Ang 1021 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੨੧)

ਆਪੇ ਕਿਸ ਹੀ ਕਸਿ ਬਖਸੇ ਆਪੇ ਦੇ ਲੈ ਭਾਈ ਹੇ ॥੮॥aape kis hee kas bakhase aape dhe lai bhaiee he ||8||आपे किस ही कसि बखसे आपे दे लै भाई हे ॥८॥آپے کس هیِ کس بکھسے آپے دے لَے بھاای هے ۔۔۸۔۔

ਆਪੇ ਧਨਖੁ ਆਪੇ ਸਰਬਾਣਾ ॥aape dhanakh aape sarabaanaa ||आपे धनखु आपे सरबाणा ॥آپے دھنکھ آپے سرباݨا ۔۔

ਆਪੇ ਸੁਘੜੁ ਸਰੂਪੁ ਸਿਆਣਾ ॥aape sughaR saroop siaanaa ||आपे सुघड़ु सरूपु सिआणा ॥آپے سُگھڑ سرُوپ سآݨا ۔۔

ਕਹਤਾ ਬਕਤਾ ਸੁਣਤਾ ਸੋਈ ਆਪੇ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ਹੇ ॥੯॥kahataa bakataa sunataa soiee aape banat banaiee he ||9||कहता बकता सुणता सोई आपे बणत बणाई हे ॥९॥کهتا بکتا سُݨتا سوای آپے بݨت بݨاای هے ۔۔۹۔۔

ਪਉਣੁ ਗੁਰੂ ਪਾਣੀ ਪਿਤ ਜਾਤਾ ॥paun guroo paanee pit jaataa ||पउणु गुरू पाणी पित जाता ॥پاݨ گُرُو پاݨیِ پت جاتا ۔۔

ਉਦਰ ਸੰਜੋਗੀ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ॥audhar sa(n)jogee dharatee maataa ||उदर संजोगी धरती माता ॥اُدر سںجوگیِ دھرتیِ ماتا ۔۔

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਦੁਇ ਦਾਈ ਦਾਇਆ ਜਗੁ ਖੇਲੈ ਖੇਲਾਈ ਹੇ ॥੧੦॥rain dhinas dhui dhaiee dhaiaa jag khelai khelaiee he ||10||रैणि दिनसु दुइ दाई दाइआ जगु खेलै खेलाई हे ॥१०॥رَےݨ دنس دُا داای داایا جگ کھےلَے کھےلاای هے ۔۔۱۰۔۔

ਆਪੇ ਮਛੁਲੀ ਆਪੇ ਜਾਲਾ ॥aape machhulee aape jaalaa ||आपे मछुली आपे जाला ॥آپے مچھلیِ آپے جالا ۔۔

ਆਪੇ ਗਊ ਆਪੇ ਰਖਵਾਲਾ ॥aape guoo aape rakhavaalaa ||आपे गऊ आपे रखवाला ॥آپے گاُو آپے رکھوالا ۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਜਗਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ਜੈਸੀ ਪ੍ਰਭਿ ਫੁਰਮਾਈ ਹੇ ॥੧੧॥sarab jeeaa jag jot tumaaree jaisee prabh furamaiee he ||11||सरब जीआ जगि जोति तुमारी जैसी प्रभि फुरमाई हे ॥११॥سرب جیِآ جگ جوت تُماریِ جَےسیِ پربھ پھُرماای هے ۔۔۱۱۔۔

ਆਪੇ ਜੋਗੀ ਆਪੇ ਭੋਗੀ ॥aape jogee aape bhogee ||आपे जोगी आपे भोगी ॥آپے جوگیِ آپے بھوگیِ ۔۔

ਆਪੇ ਰਸੀਆ ਪਰਮ ਸੰਜੋਗੀ ॥aape raseeaa param sa(n)jogee ||आपे रसीआ परम संजोगी ॥آپے رسیِآ پرم سںجوگیِ ۔۔

ਆਪੇ ਵੇਬਾਣੀ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਨਿਰਭਉ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ਹੇ ॥੧੨॥aape vebaanee nira(n)kaaree nirabhau taaRee laiee he ||12||आपे वेबाणी निरंकारी निरभउ ताड़ी लाई हे ॥१२॥آپے وےباݨیِ نرںکاریِ نربھا تاڑیِ لاای هے ۔۔۱۲۔۔

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਤੁਝਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥khaanee baanee tujheh samaanee ||खाणी बाणी तुझहि समाणी ॥کھاݨیِ باݨیِ تُجھه سماݨیِ ۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸਭ ਆਵਣ ਜਾਣੀ ॥jo dheesai sabh aavan jaanee ||जो दीसै सभ आवण जाणी ॥جو دیِسَے سبھ آوݨ جاݨیِ ۔۔

ਸੇਈ ਸਾਹ ਸਚੇ ਵਾਪਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ਹੇ ॥੧੩॥seiee saeh sache vaapaaree satigur boojh bujhaiee he ||13||सेई साह सचे वापारी सतिगुरि बूझ बुझाई हे ॥१३॥سےای ساه سچے واپاریِ ستگر بُوجھ بُجھاای هے ۔۔۱۳۔۔

ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥sabadh bujhaae satigur pooraa ||सबदु बुझाए सतिगुरु पूरा ॥سبد بُجھااے ستگر پُورا ۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਸਾਚੇ ਭਰਪੂਰਾ ॥sarab kalaa saache bharapooraa ||सरब कला साचे भरपूरा ॥سرب کلا ساچے بھرپُورا ۔۔

ਅਫਰਿਓ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸਦਾ ਤੂ ਨਾ ਤਿਸੁ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਈ ਹੇ ॥੧੪॥afario veparavaahu sadhaa too naa tis til na tamaiee he ||14||अफरिओ वेपरवाहु सदा तू ना तिसु तिलु न तमाई हे ॥१४॥اپھراو وےپرواهُ سدا تُو نا تس تل ن تماای هے ۔۔۱۴۔۔

ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਭਏ ਦੇਵਾਨੇ ॥kaal bikaal bhe dhevaane ||कालु बिकालु भए देवाने ॥کال بکال بھاے دےوانے ۔۔

ਸਬਦੁ ਸਹਜ ਰਸੁ ਅੰਤਰਿ ਮਾਨੇ ॥sabadh sahaj ras a(n)tar maane ||सबदु सहज रसु अंतरि माने ॥سبد سهج رس اںتر مانے ۔۔

ਆਪੇ ਮੁਕਤਿ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਵਰਦਾਤਾ ਭਗਤਿ ਭਾਇ ਮਨਿ ਭਾਈ ਹੇ ॥੧੫॥aape mukat tirapat varadhaataa bhagat bhai man bhaiee he ||15||आपे मुकति तृपति वरदाता भगति भाइ मनि भाई हे ॥१५॥آپے مُکت ترپت ورداتا بھگت بھاا من بھاای هے ۔۔۱۵۔۔

ਆਪਿ ਨਿਰਾਲਮੁ ਗੁਰ ਗਮ ਗਿਆਨਾ ॥aap niraalam gur gam giaanaa ||आपि निरालमु गुर गम गिआना ॥آپ نرالم گُر گم گآنا ۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਤੁਝ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥jo dheesai tujh maeh samaanaa ||जो दीसै तुझ माहि समाना ॥جو دیِسَے تُجھ ماه سمانا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਨੀਚੁ ਭਿਖਿਆ ਦਰਿ ਜਾਚੈ ਮੈ ਦੀਜੈ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਹੇ ॥੧੬॥੧॥naanak neech bhikhiaa dhar jaachai mai dheejai naam vaddaiee he ||16||1||नानकु नीचु भिखिआ दरि जाचै मै दीजै नामु वडाई हे ॥१६॥१॥نانک نیِچ بھکھآ درِ جاچَے مَے دیِجَے نام وڈاای هے ۔۔۱۶۔۔۱۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਆਪੇ ਧਰਤੀ ਧਉਲੁ ਅਕਾਸੰ ॥aape dharatee dhaul akaasa(n) ||आपे धरती धउलु अकासं ॥آپے دھرتیِ دھال اکاسں ۔۔

ਆਪੇ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸੰ ॥aape saache gun paragaasa(n) ||आपे साचे गुण परगासं ॥آپے ساچے گُݨ پرگاسں ۔۔

ਜਤੀ ਸਤੀ ਸੰਤੋਖੀ ਆਪੇ ਆਪੇ ਕਾਰ ਕਮਾਈ ਹੇ ॥੧॥jatee satee sa(n)tokhee aape aape kaar kamaiee he ||1||जती सती संतोखी आपे आपे कार कमाई हे ॥१॥جتیِ ستیِ سںتوکھیِ آپے آپے کار کماای هے ۔۔۱۔۔

ਜਿਸੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ॥jis karanaa so kar kar vekhai ||जिसु करणा सो करि करि वेखै ॥جِس کرݨا سو کر کرِ وےکھَے ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਮੇਟੈ ਸਾਚੇ ਲੇਖੈ ॥koi na meTai saache lekhai ||कोइ न मेटै साचे लेखै ॥کوا ن مےٹَے ساچے لےکھَے ۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਹੇ ॥੨॥aape kare karaae aape aape dhe vaddiaaiee he ||2||आपे करे कराए आपे आपे दे वडिआई हे ॥२॥آپے کرے کرااے آپے آپے دے وڈآای هے ۔۔۲۔۔

ਪੰਚ ਚੋਰ ਚੰਚਲ ਚਿਤੁ ਚਾਲਹਿ ॥pa(n)ch chor cha(n)chal chit chaaleh ||पंच चोर चंचल चितु चालहि ॥پںچ چور چںچل چت چاله ۔۔

ਪਰ ਘਰ ਜੋਹਹਿ ਘਰੁ ਨਹੀ ਭਾਲਹਿ ॥par ghar joheh ghar nahee bhaaleh ||पर घर जोहहि घरु नही भालहि ॥پر گھر جوههِ گھر نهیِ بھاله ۔۔

ਕਾਇਆ ਨਗਰੁ ਢਹੈ ਢਹਿ ਢੇਰੀ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਪਤਿ ਜਾਈ ਹੇ ॥੩॥kaiaa nagar ddahai ddeh dderee bin sabadhai pat jaiee he ||3||काइआ नगरु ढहै ढहि ढेरी बिनु सबदै पति जाई हे ॥३॥کااآ نگر ڈھهَے ڈھهِ ڈھےریِ بن سبدَے پت جاای هے ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਬੂਝੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਸੂਝੈ ॥gur te boojhai tirabhavan soojhai ||गुर ते बूझै तृभवणु सूझै ॥گُر تے بُوجھَے تربھوݨ سُوجھَے ۔۔

ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਮਨੈ ਸਿਉ ਲੂਝੈ ॥manasaa maar manai siau loojhai ||मनसा मारि मनै सिउ लूझै ॥منسا مار منَے سا لُوجھَے ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਤੁਧ ਹੀ ਜੇਹੇ ਨਿਰਭਉ ਬਾਲ ਸਖਾਈ ਹੇ ॥੪॥jo tudh seveh se tudh hee jehe nirabhau baal sakhaiee he ||4||जो तुधु सेवहि से तुध ही जेहे निरभउ बाल सखाई हे ॥४॥جو تُدھ سےوه سے تُدھ هیِ جےهے نربھا بال سکھاای هے ۔۔۴۔۔

ਆਪੇ ਸੁਰਗੁ ਮਛੁ ਪਇਆਲਾ ॥aape surag machh piaalaa ||आपे सुरगु मछु पइआला ॥آپے سُرگ مچھ پایالا ۔۔

ਆਪੇ ਜੋਤਿ ਸਰੂਪੀ ਬਾਲਾ ॥aape jot saroopee baalaa ||आपे जोति सरूपी बाला ॥آپے جوت سرُوپیِ بالا ۔۔

ਜਟਾ ਬਿਕਟ ਬਿਕਰਾਲ ਸਰੂਪੀ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਕਾਈ ਹੇ ॥੫॥jaTaa bikaT bikaraal saroopee roop na rekhiaa kaiee he ||5||जटा बिकट बिकराल सरूपी रूपु न रेखिआ काई हे ॥५॥جٹا بکٹ بکرال سرُوپیِ رُوپ ن رےکھآ کاای هے ۔۔۵۔۔

ਬੇਦ ਕਤੇਬੀ ਭੇਦੁ ਨ ਜਾਤਾ ॥bedh katebee bhedh na jaataa ||बेद कतेबी भेदु न जाता ॥بےد کتےبیِ بھےد ن جاتا ۔۔

ਨਾ ਤਿਸੁ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਭ੍ਰਾਤਾ ॥naa tis maat pitaa sut bhraataa ||ना तिसु मात पिता सुत भ्राता ॥نا تس مات پتا سُت بھراتا ۔۔

ਸਗਲੇ ਸੈਲ ਉਪਾਇ ਸਮਾਏ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖਣਾ ਜਾਈ ਹੇ ॥੬॥sagale sail upai samaae alakh na lakhanaa jaiee he ||6||सगले सैल उपाइ समाए अलखु न लखणा जाई हे ॥६॥سگلے سَےل اُپاا سمااے الکھ ن لکھݨا جاای هے ۔۔۶۔۔

ਕਰਿ ਕਰਿ ਥਾਕੀ ਮੀਤ ਘਨੇਰੇ ॥kar kar thaakee meet ghanere ||करि करि थाकी मीत घनेरे ॥کر کرِ تھاکیِ میِت گھنےرے ۔۔

ਕੋਇ ਨ ਕਾਟੈ ਅਵਗੁਣ ਮੇਰੇ ॥koi na kaaTai avagun mere ||कोइ न काटै अवगुण मेरे ॥کوا ن کاٹَے اوگݨ مےرے ۔۔

ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਭਾਇ ਮਿਲੈ ਭਉ ਜਾਈ ਹੇ ॥੭॥sur nar naath saahib sabhanaa sir bhai milai bhau jaiee he ||7||सुरि नर नाथु साहिबु सभना सिरि भाइ मिलै भउ जाई हे ॥७॥سُر نر ناتھ ساهب سبھنا سر بھاا ملَے بھاُ جاای هے ۔۔۷۔۔

ਭੂਲੇ ਚੂਕੇ ਮਾਰਗਿ ਪਾਵਹਿ ॥bhoole chooke maarag paaveh ||भूले चूके मारगि पावहि ॥بھُولے چُوکے مارگ پاوه ۔۔

ਆਪਿ ਭੁਲਾਇ ਤੂਹੈ ਸਮਝਾਵਹਿ ॥aap bhulai toohai samajhaaveh ||आपि भुलाइ तूहै समझावहि ॥آپ بھُلاا تُوهَے سمجھاوه ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੀਸੈ ਨਾਵਹੁ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਪਾਈ ਹੇ ॥੮॥bin naavai mai avar na dheesai naavahu gat mit paiee he ||8||बिनु नावै मै अवरु न दीसै नावहु गति मिति पाई हे ॥८॥بٍن ناوَے مَے اور ن دیِسَے ناوهُ گت متِ پاای هے ۔۔۸۔۔