सरवरु हम हंस पिआरे ॥گُر سرور هم هںس پآرے ۔۔

ਸਾਗਰ ਮਹਿ ਰਤਨ ਲਾਲ ਬਹੁ ਸਾਰੇ ॥saagar meh ratan laal bahu saare ||सागर महि रतन लाल बहु सारे ॥ساگر مهِ رتن لال بهُ سارے ۔۔

ਮੋਤੀ ਮਾਣਕ ਹੀਰਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਵਤ ਮਨੁ ਤਨੁ ਭੀਨਾ ਹੇ ॥੨॥motee maanak heeraa har jas gaavat man tan bheenaa he ||2||मोती माणक हीरा हरि जसु गावत मनु तनु भीना हे ॥२॥موتیِ ماݨک هیِرا هر جس گاوت من تن بھیٍنا هے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਅਗਮ ਅਗਾਹੁ ਅਗਾਧਿ ਨਿਰਾਲਾ ॥har agam agaahu agaadh niraalaa ||हरि अगम अगाहु अगाधि निराला ॥هر اگم اگاهُ اگادھ نرالا ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥har a(n)t na paieeaai gur gopaalaa ||हरि अंतु न पाईऐ गुर गोपाला ॥هر اںت ن پاایاَے گُر گوپالا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਤਾਰੇ ਤਾਰਣਹਾਰਾ ਮੇਲਿ ਲਏ ਰੰਗਿ ਲੀਨਾ ਹੇ ॥੩॥satigur mat taare taaranahaaraa mel le ra(n)g leenaa he ||3||सतिगुर मति तारे तारणहारा मेलि लए रंगि लीना हे ॥३॥ستگر متِ تارے تارݨهارا مےل لاے رںگ لیٍنا هے ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਾਝਹੁ ਮੁਕਤਿ ਕਿਨੇਹੀ ॥satigur baajhahu mukat kinehee ||सतिगुर बाझहु मुकति किनेही ॥ستگر باجھهُ مُکت کنےهیِ ۔۔

ਓਹੁ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ॥oh aadh jugaadhee raam sanehee ||ओहु आदि जुगादी राम सनेही ॥اوهُ آد جُگادیِ رام سنےهیِ ۔۔

ਦਰਗਹ ਮੁਕਤਿ ਕਰੇ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਬਖਸੇ ਅਵਗੁਣ ਕੀਨਾ ਹੇ ॥੪॥dharageh mukat kare kar kirapaa bakhase avagun keenaa he ||4||दरगह मुकति करे करि किरपा बखसे अवगुण कीना हे ॥४॥درگه مُکت کرے کر کرپا بکھسے اوگݨ کیٍنا هے ۔۔۴۔۔