Ang 1023 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੨੩)

ਸਚੈ ਊਪਰਿ ਅਵਰ ਨ ਦੀਸੈ ਸਾਚੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੮॥sachai uoopar avar na dheesai saache keemat paiee he ||8||सचै ऊपरि अवर न दीसै साचे कीमति पाई हे ॥८॥سچَے اُوپر اور ن دیِسَے ساچے کیِمت پاای هے ۔۔۸۔۔

ਐਥੈ ਗੋਇਲੜਾ ਦਿਨ ਚਾਰੇ ॥aaithai goilaRaa dhin chaare ||ऐथै गोइलड़ा दिन चारे ॥اَےتھَے گوالڑا دن چارے ۔۔

ਖੇਲੁ ਤਮਾਸਾ ਧੁੰਧੂਕਾਰੇ ॥khel tamaasaa dhu(n)dhookaare ||खेलु तमासा धुँधूकारे ॥کھےل تماسا دھُںدھُوکارے ۔۔

ਬਾਜੀ ਖੇਲਿ ਗਏ ਬਾਜੀਗਰ ਜਿਉ ਨਿਸਿ ਸੁਪਨੈ ਭਖਲਾਈ ਹੇ ॥੯॥baajee khel ge baajeegar jiau nis supanai bhakhalaiee he ||9||बाजी खेलि गए बाजीगर जिउ निसि सुपनै भखलाई हे ॥९॥باجیِ کھےل گاے باجیِگر جا نس سُپنَے بھکھلاای هے ۔۔۹۔۔

ਤਿਨ ਕਉ ਤਖਤਿ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥tin kau takhat milee vaddiaaiee ||तिन कउ तखति मिली वडिआई ॥تٍن کا تکھت ملیِ وڈآای ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥nirabhau man vasiaa liv laiee ||निरभउ मनि वसिआ लिव लाई ॥نِربھا من وسِآ لو لاای ۔۔

ਖੰਡੀ ਬ੍ਰਹਮੰਡੀ ਪਾਤਾਲੀ ਪੁਰੀਈ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥kha(n)ddee brahama(n)ddee paataalee pureeiee tirabhavan taaRee laiee he ||10||खंडी ब्रहमंडी पाताली पुरीई तृभवण ताड़ी लाई हे ॥१०॥کھںڈیِ برهمںڈیِ پاتالیِ پُریِای تربھوݨ تاڑیِ لاای هے ۔۔۱۰۔۔

ਸਾਚੀ ਨਗਰੀ ਤਖਤੁ ਸਚਾਵਾ ॥saachee nagaree takhat sachaavaa ||साची नगरी तखतु सचावा ॥ساچیِ نگریِ تکھت سچاوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵਾ ॥gurmukh saach milai sukh paavaa ||गुरमुखि साचु मिलै सुखु पावा ॥گُرمکھ ساچ ملَے سُکھ پاوا ۔۔

ਸਾਚੇ ਸਾਚੈ ਤਖਤਿ ਵਡਾਈ ਹਉਮੈ ਗਣਤ ਗਵਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥saache saachai takhat vaddaiee haumai ganat gavaiee he ||11||साचे साचै तखति वडाई हउमै गणत गवाई हे ॥११॥ساچے ساچَے تکھت وڈاای هامَے گݨت گواای هے ۔۔۱۱۔۔

ਗਣਤ ਗਣੀਐ ਸਹਸਾ ਜੀਐ ॥ganat ganeeaai sahasaa jeeaai ||गणत गणीऐ सहसा जीऐ ॥گݨت گݨیِاَے سهسا جیِاَے ۔۔

ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਦੂਐ ਤੀਐ ॥kiau sukh paavai dhooaai teeaai ||किउ सुखु पावै दूऐ तीऐ ॥کِا سُکھ پاوَے دُواَے تیِاَے ۔۔

ਨਿਰਮਲੁ ਏਕੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਪਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥niramal ek nira(n)jan dhaataa gur poore te pat paiee he ||12||निरमलु एकु निरंजनु दाता गुर पूरे ते पति पाई हे ॥१२॥نِرمل اےک نرںجن داتا گُر پُورے تے پت پاای هے ۔۔۱۲۔۔

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਵਿਰਲੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ॥jug jug viralee gurmukh jaataa ||जुगि जुगि विरली गुरमुखि जाता ॥جُگ جُگ ورلیِ گُرمکھ جاتا ۔۔

ਸਾਚਾ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥saachaa rav rahiaa man raataa ||साचा रवि रहिआ मनु राता ॥ساچا رو رهِآ من راتا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਓਟ ਗਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਕਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥tis kee oT gahee sukh paiaa man tan mail na kaiee he ||13||तिस की ओट गही सुखु पाइआ मनि तनि मैलु न काई हे ॥१३॥تِس کیِ اوٹ گهیِ سُکھ پاایا من تنِ مَےل ن کاای هے ۔۔۱۳۔۔

ਜੀਭ ਰਸਾਇਣਿ ਸਾਚੈ ਰਾਤੀ ॥jeebh rasain saachai raatee ||जीभ रसाइणि साचै राती ॥جیِبھ رسااݨ ساچَے راتیِ ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਸੰਗੀ ਭਉ ਨ ਭਰਾਤੀ ॥har prabh sa(n)gee bhau na bharaatee ||हरि प्रभु संगी भउ न भराती ॥هر پربھ سںگیِ بھا ن بھراتیِ ۔۔

ਸ੍ਰਵਣ ਸ੍ਰੋਤ ਰਜੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥sravan srot raje gurbaanee jotee jot milaiee he ||14||स्रवण स्रोत रजे गुरबाणी जोती जोति मिलाई हे ॥१४॥سروݨ سروت رجے گُرباݨیِ جوتیِ جوت ملاای هے ۔۔۱۴۔۔

ਰਖਿ ਰਖਿ ਪੈਰ ਧਰੇ ਪਉ ਧਰਣਾ ॥rakh rakh pair dhare pau dharanaa ||रखि रखि पैर धरे पउ धरणा ॥رکھ رکھِ پَےر دھرے پا دھرݨا ۔۔

ਜਤ ਕਤ ਦੇਖਉ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾ ॥jat kat dhekhau teree saranaa ||जत कत देखउ तेरी सरणा ॥جت کت دےکھا تےریِ سرݨا ۔۔

ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਦੇਹਿ ਤੂਹੈ ਮਨਿ ਭਾਵਹਿ ਤੁਝ ਹੀ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ਹੇ ॥੧੫॥dhukh sukh dheh toohai man bhaaveh tujh hee siau ban aaiee he ||15||दुखु सुखु देहि तूहै मनि भावहि तुझ ही सिउ बणि आई हे ॥१५॥دُکھ سُکھ دےه تُوهَے من بھاوه تُجھ هیِ سا بݨِ آای هے ۔۔۱۵۔۔

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਕੋ ਬੇਲੀ ਨਾਹੀ ॥a(n)t kaal ko belee naahee ||अंत कालि को बेली नाही ॥اںت کال کو بےلیِ ناهیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥gurmukh jaataa tudh saalaahee ||गुरमुखि जाता तुधु सालाही ॥گُرمکھ جاتا تُدھ سالاهیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੩॥naanak naam rate bairaagee nij ghar taaRee laiee he ||16||3||नानक नामि रते बैरागी निज घरि ताड़ी लाई हे ॥१६॥३॥نانک نام رتے بَےراگیِ نج گھر تاڑیِ لاای هے ۔۔۱۶۔۔۳۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦੀ ਅਪਰ ਅਪਾਰੇ ॥aadh jugaadhee apar apaare ||आदि जुगादी अपर अपारे ॥آد جُگادیِ اپر اپارے ۔۔

ਆਦਿ ਨਿਰੰਜਨ ਖਸਮ ਹਮਾਰੇ ॥aadh nira(n)jan khasam hamaare ||आदि निरंजन खसम हमारे ॥آد نرںجن کھسم همارے ۔۔

ਸਾਚੇ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਵੀਚਾਰੀ ਸਾਚੇ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧॥saache jog jugat veechaaree saache taaRee laiee he ||1||साचे जोग जुगति वीचारी साचे ताड़ी लाई हे ॥१॥ساچے جوگ جُگت ویِچاریِ ساچے تاڑیِ لاای هے ۔۔۱۔۔

ਕੇਤੜਿਆ ਜੁਗ ਧੁੰਧੂਕਾਰੈ ॥ketaRiaa jug dhu(n)dhookaarai ||केतड़िआ जुग धुँधूकारै ॥کےتڑآ جُگ دھُںدھُوکارَے ۔۔

ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੈ ॥taaRee laiee sirajanahaarai ||ताड़ी लाई सिरजणहारै ॥تاڑیِ لاای سرجݨهارَے ۔۔

ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਸਾਚੈ ਤਖਤਿ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੨॥sach naam sachee vaddiaaiee saachai takhat vaddaiee he ||2||सचु नामु सची वडिआई साचै तखति वडाई हे ॥२॥سچ نام سچیِ وڈآای ساچَے تکھت وڈاای هے ۔۔۲۔۔

ਸਤਜੁਗਿ ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਸਰੀਰਾ ॥satajug sat sa(n)tokh sareeraa ||सतजुगि सतु संतोखु सरीरा ॥ستجگ ست سںتوکھ سریِرا ۔۔

ਸਤਿ ਸਤਿ ਵਰਤੈ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰਾ ॥sat sat varatai gahir ga(n)bheeraa ||सति सति वरतै गहिर गंभीरा ॥ست ستِ ورتَے گهِر گںبھیِرا ۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਪਰਖੈ ਸਾਚੈ ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਈ ਹੇ ॥੩॥sachaa saahib sach parakhai saachai hukam chalaiee he ||3||सचा साहिबु सचु परखै साचै हुकमि चलाई हे ॥३॥سچا ساهب سچ پرکھَے ساچَے هُکم چلاای هے ۔۔۳۔۔

ਸਤ ਸੰਤੋਖੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥sat sa(n)tokhee satigur pooraa ||सत संतोखी सतिगुरु पूरा ॥ست سںتوکھیِ ستگر پُورا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨੇ ਸੋ ਸੂਰਾ ॥gur kaa sabadh mane so sooraa ||गुर का सबदु मने सो सूरा ॥گُر کا سبد منے سو سُورا ۔۔

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਸਾਚੁ ਨਿਵਾਸਾ ਮਾਨੈ ਹੁਕਮੁ ਰਜਾਈ ਹੇ ॥੪॥saachee dharageh saach nivaasaa maanai hukam rajaiee he ||4||साची दरगह साचु निवासा मानै हुकमु रजाई हे ॥४॥ساچیِ درگه ساچ نواسا مانَے هُکم رجاای هے ۔۔۴۔۔

ਸਤਜੁਗਿ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥satajug saach kahai sabh koiee ||सतजुगि साचु कहै सभु कोई ॥ستجگ ساچ کهَے سبھ کوای ۔۔

ਸਚਿ ਵਰਤੈ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥sach varatai saachaa soiee ||सचि वरतै साचा सोई ॥سچ ورتَے ساچا سوای ۔۔

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਭਰਮ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਸਖਾਈ ਹੇ ॥੫॥man mukh saach bharam bhau bha(n)jan gurmukh saach sakhaiee he ||5||मनि मुखि साचु भरम भउ भंजनु गुरमुखि साचु सखाई हे ॥५॥من مُکھ ساچ بھرم بھا بھںجن گُرمکھ ساچ سکھاای هے ۔۔۵۔۔

ਤ੍ਰੇਤੈ ਧਰਮ ਕਲਾ ਇਕ ਚੂਕੀ ॥tretai dharam kalaa ik chookee ||त्रेतै धरम कला इक चूकी ॥ترےتَے دھرم کلا اک چُوکیِ ۔۔

ਤੀਨਿ ਚਰਣ ਇਕ ਦੁਬਿਧਾ ਸੂਕੀ ॥teen charan ik dhubidhaa sookee ||तीनि चरण इक दुबिधा सूकी ॥تیٍن چرݨ اک دُبدھا سُوکیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਸਾਚੁ ਵਖਾਣੈ ਮਨਮੁਖਿ ਪਚੈ ਅਵਾਈ ਹੇ ॥੬॥gurmukh hovai su saach vakhaanai manmukh pachai avaiee he ||6||गुरमुखि होवै सु साचु वखाणै मनमुखि पचै अवाई हे ॥६॥گُرمکھ هووَے سُ ساچ وکھاݨَے منمکھ پچَے اواای هے ۔۔۶۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਕਦੇ ਨ ਦਰਗਹ ਸੀਝੈ ॥manmukh kadhe na dharageh seejhai ||मनमुखि कदे न दरगह सीझै ॥منمکھ کدے ن درگه سیِجھَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਕਿਉ ਅੰਤਰੁ ਰੀਝੈ ॥bin sabadhai kiau a(n)tar reejhai ||बिनु सबदै किउ अंतरु रीझै ॥بٍن سبدَے کا اںتر ریِجھَے ۔۔

ਬਾਧੇ ਆਵਹਿ ਬਾਧੇ ਜਾਵਹਿ ਸੋਝੀ ਬੂਝ ਨ ਕਾਈ ਹੇ ॥੭॥baadhe aaveh baadhe jaaveh sojhee boojh na kaiee he ||7||बाधे आवहि बाधे जावहि सोझी बूझ न काई हे ॥७॥بادھے آوه بادھے جاوه سوجھیِ بُوجھ ن کاای هے ۔۔۷۔۔

ਦਇਆ ਦੁਆਪੁਰਿ ਅਧੀ ਹੋਈ ॥dhiaa dhuaapur adhee hoiee ||दइआ दुआपुरि अधी होई ॥دایا دُآپر ادھیِ هوای ۔۔