Ang 1022 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੨੨)

ਗੰਗਾ ਜਮੁਨਾ ਕੇਲ ਕੇਦਾਰਾ ॥ga(n)gaa jamunaa kel kedhaaraa ||गंगा जमुना केल केदारा ॥گںگا جمنا کےل کےدارا ۔۔

ਕਾਸੀ ਕਾਂਤੀ ਪੁਰੀ ਦੁਆਰਾ ॥kaasee kaa(n)tee puree dhuaaraa ||कासी काँती पुरी दुआरा ॥کاسیِ کاںتیِ پُریِ دُآرا ۔۔

ਗੰਗਾ ਸਾਗਰੁ ਬੇਣੀ ਸੰਗਮੁ ਅਠਸਠਿ ਅੰਕਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੯॥ga(n)gaa saagar benee sa(n)gam aThasaTh a(n)k samaiee he ||9||गंगा सागरु बेणी संगमु अठसठि अंकि समाई हे ॥९॥گںگا ساگر بےݨیِ سںگم اٹھسٹھ اںک سماای هے ۔۔۹۔۔

ਆਪੇ ਸਿਧ ਸਾਧਿਕੁ ਵੀਚਾਰੀ ॥aape sidh saadhik veechaaree ||आपे सिध साधिकु वीचारी ॥آپے سدھ سادھک ویِچاریِ ۔۔

ਆਪੇ ਰਾਜਨੁ ਪੰਚਾ ਕਾਰੀ ॥aape raajan pa(n)chaa kaaree ||आपे राजनु पंचा कारी ॥آپے راجن پںچا کاریِ ۔۔

ਤਖਤਿ ਬਹੈ ਅਦਲੀ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਭਰਮੁ ਭੇਦੁ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥takhat bahai adhalee prabh aape bharam bhedh bhau jaiee he ||10||तखति बहै अदली प्रभु आपे भरमु भेदु भउ जाई हे ॥१०॥تکھت بهَے ادلیِ پربھ آپے بھرم بھےد بھا جاای هے ۔۔۱۰۔۔

ਆਪੇ ਕਾਜੀ ਆਪੇ ਮੁਲਾ ॥aape kaajee aape mulaa ||आपे काजी आपे मुला ॥آپے کاجیِ آپے مُلا ۔۔

ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਨ ਕਬਹੂ ਭੁਲਾ ॥aap abhul na kabahoo bhulaa ||आपि अभुलु न कबहू भुला ॥آپ ابھل ن کبهُو بھُلا ۔۔

ਆਪੇ ਮਿਹਰ ਦਇਆਪਤਿ ਦਾਤਾ ਨਾ ਕਿਸੈ ਕੋ ਬੈਰਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥aape mihar dhiaapat dhaataa naa kisai ko bairaiee he ||11||आपे मिहर दइआपति दाता ना किसै को बैराई हे ॥११॥آپے مهر دایاپت داتا نا کسَے کو بَےراای هے ۔۔۱۱۔۔

ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥jis bakhase tis dhe vaddiaaiee ||जिसु बखसे तिसु दे वडिआई ॥جِس بکھسے تس دے وڈآای ۔۔

ਸਭਸੈ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ॥sabhasai dhaataa til na tamaiee ||सभसै दाता तिलु न तमाई ॥سبھسَے داتا تل ن تماای ۔۔

ਭਰਪੁਰਿ ਧਾਰਿ ਰਹਿਆ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਗੁਪਤੁ ਪ੍ਰਗਟੁ ਸਭ ਠਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥bharapur dhaar rahiaa nihakeval gupat pragaT sabh Thaiee he ||12||भरपुरि धारि रहिआ निहकेवलु गुपतु प्रगटु सभ ठाई हे ॥१२॥بھرپر دھار رهِآ نهکےول گُپت پرگٹ سبھ ٹھاای هے ۔۔۱۲۔۔

ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਅਗਮ ਅਪਾਰੈ ॥kiaa saalaahee agam apaarai ||किआ सालाही अगम अपारै ॥کِآ سالاهیِ اگم اپارَے ۔۔

ਸਾਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਮੁਰਾਰੈ ॥saache sirajanahaar muraarai ||साचे सिरजणहार मुरारै ॥ساچے سرجݨهار مُرارَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮੇਲੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲੈ ਮੇਲਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥jis no nadhar kare tis mele mel milai melaiee he ||13||जिस नो नदरि करे तिसु मेले मेलि मिलै मेलाई हे ॥१३॥جِس نو ندر کرے تس مےلے مےل ملَے مےلاای هے ۔۔۱۳۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਦੁਆਰੈ ॥brahamaa bisan mahes dhuaarai ||ब्रहमा बिसनु महेसु दुआरै ॥برهما بسن مهےس دُآرَے ۔۔

ਊਭੇ ਸੇਵਹਿ ਅਲਖ ਅਪਾਰੈ ॥uoobhe seveh alakh apaarai ||ऊभे सेवहि अलख अपारै ॥اُوبھے سےوه الکھ اپارَے ۔۔

ਹੋਰ ਕੇਤੀ ਦਰਿ ਦੀਸੈ ਬਿਲਲਾਦੀ ਮੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥hor ketee dhar dheesai bilalaadhee mai ganat na aavai kaiee he ||14||होर केती दरि दीसै बिललादी मै गणत न आवै काई हे ॥१४॥هور کےتیِ در دیِسَے بللادیِ مَے گݨت ن آوَے کاای هے ۔۔۱۴۔۔

ਸਾਚੀ ਕੀਰਤਿ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥saachee keerat saachee baanee ||साची कीरति साची बाणी ॥ساچیِ کیِرت ساچیِ باݨیِ ۔۔

ਹੋਰ ਨ ਦੀਸੈ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣੀ ॥hor na dheesai bedh puraanee ||होर न दीसै बेद पुराणी ॥هور ن دیِسَے بےد پُراݨیِ ۔۔

ਪੂੰਜੀ ਸਾਚੁ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਮੈ ਧਰ ਹੋਰ ਨ ਕਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥poo(n)jee saach sache gun gaavaa mai dhar hor na kaiee he ||15||पूँजी साचु सचे गुण गावा मै धर होर न काई हे ॥१५॥پُوںجیِ ساچ سچے گُݨ گاوا مَے دھر هور ن کاای هے ۔۔۱۵۔۔

ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਸਾਚਾ ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ॥jug jug saachaa hai bhee hosee ||जुगु जुगु साचा है भी होसी ॥جُگ جُگ ساچا هَے بھیِ هوسیِ ۔۔

ਕਉਣੁ ਨ ਮੂਆ ਕਉਣੁ ਨ ਮਰਸੀ ॥kaun na mooaa kaun na marasee ||कउणु न मूआ कउणु न मरसी ॥کاݨ ن مُوآ کاݨ ن مرسیِ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਦਰਿ ਦੇਖਹੁ ਲਿਵ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੨॥naanak neech kahai bena(n)tee dhar dhekhahu liv laiee he ||16||2||नानकु नीचु कहै बेनंती दरि देखहु लिव लाई हे ॥१६॥२॥نانک نیِچ کهَے بےنµتیِ در دےکھهُ لو لاای هے ۔۔۱۶۔۔۲۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਦੂਜੀ ਦੁਰਮਤਿ ਅੰਨੀ ਬੋਲੀ ॥dhoojee dhuramat a(n)nee bolee ||दूजी दुरमति अंनी बोली ॥دُوجیِ دُرمت انّیِ بولیِ ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕੀ ਕਚੀ ਚੋਲੀ ॥kaam karodh kee kachee cholee ||काम क्रोध की कची चोली ॥کام ک®ودھ کیِ کچیِ چولیِ ۔۔

ਘਰਿ ਵਰੁ ਸਹਜੁ ਨ ਜਾਣੈ ਛੋਹਰਿ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਨੀਦ ਨ ਪਾਈ ਹੇ ॥੧॥ghar var sahaj na jaanai chhohar bin pir needh na paiee he ||1||घरि वरु सहजु न जाणै छोहरि बिनु पिर नीद न पाई हे ॥१॥گھر ور سهج ن جاݨَے چھوهرِ بن پر نیِد ن پاای هے ۔۔۱۔۔

ਅੰਤਰਿ ਅਗਨਿ ਜਲੈ ਭੜਕਾਰੇ ॥a(n)tar agan jalai bhaRakaare ||अंतरि अगनि जलै भड़कारे ॥اںتر اگن جلَے بھڑکارے ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਤਕੇ ਕੁੰਡਾ ਚਾਰੇ ॥manmukh take ku(n)ddaa chaare ||मनमुखु तके कुँडा चारे ॥منمکھ تکے کُںڈا چارے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਾਚੇ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੨॥bin satigur seve kiau sukh paieeaai saache haath vaddaiee he ||2||बिनु सतिगुर सेवे किउ सुखु पाईऐ साचे हाथि वडाई हे ॥२॥بٍن ستگر سےوے کا سُکھ پاایاَے ساچے هاتھ وڈاای هے ۔۔۲۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ਨਿਵਾਰੇ ॥kaam karodh aha(n)kaar nivaare ||कामु क्रोधु अहंकारु निवारे ॥کام ک®ودھ اهںکار نوارے ۔۔

ਤਸਕਰ ਪੰਚ ਸਬਦਿ ਸੰਘਾਰੇ ॥tasakar pa(n)ch sabadh sa(n)ghaare ||तसकर पंच सबदि संघारे ॥تسکر پںچ سبد سںگھارے ۔۔

ਗਿਆਨ ਖੜਗੁ ਲੈ ਮਨ ਸਿਉ ਲੂਝੈ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਈ ਹੇ ॥੩॥giaan khaRag lai man siau loojhai manasaa maneh samaiee he ||3||गिआन खड़गु लै मन सिउ लूझै मनसा मनहि समाई हे ॥३॥گِآن کھڑگ لَے من سا لُوجھَے منسا منه سماای هے ۔۔۳۔۔

ਮਾ ਕੀ ਰਕਤੁ ਪਿਤਾ ਬਿਦੁ ਧਾਰਾ ॥maa kee rakat pitaa bidh dhaaraa ||मा की रकतु पिता बिदु धारा ॥ما کیِ رکت پتا بد دھارا ۔۔

ਮੂਰਤਿ ਸੂਰਤਿ ਕਰਿ ਆਪਾਰਾ ॥moorat soorat kar aapaaraa ||मूरति सूरति करि आपारा ॥مُورت سُورت کر آپارا ۔۔

ਜੋਤਿ ਦਾਤਿ ਜੇਤੀ ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਕਰਤਾ ਸਭ ਠਾਈ ਹੇ ॥੪॥jot dhaat jetee sabh teree too karataa sabh Thaiee he ||4||जोति दाति जेती सभ तेरी तू करता सभ ठाई हे ॥४॥جوت دات جےتیِ سبھ تےریِ تُو کرتا سبھ ٹھاای هے ۔۔۴۔۔

ਤੁਝ ਹੀ ਕੀਆ ਜੰਮਣ ਮਰਣਾ ॥tujh hee keeaa ja(n)man maranaa ||तुझ ही कीआ जंमण मरणा ॥تُجھ هیِ کیِآ جںمݨ مرݨا ۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸਮਝ ਪੜੀ ਕਿਆ ਡਰਣਾ ॥gur te samajh paRee kiaa ddaranaa ||गुर ते समझ पड़ी किआ डरणा ॥گُر تے سمجھ پڑیِ کآ ڈرݨا ۔۔

ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਦਇਆ ਕਰਿ ਦੇਖਹਿ ਦੁਖੁ ਦਰਦੁ ਸਰੀਰਹੁ ਜਾਈ ਹੇ ॥੫॥too dhiaal dhiaa kar dhekheh dhukh dharadh sareerahu jaiee he ||5||तू दइआलु दइआ करि देखहि दुखु दरदु सरीरहु जाई हे ॥५॥تُو دایال دایا کر دےکھه دُکھ درد سریِرهُ جاای هے ۔۔۵۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਬੈਸਿ ਰਹੇ ਭਉ ਖਾਇਆ ॥nij ghar bais rahe bhau khaiaa ||निज घरि बैसि रहे भउ खाइआ ॥نِج گھر بَےس رهے بھا کھاایا ۔۔

ਧਾਵਤ ਰਾਖੇ ਠਾਕਿ ਰਹਾਇਆ ॥dhaavat raakhe Thaak rahaiaa ||धावत राखे ठाकि रहाइआ ॥دھاوت راکھے ٹھاک رهاایا ۔۔

ਕਮਲ ਬਿਗਾਸ ਹਰੇ ਸਰ ਸੁਭਰ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਸਖਾਈ ਹੇ ॥੬॥kamal bigaas hare sar subhar aatam raam sakhaiee he ||6||कमल बिगास हरे सर सुभर आतम रामु सखाई हे ॥६॥کمل بگاس هرے سر سُبھر آتم رام سکھاای هے ۔۔۶۔۔

ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਆਏ ॥maran likhai ma(n)ddal meh aae ||मरणु लिखाइ मंडल महि आए ॥مرݨ لکھاا مںڈل مهِ آاے ۔۔

ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਚਲਣਾ ਪਰਥਾਏ ॥kiau raheeaai chalanaa parathaae ||किउ रहीऐ चलणा परथाए ॥کِا رهیِاَے چلݨا پرتھااے ۔۔

ਸਚਾ ਅਮਰੁ ਸਚੇ ਅਮਰਾ ਪੁਰਿ ਸੋ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੭॥sachaa amar sache amaraa pur so sach milai vaddaiee he ||7||सचा अमरु सचे अमरा पुरि सो सचु मिलै वडाई हे ॥७॥سچا امر سچے امرا پُر سو سچ ملَے وڈاای هے ۔۔۷۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਇਆ ਜਗਤੁ ਸਬਾਇਆ ॥aap upaiaa jagat sabaiaa ||आपि उपाइआ जगतु सबाइआ ॥آپ اُپاایا جگت سباایا ۔۔

ਜਿਨਿ ਸਿਰਿਆ ਤਿਨਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਆ ॥jin siriaa tin dha(n)dhai laiaa ||जिनि सिरिआ तिनि धंधै लाइआ ॥جٍن سرآ تنِ دھںدھَے لاایا ۔۔