Ang 1014 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੧੪)

ਲਾਗੀ ਭੂਖ ਮਾਇਆ ਮਗੁ ਜੋਹੈ ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਮੋਹਿ ਖਰੇ ॥੩॥laagee bhookh maiaa mag johai mukat padhaarath moh khare ||3||लागी भूख माइआ मगु जोहै मुकति पदारथु मोहि खरे ॥३॥لاگیِ بھُوکھ مااآ مگ جوهَے مُکت پدارتھ موه کھرے ۔۔۳۔۔

ਕਰਣ ਪਲਾਵ ਕਰੇ ਨਹੀ ਪਾਵੈ ਇਤ ਉਤ ਢੂਢਤ ਥਾਕਿ ਪਰੇ ॥karan palaav kare nahee paavai it ut ddooddat thaak pare ||करण पलाव करे नही पावै इत उत ढूढत थाकि परे ॥کرݨ پلاو کرے نهیِ پاوَے ات اُت ڈھُوڈھت تھاک پرے ۔۔

ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ਵਿਆਪੇ ਕੂੜ ਕੁਟੰਬ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੇ ॥੪॥kaam karodh aha(n)kaar viaape kooR kuTa(n)b siau preet kare ||4||कामि क्रोधि अहंकारि विआपे कूड़ कुटंब सिउ प्रीति करे ॥४॥کام ک®ودھ اهںکار وآپے کُوڑ کُٹںب سا پریِت کرے ۔۔۴۔۔

ਖਾਵੈ ਭੋਗੈ ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਦੇਖੈ ਪਹਿਰਿ ਦਿਖਾਵੈ ਕਾਲ ਘਰੇ ॥khaavai bhogai sun sun dhekhai pahir dhikhaavai kaal ghare ||खावै भोगै सुणि सुणि देखै पहिरि दिखावै काल घरे ॥کھاوَے بھوگَے سُݨ سُݨ دےکھَے پهِر دکھاوَے کال گھرے ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦ ਨ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਨ ਕਾਲੁ ਟਰੇ ॥੫॥bin gur sabadh na aap pachhaanai bin har naam na kaal Tare ||5||बिनु गुर सबद न आपु पछाणै बिनु हरि नाम न कालु टरे ॥५॥بٍن گُر سبد ن آپ پچھاݨَے بن هر نام ن کال ٹرے ۔۔۵۔۔

ਜੇਤਾ ਮੋਹੁ ਹਉਮੈ ਕਰਿ ਭੂਲੇ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤੇ ਛੀਨਿ ਖਰੇ ॥jetaa moh haumai kar bhoole meree meree karate chheen khare ||जेता मोहु हउमै करि भूले मेरी मेरी करते छीनि खरे ॥جےتا موهُ هامَے کر بھُولے مےریِ مےریِ کرتے چھیٍن کھرے ۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਬਿਨਸੈ ਸਹਸੈ ਸਹਸਾ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵੈ ਮੁਖਿ ਧੂਰਿ ਪਰੇ ॥੬॥tan dhan binasai sahasai sahasaa fir pachhutaavai mukh dhoor pare ||6||तनु धनु बिनसै सहसै सहसा फिरि पछुतावै मुखि धूरि परे ॥६॥تن دھن بنسَے سهسَے سهسا پھر پچھتاوَے مُکھ دھُور پرے ۔۔۶۔۔

ਬਿਰਧਿ ਭਇਆ ਜੋਬਨੁ ਤਨੁ ਖਿਸਿਆ ਕਫੁ ਕੰਠੁ ਬਿਰੂਧੋ ਨੈਨਹੁ ਨੀਰੁ ਢਰੇ ॥biradh bhiaa joban tan khisiaa kaf ka(n)Th biroodho nainahu neer ddare ||बिरधि भइआ जोबनु तनु खिसिआ कफु कंठु बिरूधो नैनहु नीरु ढरे ॥بِردھ بھایا جوبن تن کھسآ کپھ کںٹھ برُودھو نَےنهُ نیِر ڈھرے ۔۔

ਚਰਣ ਰਹੇ ਕਰ ਕੰਪਣ ਲਾਗੇ ਸਾਕਤ ਰਾਮੁ ਨ ਰਿਦੈ ਹਰੇ ॥੭॥charan rahe kar ka(n)pan laage saakat raam na ridhai hare ||7||चरण रहे कर कंपण लागे साकत रामु न रिदै हरे ॥७॥چرݨ رهے کر کمپݨ لاگے ساکت رام ن ردَے هرے ۔۔۷۔۔

ਸੁਰਤਿ ਗਈ ਕਾਲੀ ਹੂ ਧਉਲੇ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵੈ ਰਖਿਓ ਘਰੇ ॥surat giee kaalee hoo dhaule kisai na bhaavai rakhio ghare ||सुरति गई काली हू धउले किसै न भावै रखिओ घरे ॥سُرت گای کالیِ هُو دھالے کسَے ن بھاوَے رکھاو گھرے ۔۔

ਬਿਸਰਤ ਨਾਮ ਐਸੇ ਦੋਖ ਲਾਗਹਿ ਜਮੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਰੇ ਨਰਕਿ ਖਰੇ ॥੮॥bisarat naam aaise dhokh laageh jam maar samaare narak khare ||8||बिसरत नाम ऐसे दोख लागहि जमु मारि समारे नरकि खरे ॥८॥بِسرت نام اَےسے دوکھ لاگه جم مار سمارے نرک کھرے ۔۔۸۔۔

ਪੂਰਬ ਜਨਮ ਕੋ ਲੇਖੁ ਨ ਮਿਟਈ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਕਾ ਕਉ ਦੋਸੁ ਧਰੇ ॥poorab janam ko lekh na miTiee janam marai kaa kau dhos dhare ||पूरब जनम को लेखु न मिटई जनमि मरै का कउ दोसु धरे ॥پُورب جنم کو لےکھ ن مٹای جنم مرَے کا کا دوس دھرے ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬਾਦਿ ਜੀਵਣੁ ਹੋਰੁ ਮਰਣਾ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੈ ਜਨਮੁ ਜਰੇ ॥੯॥bin gur baadh jeevan hor maranaa bin gur sabadhai janam jare ||9||बिनु गुर बादि जीवणु होरु मरणा बिनु गुर सबदै जनमु जरे ॥९॥بٍن گُر باد جیِوݨ هور مرݨا بن گُر سبدَے جنم جرے ۔۔۹۔۔

ਖੁਸੀ ਖੁਆਰ ਭਏ ਰਸ ਭੋਗਣ ਫੋਕਟ ਕਰਮ ਵਿਕਾਰ ਕਰੇ ॥khusee khuaar bhe ras bhogan fokaT karam vikaar kare ||खुसी खुआर भए रस भोगण फोकट करम विकार करे ॥کھُسیِ کھُآر بھاے رس بھوگݨ پھوکٹ کرم وکار کرے ۔۔

ਨਾਮੁ ਬਿਸਾਰਿ ਲੋਭਿ ਮੂਲੁ ਖੋਇਓ ਸਿਰਿ ਧਰਮ ਰਾਇ ਕਾ ਡੰਡੁ ਪਰੇ ॥੧੦॥naam bisaar lobh mool khoio sir dharam rai kaa dda(n)dd pare ||10||नामु बिसारि लोभि मूलु खोइओ सिरि धरम राइ का डंडु परे ॥१०॥نام بسار لوبھ مُول کھوااو سر دھرم راِا کا ڈںڈ پرے ۔۔۱۰۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਾਮ ਨਾਮ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਜਾ ਕਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥gurmukh raam naam gun gaaveh jaa kau har prabh nadhar kare ||गुरमुखि राम नाम गुण गावहि जा कउ हरि प्रभु नदरि करे ॥گُرمکھ رام نام گُݨ گاوه جا کا هر پربھ ندر کرے ۔۔

ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਪੁਰਖ ਅਪਰੰਪਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਜਗ ਮਹਿ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦ ਹਰੇ ॥੧੧॥te niramal purakh apara(n)par poore te jag meh gur govi(n)dh hare ||11||ते निरमल पुरख अपरंपर पूरे ते जग महि गुर गोविंद हरे ॥११॥تے نرمل پُرکھ اپرمپر پُورے تے جگ مهِ گُر گووںد هرے ۔۔۱۱۔۔

ਹਰਿ ਸਿਮਰਹੁ ਗੁਰ ਬਚਨ ਸਮਾਰਹੁ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਜਨ ਭਾਉ ਕਰੇ ॥har simarahu gur bachan samaarahu sa(n)gat har jan bhaau kare ||हरि सिमरहु गुर बचन समारहु संगति हरि जन भाउ करे ॥هر سمرهُ گُر بچن سمارهُ سںگت هرِ جن بھاا کرے ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਗੁਰੁ ਪਰਧਾਨੁ ਦੁਆਰੈ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਜਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਹਰੇ ॥੧੨॥੮॥har jan gur paradhaan dhuaarai naanak tin jan kee ren hare ||12||8||हरि जन गुरु परधानु दुआरै नानक तिन जन की रेणु हरे ॥१२॥८॥هر جن گُر پردھان دُآرَے نانک تن جن کیِ رےݨ هرے ۔۔۱۲۔۔۸۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਾਰੂ ਕਾਫੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥maaroo kaafee mahalaa pehilaa ghar doojaa ||मारू काफी महला १ घरु २ ॥مارُو کاپھیِ مهلا ۱ گھر ۲ ۔۔

ਆਵਉ ਵੰਞਉ ਡੁੰਮਣੀ ਕਿਤੀ ਮਿਤ੍ਰ ਕਰੇਉ ॥aavau va(n)n(j)au ddu(n)manee kitee mitr kareau ||आवउ वंञउ डुँमणी किती मित्र करेउ ॥آوا وںنجا ڈُںمݨیِ کتیِ متر کرےا ۔۔

ਸਾ ਧਨ ਢੋਈ ਨ ਲਹੈ ਵਾਢੀ ਕਿਉ ਧੀਰੇਉ ॥੧॥saa dhan ddoiee na lahai vaaddee kiau dheereau ||1||सा धन ढोई न लहै वाढी किउ धीरेउ ॥१॥سا دھن ڈھوای ن لهَے واڈھیِ کا دھیِرےا ۔۔۱۔۔

ਮੈਡਾ ਮਨੁ ਰਤਾ ਆਪਨੜੇ ਪਿਰ ਨਾਲਿ ॥maiddaa man rataa aapanaRe pir naal ||मैडा मनु रता आपनड़े पिर नालि ॥مَےڈا من رتا آپنڑے پر نال ۔۔

ਹਉ ਘੋਲਿ ਘੁਮਾਈ ਖੰਨੀਐ ਕੀਤੀ ਹਿਕ ਭੋਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau ghol ghumaiee kha(n)neeaai keetee hik bhoree nadhar nihaal ||1|| rahaau ||हउ घोलि घुमाई खंनीऐ कीती हिक भोरी नदरि निहालि ॥१॥ रहाउ ॥ها گھول گھُماای کھنّیِاَے کیِتیِ هک بھوریِ ندر نهال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਡੋਹਾਗਣੀ ਸਾਹੁਰੜੈ ਕਿਉ ਜਾਉ ॥peieeaRai ddohaaganee saahuraRai kiau jaau ||पेईअड़ै डोहागणी साहुरड़ै किउ जाउ ॥پےایاڑَے ڈوهاگݨیِ ساهُرڑَے کا جاا ۔۔

ਮੈ ਗਲਿ ਅਉਗਣ ਮੁਠੜੀ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਝੂਰਿ ਮਰਾਉ ॥੨॥mai gal aaugan muThaRee bin pir jhoor maraau ||2||मै गलि अउगण मुठड़ी बिनु पिर झूरि मराउ ॥२॥مَے گل ااگݨ مُٹھڑیِ بن پر جھُور مراا ۔۔۲۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਪਿਰੁ ਸੰਮਲਾ ਸਾਹੁਰੜੈ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ॥peieeaRai pir sa(n)malaa saahuraRai ghar vaas ||पेईअड़ै पिरु संमला साहुरड़ै घरि वासु ॥پےایاڑَے پر سںملا ساهُرڑَے گھر واس ۔۔

ਸੁਖਿ ਸਵੰਧਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥੩॥sukh sava(n)dh sohaaganee pir paiaa gunataas ||3||सुखि सवंधि सोहागणी पिरु पाइआ गुणतासु ॥३॥سُکھ سوںدھ سوهاگݨیِ پر پاایا گُݨتاس ۔۔۳۔۔

ਲੇਫੁ ਨਿਹਾਲੀ ਪਟ ਕੀ ਕਾਪੜੁ ਅੰਗਿ ਬਣਾਇ ॥lef nihaalee paT kee kaapaR a(n)g banai ||लेफु निहाली पट की कापड़ु अंगि बणाइ ॥لےپھ نهالیِ پٹ کیِ کاپڑ اںگ بݨاا ۔۔

ਪਿਰੁ ਮੁਤੀ ਡੋਹਾਗਣੀ ਤਿਨ ਡੁਖੀ ਰੈਣਿ ਵਿਹਾਇ ॥੪॥pir mutee ddohaaganee tin ddukhee rain vihai ||4||पिरु मुती डोहागणी तिन डुखी रैणि विहाइ ॥४॥پِر مُتیِ ڈوهاگݨیِ تن ڈُکھیِ رَےݨ وهاا ۔۔۴۔۔