Ang 1009 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੦੦੯)

ਹਰਿ ਪੜੀਐ ਹਰਿ ਬੁਝੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਮਿ ਉਧਾਰਾ ॥har paReeaai har bujheeaai gurmatee naam udhaaraa ||हरि पड़ीऐ हरि बुझीऐ गुरमती नामि उधारा ॥هر پڑیِاَے هرِ بُجھیِاَے گُرمتیِ نام اُدھارا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਹੈ ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਬੀਚਾਰਾ ॥gur poorai pooree mat hai poorai sabadh beechaaraa ||गुरि पूरै पूरी मति है पूरै सबदि बीचारा ॥گُر پُورَے پُوریِ مت هَے پُورَے سبد بیِچارا ۔۔

ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਹੈ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟਣਹਾਰਾ ॥੨॥aThasaTh teerath har naam hai kilavikh kaaTanahaaraa ||2||अठसठि तीरथ हरि नामु है किलविख काटणहारा ॥२॥اٹھسٹھ تیِرتھ هر نام هَے کلوکھ کاٹݨهارا ۔۔۲۔۔

ਜਲੁ ਬਿਲੋਵੈ ਜਲੁ ਮਥੈ ਤਤੁ ਲੋੜੈ ਅੰਧੁ ਅਗਿਆਨਾ ॥jal bilovai jal mathai tat loRai a(n)dh agiaanaa ||जलु बिलोवै जलु मथै ततु लोड़ै अंधु अगिआना ॥جل بلووَے جل متھَے تت لوڑَے اںدھ اگآنا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਦਧਿ ਮਥੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਈਐ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥gurmatee dhadh matheeaai a(n)mrit paieeaai naam nidhaanaa ||गुरमती दधि मथीऐ अंमृतु पाईऐ नामु निधाना ॥گُرمتیِ ددھ متھیِاَے اںمرت پاایاَے نام ندھانا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਪਸੂ ਮਾਹਿ ਸਮਾਨਾ ॥੩॥manmukh tat na jaananee pasoo maeh samaanaa ||3||मनमुख ततु न जाणनी पसू माहि समाना ॥३॥منمکھ تت ن جاݨنیِ پسُو ماه سمانا ۔۔۳۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਮਰੀ ਮਰੁ ਮਰਿ ਜੰਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥haumai meraa maree mar mar ja(n)mai vaaro vaar ||हउमै मेरा मरी मरु मरि जंमै वारो वार ॥هامَے مےرا مریِ مر مر جںمَے وارو وار ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦੇ ਜੇ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਮਰੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥gur kai sabadhe je marai fir marai na dhoojee vaar ||गुर कै सबदे जे मरै फिरि मरै न दूजी वार ॥گُر کَے سبدے جے مرَے پھر مرَے ن دُوجیِ وار ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਜਗਜੀਵਨੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਭਿ ਕੁਲ ਉਧਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥gurmatee jagajeevan man vasai sabh kul udhaaranahaar ||4||गुरमती जगजीवनु मनि वसै सभि कुल उधारणहार ॥४॥گُرمتیِ جگجیِون من وسَے سبھِ کُل اُدھارݨهار ۔۔۴۔۔

ਸਚਾ ਵਖਰੁ ਨਾਮੁ ਹੈ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ॥sachaa vakhar naam hai sachaa vaapaaraa ||सचा वखरु नामु है सचा वापारा ॥سچا وکھر نام هَے سچا واپارا ۔۔

ਲਾਹਾ ਨਾਮੁ ਸੰਸਾਰਿ ਹੈ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰਾ ॥laahaa naam sa(n)saar hai gurmatee veechaaraa ||लाहा नामु संसारि है गुरमती वीचारा ॥لاها نام سںسار هَے گُرمتیِ ویِچارا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਨਿਤ ਤੋਟਾ ਸੈਸਾਰਾ ॥੫॥dhoojai bhai kaar kamaavanee nit toTaa saisaaraa ||5||दूजै भाइ कार कमावणी नित तोटा सैसारा ॥५॥دُوجَے بھاا کار کماوݨیِ نت توٹا سَےسارا ۔۔۵۔۔

ਸਾਚੀ ਸੰਗਤਿ ਥਾਨੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਘਰ ਬਾਰਾ ॥ ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚੁ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥saachee sa(n)gat thaan sach sache ghar baaraa || sachaa bhojan bhaau sach sach naam adhaaraa ||साची संगति थानु सचु सचे घर बारा ॥ सचा भोजनु भाउ सचु सचु नामु अधारा ॥ساچیِ سںگت تھان سچ سچے گھر بارا ۔۔ سچا بھوجن بھاا سچ سچ نام ادھارا ۔۔

ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸੰਤੋਖਿਆ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਾ ॥੬॥sachee baanee sa(n)tokhiaa sachaa sabadh veechaaraa ||6||सची बाणी संतोखिआ सचा सबदु वीचारा ॥६॥سچیِ باݨیِ سںتوکھآ سچا سبد ویِچارا ۔۔۶۔۔

ਰਸ ਭੋਗਣ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਦੁਖ ਸੁਖ ਸੰਘਾਰਾ ॥ras bhogan paatisaaheeaa dhukh sukh sa(n)ghaaraa ||रस भोगण पातिसाहीआ दुख सुख संघारा ॥رس بھوگݨ پاتساهیِآ دُکھ سُکھ سںگھارا ۔۔

ਮੋਟਾ ਨਾਉ ਧਰਾਈਐ ਗਲਿ ਅਉਗਣ ਭਾਰਾ ॥moTaa naau dharaieeaai gal aaugan bhaaraa ||मोटा नाउ धराईऐ गलि अउगण भारा ॥موٹا ناا دھراایاَے گل ااگݨ بھارا ۔۔

ਮਾਣਸ ਦਾਤਿ ਨ ਹੋਵਈ ਤੂ ਦਾਤਾ ਸਾਰਾ ॥੭॥maanas dhaat na hoviee too dhaataa saaraa ||7||माणस दाति न होवई तू दाता सारा ॥७॥ماݨس دات ن هووای تُو داتا سارا ۔۔۷۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਤੂ ਧਣੀ ਅਵਿਗਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥agam agochar too dhanee avigat apaaraa ||अगम अगोचरु तू धणी अविगतु अपारा ॥اگم اگوچر تُو دھݨیِ اوگت اپارا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਦਰੁ ਜੋਈਐ ਮੁਕਤੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥gur sabadhee dhar joieeaai mukate bha(n)ddaaraa ||गुर सबदी दरु जोईऐ मुकते भंडारा ॥گُر سبدیِ در جوایاَے مُکتے بھںڈارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੂਕਈ ਸਾਚੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥੮॥੧॥naanak mel na chookiee saache vaapaaraa ||8||1||नानक मेलु न चूकई साचे वापारा ॥८॥१॥نانک مےل ن چُوکای ساچے واپارا ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥maaroo mahalaa pehilaa ||मारू महला १ ॥مارُو مهلا ۱ ۔۔

ਬਿਖੁ ਬੋਹਿਥਾ ਲਾਦਿਆ ਦੀਆ ਸਮੁੰਦ ਮੰਝਾਰਿ ॥bikh bohithaa laadhiaa dheeaa samu(n)dh ma(n)jhaar ||बिखु बोहिथा लादिआ दीआ समुँद मंझारि ॥بِکھ بوهتھا لادآ دیِآ سمںد مںجھار ۔۔

ਕੰਧੀ ਦਿਸਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾ ਉਰਵਾਰੁ ਨ ਪਾਰੁ ॥ka(n)dhee dhis na aaviee naa uravaar na paar ||कंधी दिसि न आवई ना उरवारु न पारु ॥کںدھیِ دس ن آوای نا اُروار ن پار ۔۔

ਵੰਝੀ ਹਾਥਿ ਨ ਖੇਵਟੂ ਜਲੁ ਸਾਗਰੁ ਅਸਰਾਲੁ ॥੧॥va(n)jhee haath na khevaToo jal saagar asaraal ||1||वंझी हाथि न खेवटू जलु सागरु असरालु ॥१॥وںجھیِ هاتھ ن کھےوٹُو جل ساگر اسرال ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਜਗੁ ਫਾਥਾ ਮਹਾ ਜਾਲਿ ॥baabaa jag faathaa mahaa jaal ||बाबा जगु फाथा महा जालि ॥بابا جگ پھاتھا مها جال ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਸਚਾ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadhee ubare sachaa naam samaal ||1|| rahaau ||गुर परसादी उबरे सचा नामु समालि ॥१॥ रहाउ ॥گُر پرسادیِ اُبرے سچا نام سمال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਹੈ ਬੋਹਿਥਾ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥satiguroo hai bohithaa sabadh la(n)ghaavanahaar ||सतिगुरू है बोहिथा सबदि लंघावणहारु ॥ستگرُو هَے بوهتھا سبد لµگھاوݨهار ۔۔

ਤਿਥੈ ਪਵਣੁ ਨ ਪਾਵਕੋ ਨਾ ਜਲੁ ਨਾ ਆਕਾਰੁ ॥tithai pavan na paavako naa jal naa aakaar ||तिथै पवणु न पावको ना जलु ना आकारु ॥تِتھَے پوݨ ن پاوکو نا جل نا آکار ۔۔

ਤਿਥੈ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਭਵਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥tithai sachaa sach nai bhavajal taaranahaar ||2||तिथै सचा सचि नाइ भवजल तारणहारु ॥२॥تِتھَے سچا سچ ناا بھوجل تارݨهار ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲੰਘੇ ਸੇ ਪਾਰਿ ਪਏ ਸਚੇ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gurmukh la(n)ghe se paar pe sache siau liv lai ||गुरमुखि लंघे से पारि पए सचे सिउ लिव लाइ ॥گُرمکھ لµگھے سے پار پاے سچے سا لو لاِا ۔۔

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਨਿਵਾਰਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥aavaa gaun nivaariaa jotee jot milai ||आवा गउणु निवारिआ जोती जोति मिलाइ ॥آوا گاݨ نوارآ جوتیِ جوت ملاِا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩॥gurmatee sahaj uoopajai sache rahai samai ||3||गुरमती सहजु ऊपजै सचे रहै समाइ ॥३॥گُرمتیِ سهج اُوپجَے سچے رهَے سماا ۔۔۳۔۔

ਸਪੁ ਪਿੜਾਈ ਪਾਈਐ ਬਿਖੁ ਅੰਤਰਿ ਮਨਿ ਰੋਸੁ ॥sap piRaiee paieeaai bikh a(n)tar man ros ||सपु पिड़ाई पाईऐ बिखु अंतरि मनि रोसु ॥سپ پڑاای پاایاَے بکھ اںتر من روس ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈਐ ਕਿਸ ਨੋ ਦੀਜੈ ਦੋਸੁ ॥poorab likhiaa paieeaai kis no dheejai dhos ||पूरबि लिखिआ पाईऐ किस नो दीजै दोसु ॥پُورب لکھآ پاایاَے کس نو دیِجَے دوس ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਰੜੁ ਜੇ ਸੁਣੇ ਮੰਨੇ ਨਾਉ ਸੰਤੋਸੁ ॥੪॥gurmukh gaaraR je sune ma(n)ne naau sa(n)tos ||4||गुरमुखि गारड़ु जे सुणे मंने नाउ संतोसु ॥४॥گُرمکھ گارڑ جے سُݨے منّے ناا سںتوس ۔۔۴۔۔

ਮਾਗਰਮਛੁ ਫਹਾਈਐ ਕੁੰਡੀ ਜਾਲੁ ਵਤਾਇ ॥maagaramachh fahaieeaai ku(n)ddee jaal vatai ||मागरमछु फहाईऐ कुँडी जालु वताइ ॥ماگرمچھ پھهاایاَے کُںڈیِ جال وتاا ۔۔

ਦੁਰਮਤਿ ਫਾਥਾ ਫਾਹੀਐ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਪਛੋਤਾਇ ॥dhuramat faathaa faaheeaai fir fir pachhotai ||दुरमति फाथा फाहीऐ फिरि फिरि पछोताइ ॥دُرمت پھاتھا پھاهیِاَے پھر پھرِ پچھوتاا ۔۔

ਜੰਮਣ ਮਰਣੁ ਨ ਸੁਝਈ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਇ ॥੫॥ja(n)man maran na sujhiee kirat na meTiaa jai ||5||जंमण मरणु न सुझई किरतु न मेटिआ जाइ ॥५॥جںمݨ مرݨ ن سُجھای کرت ن مےٹآ جاا ۔۔۵۔۔

ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਪਾਇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਆ ਸਬਦੁ ਵਸੈ ਬਿਖੁ ਜਾਇ ॥haumai bikh pai jagat upaiaa sabadh vasai bikh jai ||हउमै बिखु पाइ जगतु उपाइआ सबदु वसै बिखु जाइ ॥هامَے بکھ پاا جگت اُپاایا سبد وسَے بکھ جاِا ۔۔

ਜਰਾ ਜੋਹਿ ਨ ਸਕਈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥jaraa joh na sakiee sach rahai liv lai ||जरा जोहि न सकई सचि रहै लिव लाइ ॥جرا جوه ن سکای سچ رهَے لو لاا ۔۔

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤੁ ਸੋ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਵਿਚਹੁ ਹਉਮੈ ਜਾਇ ॥੬॥jeevan mukat so aakheeaai jis vichahu haumai jai ||6||जीवन मुकतु सो आखीऐ जिसु विचहु हउमै जाइ ॥६॥جیِون مُکت سو آکھیِاَے جس وچهُ هامَے جاا ۔۔۶۔۔