Ang 1012 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੧੨)

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੈ ਜਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਏ ॥੭॥gur sevaa sadhaa sukh hai jis no hukam manaae ||7||गुर सेवा सदा सुखु है जिस नो हुकमु मनाए ॥७॥گُر سےوا سدا سُکھ هَے جس نو هُکم منااے ۔۔۷۔۔

ਸੁਇਨਾ ਰੁਪਾ ਸਭ ਧਾਤੁ ਹੈ ਮਾਟੀ ਰਲਿ ਜਾਈ ॥suinaa rupaa sabh dhaat hai maaTee ral jaiee ||सुइना रुपा सभ धातु है माटी रलि जाई ॥سُانا رُپا سبھ دھات هَے ماٹیِ رل جاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥bin naavai naal na chaliee satigur boojh bujhaiee ||बिनु नावै नालि न चलई सतिगुरि बूझ बुझाई ॥بٍن ناوَے نال ن چلای ستگر بُوجھ بُجھاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਸਾਚੈ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥੮॥੫॥naanak naam rate se niramale saachai rahe samaiee ||8||5||नानक नामि रते से निरमले साचै रहे समाई ॥८॥५॥نانک نام رتے سے نرملے ساچَے رهے سماای ۔۔۸۔۔۵۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਭਇਆ ਰਹਣਾ ਨਹੀ ਧੁਰਿ ਫਾਟੇ ਚੀਰੈ ॥hukam bhiaa rahanaa nahee dhur faaTe cheerai ||हुकमु भइआ रहणा नही धुरि फाटे चीरै ॥هُکم بھایا رهݨا نهیِ دھُر پھاٹے چیِرَے ۔۔

ਏਹੁ ਮਨੁ ਅਵਗਣਿ ਬਾਧਿਆ ਸਹੁ ਦੇਹ ਸਰੀਰੈ ॥eh man avagan baadhiaa sahu dheh sareerai ||एहु मनु अवगणि बाधिआ सहु देह सरीरै ॥اےهُ من اوگݨ بادھآ سهُ دےه سریِرَے ۔۔

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਬਖਸਾਈਅਹਿ ਸਭਿ ਗੁਨਹ ਫਕੀਰੈ ॥੧॥poorai gur bakhasaie'eeh sabh guneh fakeerai ||1||पूरै गुरि बखसाईअहि सभि गुनह फकीरै ॥१॥پُورَے گُر بکھساایاه سبھ گُنه پھکیِرَے ۔۔۱۔۔

ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਉਠਿ ਚਲਣਾ ਬੁਝੁ ਸਬਦ ਬੀਚਾਰਾ ॥kiau raheeaai uTh chalanaa bujh sabadh beechaaraa ||किउ रहीऐ उठि चलणा बुझु सबद बीचारा ॥کِا رهیِاَے اُٹھ چلݨا بُجھ سبد بیِچارا ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਮਿਲੈ ਧੁਰਿ ਹੁਕਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jis too meleh so milai dhur hukam apaaraa ||1|| rahaau ||जिसु तू मेलहि सो मिलै धुरि हुकमु अपारा ॥१॥ रहाउ ॥جِس تُو مےله سو ملَے دھُر هُکم اپارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਾ ਜੋ ਦੇਹਿ ਸੁ ਖਾਉ ॥jiau too raakheh tiau rahaa jo dheh su khaau ||जिउ तू राखहि तिउ रहा जो देहि सु खाउ ॥جِا تُو راکھه تا رها جو دےه سُ کھاا ۔۔

ਜਿਉ ਤੂ ਚਲਾਵਹਿ ਤਿਉ ਚਲਾ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਉ ॥jiau too chalaaveh tiau chalaa mukh a(n)mirat naau ||जिउ तू चलावहि तिउ चला मुखि अंमृत नाउ ॥جِا تُو چلاوه تا چلا مُکھ اںمرت ناا ۔۔

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਥਿ ਵਡਿਆਈਆ ਮੇਲਹਿ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥੨॥mere Thaakur hath vaddiaaieeaa meleh man chaau ||2||मेरे ठाकुर हथि वडिआईआ मेलहि मनि चाउ ॥२॥مےرے ٹھاکر هتھ وڈِآایآ مےله منِ چاا ۔۔۲۔۔

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸੋਈ ॥keetaa kiaa saalaaheeaai kar dhekhai soiee ||कीता किआ सालाहीऐ करि देखै सोई ॥کیِتا کآ سالاهیِاَے کر دےکھَے سوای ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਮਨਿ ਵਸੈ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥jin keeaa so man vasai mai avar na koiee ||जिनि कीआ सो मनि वसै मै अवरु न कोई ॥جٍن کیِآ سو من وسَے مَے اور ن کوای ۔۔

ਸੋ ਸਾਚਾ ਸਾਲਾਹੀਐ ਸਾਚੀ ਪਤਿ ਹੋਈ ॥੩॥so saachaa saalaaheeaai saachee pat hoiee ||3||सो साचा सालाहीऐ साची पति होई ॥३॥سو ساچا سالاهیِاَے ساچیِ پت هوای ۔۔۳۔۔

ਪੰਡਿਤੁ ਪੜਿ ਨ ਪਹੁਚਈ ਬਹੁ ਆਲ ਜੰਜਾਲਾ ॥pa(n)ddit paR na pahuchiee bahu aal ja(n)jaalaa ||पंडितु पड़ि न पहुचई बहु आल जंजाला ॥پںڈت پڑ ن پهُچای بهُ آل جںجالا ۔۔

ਪਾਪ ਪੁੰਨ ਦੁਇ ਸੰਗਮੇ ਖੁਧਿਆ ਜਮਕਾਲਾ ॥paap pu(n)n dhui sa(n)game khudhiaa jamakaalaa ||पाप पुँन दुइ संगमे खुधिआ जमकाला ॥پاپ پُنّ دُا سںگمے کھُدھآ جمکالا ۔۔

ਵਿਛੋੜਾ ਭਉ ਵੀਸਰੈ ਪੂਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ॥੪॥vichhoRaa bhau veesarai pooraa rakhavaalaa ||4||विछोड़ा भउ वीसरै पूरा रखवाला ॥४॥وِچھوڑا بھا ویِسرَے پُورا رکھوالا ۔۔۴۔۔

ਜਿਨ ਕੀ ਲੇਖੈ ਪਤਿ ਪਵੈ ਸੇ ਪੂਰੇ ਭਾਈ ॥jin kee lekhai pat pavai se poore bhaiee ||जिन की लेखै पति पवै से पूरे भाई ॥جٍن کیِ لےکھَے پت پوَے سے پُورے بھاای ۔۔

ਪੂਰੇ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਹੈ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ॥poore pooree mat hai sachee vaddiaaiee ||पूरे पूरी मति है सची वडिआई ॥پُورے پُوریِ مت هَے سچیِ وڈِآای ۔۔

ਦੇਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਲੈ ਲੈ ਥਕਿ ਪਾਈ ॥੫॥dhedhe toT na aaviee lai lai thak paiee ||5||देदे तोटि न आवई लै लै थकि पाई ॥५॥دےدے توٹ ن آوای لَے لَے تھک پاای ۔۔۵۔۔

ਖਾਰ ਸਮੁਦ੍ਰੁ ਢੰਢੋਲੀਐ ਇਕੁ ਮਣੀਆ ਪਾਵੈ ॥khaar samudhr dda(n)ddoleeaai ik maneeaa paavai ||खार समुद्रु ढंढोलीऐ इकु मणीआ पावै ॥کھار سمدرü ڈھںڈھولیِاَے اک مݨیِآ پاوَے ۔۔

ਦੁਇ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣਾ ਮਾਟੀ ਤਿਸੁ ਖਾਵੈ ॥dhui dhin chaar suhaavanaa maaTee tis khaavai ||दुइ दिन चारि सुहावणा माटी तिसु खावै ॥دُا دن چار سُهاوݨا ماٹیِ تس کھاوَے ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਸਤਿ ਸੇਵੀਐ ਦੇ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥੬॥gur saagar sat seveeaai dhe toT na aavai ||6||गुरु सागरु सति सेवीऐ दे तोटि न आवै ॥६॥گُر ساگر ست سےویِاَے دے توٹ ن آوَے ۔۔۶۔۔

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵਨਿ ਸੇ ਊਜਲੇ ਸਭ ਮੈਲੁ ਭਰੀਜੈ ॥mere prabh bhaavan se uoojale sabh mail bhareejai ||मेरे प्रभ भावनि से ऊजले सभ मैलु भरीजै ॥مےرے پربھ بھاون سے اُوجلے سبھ مَےل بھریِجَے ۔۔

ਮੈਲਾ ਊਜਲੁ ਤਾ ਥੀਐ ਪਾਰਸ ਸੰਗਿ ਭੀਜੈ ॥mailaa uoojal taa theeaai paaras sa(n)g bheejai ||मैला ऊजलु ता थीऐ पारस संगि भीजै ॥مَےلا اُوجل تا تھیِاَے پارس سںگ بھیِجَے ۔۔

ਵੰਨੀ ਸਾਚੇ ਲਾਲ ਕੀ ਕਿਨਿ ਕੀਮਤਿ ਕੀਜੈ ॥੭॥va(n)nee saache laal kee kin keemat keejai ||7||वंनी साचे लाल की किनि कीमति कीजै ॥७॥ونّیِ ساچے لال کیِ کن کیِمت کیِجَے ۔۔۷۔۔

ਭੇਖੀ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਤੀਰਥਿ ਨਹੀ ਦਾਨੇ ॥bhekhee haath na labhiee teerath nahee dhaane ||भेखी हाथ न लभई तीरथि नही दाने ॥بھےکھیِ هاتھ ن لبھای تیِرتھ نهیِ دانے ۔۔

ਪੂਛਉ ਬੇਦ ਪੜੰਤਿਆ ਮੂਠੀ ਵਿਣੁ ਮਾਨੇ ॥poochhau bedh paRa(n)tiaa mooThee vin maane ||पूछउ बेद पड़ंतिआ मूठी विणु माने ॥پُوچھا بےد پڑںتآ مُوٹھیِ وݨ مانے ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੀਮਤਿ ਸੋ ਕਰੇ ਪੂਰਾ ਗੁਰੁ ਗਿਆਨੇ ॥੮॥੬॥naanak keemat so kare pooraa gur giaane ||8||6||नानक कीमति सो करे पूरा गुरु गिआने ॥८॥६॥نانک کیِمت سو کرے پُورا گُر گآنے ۔۔۸۔۔۶۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਲਹਰਿ ਘਰੁ ਤਜਿ ਵਿਗੂਚੈ ਅਵਰਾ ਕੇ ਘਰ ਹੇਰੈ ॥manmukh lahar ghar taj vigoochai avaraa ke ghar herai ||मनमुखु लहरि घरु तजि विगूचै अवरा के घर हेरै ॥منمکھ لهر گھر تجِ وگُوچَے اورا کے گھر هےرَے ۔۔

ਗ੍ਰਿਹ ਧਰਮੁ ਗਵਾਏ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨ ਭੇਟੈ ਦੁਰਮਤਿ ਘੂਮਨ ਘੇਰੈ ॥gireh dharam gavaae satigur na bheTai dhuramat ghooman gherai ||गृह धरमु गवाए सतिगुरु न भेटै दुरमति घूमन घेरै ॥گِره دھرم گوااے ستگر ن بھےٹَے دُرمت گھُومن گھےرَے ۔۔

ਦਿਸੰਤਰੁ ਭਵੈ ਪਾਠ ਪੜਿ ਥਾਕਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਹੋਇ ਵਧੇਰੈ ॥dhisa(n)tar bhavai paaTh paR thaakaa tirasanaa hoi vadherai ||दिसंतरु भवै पाठ पड़ि थाका तृसना होइ वधेरै ॥دِسںتر بھوَے پاٹھ پڑ تھاکا ترسنا هوا ودھےرَے ۔۔

ਕਾਚੀ ਪਿੰਡੀ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਉਦਰੁ ਭਰੈ ਜੈਸੇ ਢੋਰੈ ॥੧॥kaachee pi(n)ddee sabadh na cheenai udhar bharai jaise ddorai ||1||काची पिंडी सबदु न चीनै उदरु भरै जैसे ढोरै ॥१॥کاچیِ پںڈیِ سبد ن چیٍنَے اُدر بھرَے جَےسے ڈھورَے ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਐਸੀ ਰਵਤ ਰਵੈ ਸੰਨਿਆਸੀ ॥baabaa aaisee ravat ravai sa(n)niaasee ||बाबा ऐसी रवत रवै संनिआसी ॥بابا اَےسیِ روت روَے سنّآسیِ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kai sabadh ek liv laagee terai naam rate tirapataasee ||1|| rahaau ||गुर कै सबदि एक लिव लागी तेरै नामि रते तृपतासी ॥१॥ रहाउ ॥گُر کَے سبد اےک لو لاگیِ تےرَے نام رتے ترپتاسیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘੋਲੀ ਗੇਰੂ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇਆ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਖ ਭੇਖਾਰੀ ॥gholee geroo ra(n)g chaRaiaa vasatr bhekh bhekhaaree ||घोली गेरू रंगु चड़ाइआ वसत्र भेख भेखारी ॥گھولیِ گےرُو رںگ چڑاایا وستر بھےکھ بھےکھاریِ ۔۔

ਕਾਪੜ ਫਾਰਿ ਬਨਾਈ ਖਿੰਥਾ ਝੋਲੀ ਮਾਇਆਧਾਰੀ ॥kaapaR faar banaiee khi(n)thaa jholee maiaadhaaree ||कापड़ फारि बनाई खिंथा झोली माइआधारी ॥کاپڑ پھار بناای کھںتھا جھولیِ ماایادھاریِ ۔۔

ਘਰਿ ਘਰਿ ਮਾਗੈ ਜਗੁ ਪਰਬੋਧੈ ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਪਤਿ ਹਾਰੀ ॥ghar ghar maagai jag parabodhai man a(n)dhai pat haaree ||घरि घरि मागै जगु परबोधै मनि अंधै पति हारी ॥گھر گھرِ ماگَے جگ پربودھَے منِ اںدھَے پتِ هاریِ ۔۔

ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ਸਬਦੁ ਨ ਚੀਨੈ ਜੂਐ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੨॥bharam bhulaanaa sabadh na cheenai jooaai baajee haaree ||2||भरमि भुलाणा सबदु न चीनै जूऐ बाजी हारी ॥२॥بھرم بھُلاݨا سبد ن چیٍنَے جُواَے باجیِ هاریِ ۔۔۲۔۔