Ang 1011 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੧੧)

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਸਾਬਾਸਿ ਹੈ ਕਾਟੈ ਮਨ ਪੀਰਾ ॥੨॥gur poore saabaas hai kaaTai man peeraa ||2||गुर पूरे साबासि है काटै मन पीरा ॥२॥گُر پُورے ساباس هَے کاٹَے من پیِرا ۔۔۲۔۔

ਲਾਲਾ ਗੋਲਾ ਧਣੀ ਕੋ ਕਿਆ ਕਹਉ ਵਡਿਆਈਐ ॥laalaa golaa dhanee ko kiaa kahau vaddiaaieeaai ||लाला गोला धणी को किआ कहउ वडिआईऐ ॥لالا گولا دھݨیِ کو کآ کها وڈآایاَے ۔۔

ਭਾਣੈ ਬਖਸੇ ਪੂਰਾ ਧਣੀ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਈਐ ॥bhaanai bakhase pooraa dhanee sach kaar kamaieeaai ||भाणै बखसे पूरा धणी सचु कार कमाईऐ ॥بھاݨَے بکھسے پُورا دھݨیِ سچ کار کماایاَے ۔۔

ਵਿਛੁੜਿਆ ਕਉ ਮੇਲਿ ਲਏ ਗੁਰ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ॥੩॥vichhuRiaa kau mel le gur kau bal jaieeaai ||3||विछुड़िआ कउ मेलि लए गुर कउ बलि जाईऐ ॥३॥وِچھڑآ کا مےل لاے گُر کا بل جاایاَے ۔۔۳۔۔

ਲਾਲੇ ਗੋਲੇ ਮਤਿ ਖਰੀ ਗੁਰ ਕੀ ਮਤਿ ਨੀਕੀ ॥laale gole mat kharee gur kee mat neekee ||लाले गोले मति खरी गुर की मति नीकी ॥لالے گولے مت کھریِ گُر کیِ متِ نیِکیِ ۔۔

ਸਾਚੀ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਮਨਮੁਖ ਮਤਿ ਫੀਕੀ ॥saachee surat suhaavanee manmukh mat feekee ||साची सुरति सुहावणी मनमुख मति फीकी ॥ساچیِ سُرت سُهاوݨیِ منمکھ مت پھیِکیِ ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਚੁ ਧੀਰਕ ਧੁਰ ਕੀ ॥੪॥man tan teraa too prabhoo sach dheerak dhur kee ||4||मनु तनु तेरा तू प्रभू सचु धीरक धुर की ॥४॥من تن تےرا تُو پربھُو سچ دھیِرک دھُر کیِ ۔۔۴۔۔

ਸਾਚੈ ਬੈਸਣੁ ਉਠਣਾ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਭਾਖਿਆ ॥saachai baisan uThanaa sach bhojan bhaakhiaa ||साचै बैसणु उठणा सचु भोजनु भाखिआ ॥ساچَے بَےسݨ اُٹھݨا سچ بھوجن بھاکھآ ۔۔

ਚਿਤਿ ਸਚੈ ਵਿਤੋ ਸਚਾ ਸਾਚਾ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ॥chit sachai vito sachaa saachaa ras chaakhiaa ||चिति सचै वितो सचा साचा रसु चाखिआ ॥چِت سچَے وتو سچا ساچا رس چاکھآ ۔۔

ਸਾਚੈ ਘਰਿ ਸਾਚੈ ਰਖੇ ਗੁਰ ਬਚਨਿ ਸੁਭਾਖਿਆ ॥੫॥saachai ghar saachai rakhe gur bachan subhaakhiaa ||5||साचै घरि साचै रखे गुर बचनि सुभाखिआ ॥५॥ساچَے گھر ساچَے رکھے گُر بچن سُبھاکھآ ۔۔۵۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਉ ਆਲਸੁ ਘਣੋ ਫਾਥੇ ਓਜਾੜੀ ॥manmukh kau aalas ghano faathe ojaaRee ||मनमुख कउ आलसु घणो फाथे ओजाड़ी ॥منمکھ کا آلس گھݨو پھاتھے اوجاڑیِ ۔۔

ਫਾਥਾ ਚੁਗੈ ਨਿਤ ਚੋਗੜੀ ਲਗਿ ਬੰਧੁ ਵਿਗਾੜੀ ॥faathaa chugai nit chogaRee lag ba(n)dh vigaaRee ||फाथा चुगै नित चोगड़ी लगि बंधु विगाड़ी ॥پھاتھا چُگَے نت چوگڑیِ لگ بںدھ وگاڑیِ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਮੁਕਤੁ ਹੋਇ ਸਾਚੇ ਨਿਜ ਤਾੜੀ ॥੬॥gur parasaadhee mukat hoi saache nij taaRee ||6||गुर परसादी मुकतु होइ साचे निज ताड़ी ॥६॥گُر پرسادیِ مُکت هوا ساچے نج تاڑیِ ۔۔۶۔۔

ਅਨਹਤਿ ਲਾਲਾ ਬੇਧਿਆ ਪ੍ਰਭ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥anahat laalaa bedhiaa prabh het piaaree ||अनहति लाला बेधिआ प्रभ हेति पिआरी ॥انهت لالا بےدھآ پربھ هےت پآریِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਾਚੇ ਜੀਉ ਜਲਿ ਬਲਉ ਝੂਠੇ ਵੇਕਾਰੀ ॥bin saache jeeau jal balau jhooThe vekaaree ||बिनु साचे जीउ जलि बलउ झूठे वेकारी ॥بٍن ساچے جیِا جل بلا جھُوٹھے وےکاریِ ۔۔

ਬਾਦਿ ਕਾਰਾ ਸਭਿ ਛੋਡੀਆ ਸਾਚੀ ਤਰੁ ਤਾਰੀ ॥੭॥baadh kaaraa sabh chhoddeeaa saachee tar taaree ||7||बादि कारा सभि छोडीआ साची तरु तारी ॥७॥باد کارا سبھ چھوڈیِآ ساچیِ تر تاریِ ۔۔۷۔۔

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਤਿਨਾ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥jinee naam visaariaa tinaa Thaur na Thaau ||जिनी नामु विसारिआ तिना ठउर न ठाउ ॥جٍنیِ نام وسارآ تنا ٹھار ن ٹھاا ۔۔

ਲਾਲੈ ਲਾਲਚੁ ਤਿਆਗਿਆ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥laalai laalach tiaagiaa paiaa har naau ||लालै लालचु तिआगिआ पाइआ हरि नाउ ॥لالَے لالچ تآگآ پاایا هر ناا ۔۔

ਤੂ ਬਖਸਹਿ ਤਾ ਮੇਲਿ ਲੈਹਿ ਨਾਨਕ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੮॥੪॥too bakhaseh taa mel laih naanak bal jaau ||8||4||तू बखसहि ता मेलि लैहि नानक बलि जाउ ॥८॥४॥تُو بکھسه تا مےل لَےه نانک بل جاا ۔۔۸۔۔۴۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਲਾਲੈ ਗਾਰਬੁ ਛੋਡਿਆ ਗੁਰ ਕੈ ਭੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥laalai gaarab chhoddiaa gur kai bhai sahaj subhaiee ||लालै गारबु छोडिआ गुर कै भै सहजि सुभाई ॥لالَے گارب چھوڈآ گُر کَے بھَے سهج سُبھاای ۔۔

ਲਾਲੈ ਖਸਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥laalai khasam pachhaaniaa vaddee vaddiaaiee ||लालै खसमु पछाणिआ वडी वडिआई ॥لالَے کھسم پچھاݨآ وڈیِ وڈآای ۔۔

ਖਸਮਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥khasam miliaai sukh paiaa keemat kahan na jaiee ||1||खसमि मिलिऐ सुखु पाइआ कीमति कहणु न जाई ॥१॥کھسم ملاَے سُکھ پاایا کیِمت کهݨ ن جاای ۔۔۱۔۔

ਲਾਲਾ ਗੋਲਾ ਖਸਮ ਕਾ ਖਸਮੈ ਵਡਿਆਈ ॥laalaa golaa khasam kaa khasamai vaddiaaiee ||लाला गोला खसम का खसमै वडिआई ॥لالا گولا کھسم کا کھسمَے وڈآای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadhee ubare har kee saranaiee ||1|| rahaau ||गुर परसादी उबरे हरि की सरणाई ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرسادیِ اُبرے هر کیِ سرݨاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲਾਲੇ ਨੋ ਸਿਰਿ ਕਾਰ ਹੈ ਧੁਰਿ ਖਸਮਿ ਫੁਰਮਾਈ ॥laale no sir kaar hai dhur khasam furamaiee ||लाले नो सिरि कार है धुरि खसमि फुरमाई ॥لالے نو سر کار هَے دھُر کھسم پھُرماای ۔۔

ਲਾਲੈ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰਜਾਈ ॥laalai hukam pachhaaniaa sadhaa rahai rajaiee ||लालै हुकमु पछाणिआ सदा रहै रजाई ॥لالَے هُکم پچھاݨآ سدا رهَے رجاای ۔۔

ਆਪੇ ਮੀਰਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥aape meeraa bakhas le vaddee vaddiaaiee ||2||आपे मीरा बखसि लए वडी वडिआई ॥२॥آپے میِرا بکھس لاے وڈیِ وڈآای ۔۔۲۔۔

ਆਪਿ ਸਚਾ ਸਭੁ ਸਚੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥aap sachaa sabh sach hai gur sabadh bujhaiee ||आपि सचा सभु सचु है गुर सबदि बुझाई ॥آپ سچا سبھ سچ هَے گُر سبد بُجھاای ۔۔

ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੋ ਲੈਹਿ ਤੂ ਲਾਈ ॥teree sevaa so kare jis no laih too laiee ||तेरी सेवा सो करे जिस नो लैहि तू लाई ॥تےریِ سےوا سو کرے جس نو لَےه تُو لاای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸੇਵਾ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਖੁਆਈ ॥੩॥bin sevaa kinai na paiaa dhoojai bharam khuaaiee ||3||बिनु सेवा किनै न पाइआ दूजै भरमि खुआई ॥३॥بٍن سےوا کنَے ن پاایا دُوجَے بھرم کھُآای ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ਨਿਤ ਦੇਵੈ ਚੜੈ ਸਵਾਇਆ ॥so kiau manahu visaareeaai nit dhevai chaRai savaiaa ||सो किउ मनहु विसारीऐ नित देवै चड़ै सवाइआ ॥سو کا منهُ وساریِاَے نت دےوَے چڑَے سواایا ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਦਾ ਸਾਹੁ ਤਿਨੈ ਵਿਚਿ ਪਾਇਆ ॥jeeau pi(n)dd sabh tis dhaa saahu tinai vich paiaa ||जीउ पिंडु सभु तिस दा साहु तिनै विचि पाइआ ॥جیِا پںڈ سبھ تس دا ساهُ تنَے وچ پاایا ۔۔

ਜਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾ ਸੇਵੀਐ ਸੇਵਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥jaa kirapaa kare taa seveeaai sev sach samaiaa ||4||जा कृपा करे ता सेवीऐ सेवि सचि समाइआ ॥४॥جا ک®پا کرے تا سےویِاَے سےو سچ سماایا ۔۔۴۔۔

ਲਾਲਾ ਸੋ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਮਰਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥laalaa so jeevat marai mar vichahu aap gavaae ||लाला सो जीवतु मरै मरि विचहु आपु गवाए ॥لالا سو جیِوت مرَے مر وچهُ آپ گوااے ۔۔

ਬੰਧਨ ਤੂਟਹਿ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥ba(n)dhan tooTeh mukat hoi tirasanaa agan bujhaae ||बंधन तूटहि मुकति होइ तृसना अगनि बुझाए ॥بںدھن تُوٹه مُکت هوا ترسنا اگن بُجھااے ۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋ ਪਾਏ ॥੫॥sabh meh naam nidhaan hai gurmukh ko paae ||5||सभ महि नामु निधानु है गुरमुखि को पाए ॥५॥سبھ مهِ نام ندھان هَے گُرمکھ کو پااے ۔۔۵۔۔

ਲਾਲੇ ਵਿਚਿ ਗੁਣੁ ਕਿਛੁ ਨਹੀ ਲਾਲਾ ਅਵਗਣਿਆਰੁ ॥laale vich gun kichh nahee laalaa avaganiaar ||लाले विचि गुणु किछु नही लाला अवगणिआरु ॥لالے وچ گُݨ کچھ نهیِ لالا اوگݨآر ۔۔

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਤੂ ਬਖਸਣਹਾਰੁ ॥tudh jevadd dhaataa ko nahee too bakhasanahaar ||तुधु जेवडु दाता को नही तू बखसणहारु ॥تُدھ جےوڈ داتا کو نهیِ تُو بکھسݨهار ۔۔

ਤੇਰਾ ਹੁਕਮੁ ਲਾਲਾ ਮੰਨੇ ਏਹ ਕਰਣੀ ਸਾਰੁ ॥੬॥teraa hukam laalaa ma(n)ne eh karanee saar ||6||तेरा हुकमु लाला मंने एह करणी सारु ॥६॥تےرا هُکم لالا منّے اےه کرݨیِ سار ۔۔۶۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰੁ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਏ ॥gur saagar a(n)mirat sar jo ichhe so fal paae ||गुरु सागरु अंमृत सरु जो इछे सो फलु पाए ॥گُر ساگر اںمرت سر جو اچھے سو پھل پااے ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਅਮਰੁ ਹੈ ਹਿਰਦੈ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥naam padhaarath amar hai hiradhai ma(n)n vasaae ||नामु पदारथु अमरु है हिरदै मंनि वसाए ॥نام پدارتھ امر هَے هردَے منّ وسااے ۔۔