Ang 1013 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੧੩)

ਅੰਤਰਿ ਅਗਨਿ ਨ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝੈ ਬਾਹਰਿ ਪੂਅਰ ਤਾਪੈ ॥a(n)tar agan na gur bin boojhai baahar pooar taapai ||अंतरि अगनि न गुर बिनु बूझै बाहरि पूअर तापै ॥اںتر اگن ن گُر بن بُوجھَے باهر پُوار تاپَے ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਬਿਨੁ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵੀ ਕਿਉ ਕਰਿ ਚੀਨਸਿ ਆਪੈ ॥gur sevaa bin bhagat na hovee kiau kar cheenas aapai ||गुर सेवा बिनु भगति न होवी किउ करि चीनसि आपै ॥گُر سےوا بن بھگت ن هوویِ کا کر چیٍنس آپَے ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਨਰਕ ਨਿਵਾਸੀ ਅੰਤਰਿ ਆਤਮ ਜਾਪੈ ॥ni(n)dhaa kar kar narak nivaasee a(n)tar aatam jaapai ||निंदा करि करि नरक निवासी अंतरि आतम जापै ॥نِںدا کر کرِ نرک نواسیِ اںتر آتم جاپَے ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਭਰਮਿ ਵਿਗੂਚਹਿ ਕਿਉ ਮਲੁ ਧੋਪੈ ਪਾਪੈ ॥੩॥aThasaTh teerath bharam vigoocheh kiau mal dhopai paapai ||3||अठसठि तीरथ भरमि विगूचहि किउ मलु धोपै पापै ॥३॥اٹھسٹھ تیِرتھ بھرم وگُوچه کا مل دھوپَے پاپَے ۔۔۳۔۔

ਛਾਣੀ ਖਾਕੁ ਬਿਭੂਤ ਚੜਾਈ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਗੁ ਜੋਹੈ ॥chhaanee khaak bibhoot chaRaiee maiaa kaa mag johai ||छाणी खाकु बिभूत चड़ाई माइआ का मगु जोहै ॥چھاݨیِ کھاک ببھُوت چڑاای ماایا کا مگ جوهَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੁ ਨ ਜਾਣੈ ਸਾਚੁ ਕਹੇ ਤੇ ਛੋਹੈ ॥a(n)tar baahar ek na jaanai saach kahe te chhohai ||अंतरि बाहरि एकु न जाणै साचु कहे ते छोहै ॥اںتر باهر اےک ن جاݨَے ساچ کهے تے چھوهَے ۔۔

ਪਾਠੁ ਪੜੈ ਮੁਖਿ ਝੂਠੋ ਬੋਲੈ ਨਿਗੁਰੇ ਕੀ ਮਤਿ ਓਹੈ ॥paaTh paRai mukh jhooTho bolai nigure kee mat ohai ||पाठु पड़ै मुखि झूठो बोलै निगुरे की मति ओहै ॥پاٹھ پڑَے مُکھ جھُوٹھو بولَے نگرے کیِ مت اوهَے ۔۔

ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਈ ਕਿਉ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਉ ਸੋਹੈ ॥੪॥naam na japiee kiau sukh paavai bin naavai kiau sohai ||4||नामु न जपई किउ सुखु पावै बिनु नावै किउ सोहै ॥४॥نام ن جپای کا سُکھ پاوَے بن ناوَے کاُ سوهَے ۔۔۴۔۔

ਮੂੰਡੁ ਮੁਡਾਇ ਜਟਾ ਸਿਖ ਬਾਧੀ ਮੋਨਿ ਰਹੈ ਅਭਿਮਾਨਾ ॥moo(n)dd muddai jaTaa sikh baadhee mon rahai abhimaanaa ||मूँडु मुडाइ जटा सिख बाधी मोनि रहै अभिमाना ॥مُوںڈ مُڈاا جٹا سکھ بادھیِ مون رهَے ابھمانا ۔۔

ਮਨੂਆ ਡੋਲੈ ਦਹ ਦਿਸ ਧਾਵੈ ਬਿਨੁ ਰਤ ਆਤਮ ਗਿਆਨਾ ॥manooaa ddolai dheh dhis dhaavai bin rat aatam giaanaa ||मनूआ डोलै दह दिस धावै बिनु रत आतम गिआना ॥منُوآ ڈولَے ده دس دھاوَے بن رت آتم گآنا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਛੋਡਿ ਮਹਾ ਬਿਖੁ ਪੀਵੈ ਮਾਇਆ ਕਾ ਦੇਵਾਨਾ ॥a(n)mrit chhodd mahaa bikh peevai maiaa kaa dhevaanaa ||अंमृतु छोडि महा बिखु पीवै माइआ का देवाना ॥اںمرت چھوڈ مها بکھ پیِوَے ماایا کا دےوانا ۔۔

ਕਿਰਤੁ ਨ ਮਿਟਈ ਹੁਕਮੁ ਨ ਬੂਝੈ ਪਸੂਆ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥੫॥kirat na miTiee hukam na boojhai pasooaa maeh samaanaa ||5||किरतु न मिटई हुकमु न बूझै पसूआ माहि समाना ॥५॥کِرت ن مٹای هُکم ن بُوجھَے پسُوآ ماه سمانا ۔۔۵۔۔

ਹਾਥ ਕਮੰਡਲੁ ਕਾਪੜੀਆ ਮਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਉਪਜੀ ਭਾਰੀ ॥haath kama(n)ddal kaapaReeaa man tirasanaa upajee bhaaree ||हाथ कमंडलु कापड़ीआ मनि तृसना उपजी भारी ॥هاتھ کمںڈل کاپڑیِآ من ترسنا اُپجیِ بھاریِ ۔۔

ਇਸਤ੍ਰੀ ਤਜਿ ਕਰਿ ਕਾਮਿ ਵਿਆਪਿਆ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ਪਰ ਨਾਰੀ ॥eisatree taj kar kaam viaapiaa chit laiaa par naaree ||इसत्री तजि करि कामि विआपिआ चितु लाइआ पर नारी ॥ِاستریِ تج کرِ کام وآپآ چت لاایا پر ناریِ ۔۔

ਸਿਖ ਕਰੇ ਕਰਿ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਲੰਪਟੁ ਹੈ ਬਾਜਾਰੀ ॥sikh kare kar sabadh na cheenai la(n)paT hai baajaaree ||सिख करे करि सबदु न चीनै लंपटु है बाजारी ॥سِکھ کرے کر سبد ن چیٍنَے لµپٹ هَے باجاریِ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਿਖੁ ਬਾਹਰਿ ਨਿਭਰਾਤੀ ਤਾ ਜਮੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥੬॥a(n)tar bikh baahar nibharaatee taa jam kare khuaaree ||6||अंतरि बिखु बाहरि निभराती ता जमु करे खुआरी ॥६॥اںتر بکھ باهر نبھراتیِ تا جم کرے کھُآریِ ۔۔۶۔۔

ਸੋ ਸੰਨਿਆਸੀ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥so sa(n)niaasee jo satigur sevai vichahu aap gavaae ||सो संनिआसी जो सतिगुर सेवै विचहु आपु गवाए ॥سو سنّآسیِ جو ستگر سےوَے وچهُ آپ گوااے ۔۔

ਛਾਦਨ ਭੋਜਨ ਕੀ ਆਸ ਨ ਕਰਈ ਅਚਿੰਤੁ ਮਿਲੈ ਸੋ ਪਾਏ ॥chhaadhan bhojan kee aas na kariee achi(n)t milai so paae ||छादन भोजन की आस न करई अचिंतु मिलै सो पाए ॥چھادن بھوجن کیِ آس ن کرای اچںت ملَے سو پااے ۔۔

ਬਕੈ ਨ ਬੋਲੈ ਖਿਮਾ ਧਨੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਤਾਮਸੁ ਨਾਮਿ ਜਲਾਏ ॥bakai na bolai khimaa dhan sa(n)grahai taamas naam jalaae ||बकै न बोलै खिमा धनु संग्रहै तामसु नामि जलाए ॥بکَے ن بولَے کھما دھن سںگرهَے تامس نام جلااے ۔۔

ਧਨੁ ਗਿਰਹੀ ਸੰਨਿਆਸੀ ਜੋਗੀ ਜਿ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੭॥dhan girahee sa(n)niaasee jogee j har charanee chit laae ||7||धनु गिरही संनिआसी जोगी जि हरि चरणी चितु लाए ॥७॥دھن گرهیِ سنّآسیِ جوگیِ ج هر چرݨیِ چت لااے ۔۔۷۔۔

ਆਸ ਨਿਰਾਸ ਰਹੈ ਸੰਨਿਆਸੀ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥aas niraas rahai sa(n)niaasee ekas siau liv laae ||आस निरास रहै संनिआसी एकसु सिउ लिव लाए ॥آس نراس رهَے سنّآسیِ اےکس سا لو لااے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਤਾ ਸਾਤਿ ਆਵੈ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਏ ॥har ras peevai taa saat aavai nij ghar taaRee laae ||हरि रसु पीवै ता साति आवै निज घरि ताड़ी लाए ॥هر رس پیِوَے تا سات آوَے نج گھرِ تاڑیِ لااے ۔۔

ਮਨੂਆ ਨ ਡੋਲੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਏ ॥manooaa na ddolai gurmukh boojhai dhaavat varaj rahaae ||मनूआ न डोलै गुरमुखि बूझै धावतु वरजि रहाए ॥منُوآ ن ڈولَے گُرمکھ بُوجھَے دھاوت ورج رهااے ۔۔

ਗ੍ਰਿਹੁ ਸਰੀਰੁ ਗੁਰਮਤੀ ਖੋਜੇ ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਏ ॥੮॥girahu sareer gurmatee khoje naam padhaarath paae ||8||गृहु सरीरु गुरमती खोजे नामु पदारथु पाए ॥८॥گِرهُ سریِر گُرمتیِ کھوجے نام پدارتھ پااے ۔۔۸۔۔

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਸਰੇਸਟ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥brahamaa bisan mahes saresaT naam rate veechaaree ||ब्रहमा बिसनु महेसु सरेसट नामि रते वीचारी ॥برهما بسن مهےس سرےسٹ نام رتے ویِچاریِ ۔۔

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਗਗਨ ਪਤਾਲੀ ਜੰਤਾ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥khaanee baanee gagan pataalee ja(n)taa jot tumaaree ||खाणी बाणी गगन पताली जंता जोति तुमारी ॥کھاݨیِ باݨیِ گگن پتالیِ جںتا جوت تُماریِ ۔۔

ਸਭਿ ਸੁਖ ਮੁਕਤਿ ਨਾਮ ਧੁਨਿ ਬਾਣੀ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਉਰ ਧਾਰੀ ॥sabh sukh mukat naam dhun baanee sach naam ur dhaaree ||सभि सुख मुकति नाम धुनि बाणी सचु नामु उर धारी ॥سبھ سُکھ مُکت نام دھُن باݨیِ سچ نام اُر دھاریِ ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹੀ ਛੂਟਸਿ ਨਾਨਕ ਸਾਚੀ ਤਰੁ ਤੂ ਤਾਰੀ ॥੯॥੭॥naam binaa nahee chhooTas naanak saachee tar too taaree ||9||7||नाम बिना नही छूटसि नानक साची तरु तू तारी ॥९॥७॥نام بنا نهیِ چھُوٹس نانک ساچیِ تر تُو تاریِ ۔۔۹۔۔۷۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੰਜੋਗਿ ਉਪਾਏ ਰਕਤੁ ਬਿੰਦੁ ਮਿਲਿ ਪਿੰਡੁ ਕਰੇ ॥maat pitaa sa(n)jog upaae rakat bi(n)dh mil pi(n)dd kare ||मात पिता संजोगि उपाए रकतु बिंदु मिलि पिंडु करे ॥مات پتا سںجوگ اُپااے رکت بںد مل پںڈ کرے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਗਰਭ ਉਰਧਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਰੇ ਦਾਤਿ ਕਰੇ ॥੧॥a(n)tar garabh uradh liv laagee so prabh saare dhaat kare ||1||अंतरि गरभ उरधि लिव लागी सो प्रभु सारे दाति करे ॥१॥اںتر گربھ اُردھ لو لاگیِ سو پربھ سارے دات کرے ۔۔۱۔۔

ਸੰਸਾਰੁ ਭਵਜਲੁ ਕਿਉ ਤਰੈ ॥sa(n)saar bhavajal kiau tarai ||संसारु भवजलु किउ तरै ॥سںسار بھوجل کا ترَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਈਐ ਅਫਰਿਓ ਭਾਰੁ ਅਫਾਰੁ ਟਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh naam nira(n)jan paieeaai afario bhaar afaar Tarai ||1|| rahaau ||गुरमुखि नामु निरंजनु पाईऐ अफरिओ भारु अफारु टरै ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ نام نرںجن پاایاَے اپھراو بھار اپھار ٹرَے ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਤੇ ਗੁਣ ਵਿਸਰਿ ਗਏ ਅਪਰਾਧੀ ਮੈ ਬਉਰਾ ਕਿਆ ਕਰਉ ਹਰੇ ॥te gun visar ge aparaadhee mai bauraa kiaa karau hare ||ते गुण विसरि गए अपराधी मै बउरा किआ करउ हरे ॥تے گُݨ وسر گاے اپرادھیِ مَے بارا کآ کرا هرے ۔۔

ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਇਆਲੁ ਸਭੈ ਸਿਰਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਦਾਤਿ ਸਮਾਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥too dhaataa dhiaal sabhai sir ahinis dhaat samaar kare ||2||तू दाता दइआलु सभै सिरि अहिनिसि दाति समारि करे ॥२॥تُو داتا دایال سبھَے سر اهٍنِس دات سمار کرے ۔۔۲۔۔

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਲੈ ਜਗਿ ਜਨਮਿਆ ਸਿਵ ਸਕਤੀ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ਧਰੇ ॥chaar padhaarath lai jag janamiaa siv sakatee ghar vaas dhare ||चारि पदारथ लै जगि जनमिआ सिव सकती घरि वासु धरे ॥چار پدارتھ لَے جگ جنمآ سو سکتیِ گھرِ واس دھرے ۔۔